Հնդկաստանի Գերագույն դատարանը վճռել է, որ մահապատիժ կարող է սահմանվել միայն այն դեպքերում, երբ դատապարտյալի ուղղման հնարավորությունն ամբողջությամբ բացառված է։ Այս մասին հայտնել է «Hindustan Times» թերթը։

Դատական կոլեգիան քննադատել է առաջին ատյանի դատարանին մեղադրական վճռի հետ նույն օրը մահապատժի դատավճիռ կայացնելու համար՝ առանց պատժաչափի հարցով առանձին լսումներ անցկացնելու։ Ինչպես նշել է դատարանը, չի կարելի կանխավ համարել, թե ուղղումն անհնար է լոկ այն հիմքով, որ հանցագործությունն աչքի է ընկնում բացառիկ դաժանությամբ։

Դատավորների կոլեգիայի գնահատմամբ՝ մեղադրանքի կողմը պարտավոր է ապացուցել, որ ցմահ ազատազրկումն բացարձակապես անընդունելի է որպես մահապատժի այլընտրանք, և որ պատժի ծայրահեղ չափը պետք է կիրառվի միայն այն ժամանակ, երբ այն ցմահ ազատազրկմամբ փոխարինելու հնարավորությունն ակնհայտորեն բացառված է։

Առաջնորդվելով այս սկզբունքով՝ կոլեգիան մահապատիժը փոխարինել է ցմահ ազատազրկմամբ այն տղամարդու համար, ով մեղավոր էր ճանաչվել 2018 թվականին իր վեցամյա խորթ դստերը պարբերաբար սեռական բռնության ենթարկելու և սպանելու մեջ։ Միևնույն ժամանակ դատարանը վճռել է, որ դատապարտյալը պետք է բանտում մնա մինչև կյանքի վերջը՝ առանց պատժաչափի կրճատման իրավունքի՝ նման միջոցը համարժեք համարելով կատարված հանցագործության ծանրությանը։

Մահապատիժը Հնդկաստանում պահպանվում է որպես պատժի ծայրագույն չափ՝ առավել ծանր հանցագործությունների համար։ Երկրի քրեական դատավարության օրենսգիրքը նախատեսում է, որ մահապատժի իրականացումն իրականացվում է կախաղան հանելու միջոցով։