News
Լրահոս
News
Երեքշաբթի
Փետրվար 27
Տեսնել լրահոսը


Ադրբեջանի իշխանությունները եկան այն եզրակացության, որ Հայաստանի հետ բանավոր պայմանավորվածությունների արդյունքներով 2022 թվականին կարողացել են ստանալ այն ամենը, ինչ ցանկացել են։ Այստեղից հարց է առաջանում․ նրանց ինչի՞ն է պետք երրորդ կողմի մասնակցությունը, որի նկատմամբ նույնպես պետք է որոշակի պարտավորություններ ստանձնեն։ Այս մասին NEWS.am -ի թղթակցի հետ զրույցում ասել է քաղաքագետ Բենիամին Մաթևոսյանը։

Նա հիշեցրել է, որ Պրահայի հռչակագիրն ընդունվել է Ռուսաստանի համար ուկրաինական ճակատում ծանր պահին։

«Իսկ  հիմա Ռուսաստանի նկատմամբ երկաթե վարագույրն ընկնում է։ Ուստի, այս դեպքում Հայաստանի ֆիզիկական անվտանգությունը կախված է Փաշինյանի վարքագծից։ Առայժմ մենք ակտիվորեն կրկնում ենք 1920 թվականի իրադարձությունները՝ դրանից բխող բոլոր հետևանքներով»,- նշել է փորձագետը։

Նա հիշեցրել է, որ 44-օրյա պատերազմից հետո նոյեմբերի 9-ի հայտարարության արդյունքում ձևավորվեց Հայաստան-Ռուսաստան-Ադրբեջան ձևաչափը, որը հնարավորություն տվեց պահպանել Արցախը, քանի որ կարգավիճակը չէր քննարկվել, և խաղաղապահները տեղակայվեցին վիճելի տարածքներում։

«Այնուհետև հայտնվեց արևմտյան ձևաչափը, որի շրջանակներում Հայաստանը ճանաչեց Արցախը որպես Ադրբեջանի մաս, Արցախում տեղի ունեցավ էթնիկ զտում, որի արդյունքում Ալիևը ստացավ Արցախն առանց հայերի, և սրան որևէ արձագանք չեղավ»,- ավելացրել է Մաթևոսյանը։

Քաղաքագետը հիշեցրել է, որ Ադրբեջանը առանձին միավոր չէ, նրա թիկունքում կանգնած է Թուրքիան։

«Բացի այդ, Ադրբեջանը Բրիտանիայի հիմնական գործիքն է տարածաշրջանում։ Լոնդոնը հետապնդում է մեկ գլխավոր նպատակ․ ամեն գնով հասնել իրանական նավթին՝ լինի դա պատերազմ, թե գունավոր հեղափոխությունների սանձազերծում»,- եզրափակել է նա։



!
Այս նյութը հասանելի է նաև   Русский
Տպել
Ամենաշատ