Նախընտրելի44-օրյա պատերազմում զոհված Մխիթար Գալեյանի մայրը՝ Աստղիկ Գալեյանը, «Եռաբլուր» զինվորական պանթեոնում NEWS.am-ի հետ զրույցում նշել է, որ, չնայած պատերազմից անցած վեց տարիներին, ինքը մտավախություն ունի հայկական իշխանությունների կողմից նոր ցավալի զիջումների վերաբերյալ։
Աստղիկ Գալեյանը նշել է, որ պատերազմի հիշողությունները հատկապես սրվում են դրա տարելիցի օրերին։ Նա պատմել է, թե ինչպես 2020 թվականի սեպտեմբերի 27-ին փորձում էր կապ հաստատել որդու՝ Մխիթարի հետ, որը մասնակցում էր մարտական գործողություններին։
«Առավոտը սկսվեց վատ լուրերով ու զանգերով։ Մենք անընդհատ փորձում էինք կապ հաստատել Մխիթարի հետ, բայց չէինք կարողանում։ Վերջապես նա հաղորդագրություն ուղարկեց․ «Մենք կռվում ենք, հետո կզանգեմ»։ Ես հարցրի՝ ինչպիսի՞ն է իրավիճակը։ Նա պատասխանեց․ «Ավելի վատ, քան միշտ»», — պատմել է կինը։
Ավելի ուշ Մխիթարը զանգահարել է մորը։ Նրա հարցին, թե որտեղ է գտնվում, որդին պատասխանել է, որ ներքևում է՝ զորամասում։ Սակայն Գալեյանը պատմել է, որ զրույցի ընթացքում քամու ձայնից հասկացել է՝ նա մարտական դիրքում է։
«Ես ուզում էի հավատալ, թե հավատացել եմ նրան, բայց նրանք արդեն կռվի մեջ էին կամ ճանապարհին էին դեպի դիրքեր՝ չգիտեմ», — հիշում է նա։
Մայրը պատմել է, որ հետագա խոսակցությունները տևում էին մեկ րոպեից ոչ ավելի։ Հարազատները վախենում էին, որ երկար հեռախոսազրույցները կարող են հնարավորություն տալ որոշելու զինծառայողների գտնվելու վայրը, ուստի նրանց համար կարևոր էր միայն լսել որդու ձայնը և համոզվել, որ նա ողջ է։
Մխիթարի հետ կապը կտրվել է հոկտեմբերի 1-ին։ Ընտանիքը երկու օր զանգահարել է տարբեր համարների, որոնցից նա կապ էր հաստատում հարազատների հետ։ Հոկտեմբերի 3-ին՝ կեսգիշերի մոտ, երբ ընտանիքը գտնվում էր «Աստղիկ» բժշկական կենտրոնում, ուր ճակատից տեղափոխել էին վիրավոր Գարիկին, նրանց զանգահարել են ոստիկանությունից։
«Մեզ հայտնեցին, որ մեր որդին զոհվել է։ Եվ սկսվեց դժոխքը։ Մինչև այսօր մենք ապրում ենք այդ դժոխքում», — ասել է Գալեյանը։
Նա ընդգծել է, որ պատերազմից անցած վեց տարիների ընթացքում ոչ ոք պատասխանատվություն չի կրել տեղի ունեցածի համար։ Ըստ նրա, դրա փոխարեն երկրում փորձում են ջնջել զոհվածների հետ կապված հիշողությունները, պատմությունները և լուսանկարները։
Գալեյանը նաև հիշել է իր նախկին դիմումները հանրությանը և հայտարարել, որ դեռ 2022 թվականից զգուշացնում էր իշխանությունների քաղաքականության հնարավոր հետևանքների մասին։
«Մենք 2022 թվականից ասում էինք, որ սա դեռ վերջը չէ, որ կհանձնվի Արցախը, որ կհանձնվեն Հայաստանի ինքնիշխան տարածքները։ Ցավոք, այդ ամենը տեղի ունեցավ», — ասել է նա։
Միևնույն ժամանակ Աստղիկ Գալեյանը կարծում է, որ երկիրը կարող է բախվել նաև նոր տարածքային զիջումների։
«Ցավոք, դեռ սպասվում են ցավալի զիջումներ։ Հուսով եմ՝ ուշ չի լինի փրկելու այն, ինչ մնացել է Հայաստանից», — ասել է զոհված զինծառայողի մայրը։
Նա ընդգծել է, որ ցանկանում է, որպեսզի զոհվածների երեխաները, նրանց եղբայրներն ու քույրերը կարողանան ապրել ազատ և խաղաղ Հայաստանում։
«Մեր տունը Եռաբլուրն է։ Բայց ես ուզում եմ, որ նրանցից հետո մնացած երեխաները, մեր երեխաները, եղբայրներն ու քույրերը գոնե ապրեն ազատ հայրենիքում, իսկական խաղաղ հայրենիքում, ոչ թե կեղծ խաղաղության պայմաններում, որը տանում է դեպի թրքացում։ Ես ուզում եմ, որ հայը Հայաստանում ապրի որպես հայ», — ասել է Աստղիկ Գալեյանը։
