Այն ժամանակ, երբ ամբողջ աշխարհում մեծ արագությամբ աճում են բջջային տեխնոլոգիաները, ռեպրեսիվ ռեժիմով երկրներում բջջային ծառայության օգտատերերը բախվում են անձնական կյանքի եւ անվտանգության բնագավառում մեծացող ոտնձգություններին: Նման եզրահանգման են եկել ԱՄՆ-ի Հեռարձակման կառավարման միության եւ «Freedom House» կազմակերպության` հուլիսի 30-ին հրապարակած զեկույցի հեղինակները:
«Կապի անվտանգություն. Բջջային կապի անվտանգության առասպելի դիմակազերծում» զեկույցում վերլուծվում են հարցեր` բջջային կապի օգտագործման վերաբերյալ, այդ թվում թեսթավորվում են բջջային հայտնի միջոցները, որոնք տարածված են նշված 12 երկրներում ` Ադրբեջան, Բելարուս, Չինաստան, Եգիպտոս, Իրան, Լիբանան, Օման, Սաուդյան Արաբիա, Սիրիա, Թունիս, Ուզբեկստան, Վիետնամ:
Ադրբեջանի դեպքում զեկույցի մեջ նշվում է նաեւ այդ երկրում վերջերս մտցված գրաքննության կանոնները. «2012 թ-ի հունվարին կառավարությունը նոր կանոններ է մտցրել, որոնք պահանջում են, որպեսզի յուրաքանչյուր բջջային հեռախոս գրանցվի հեռահաղորդակցության հարցերով զբաղվող պետական ծառայության կողմից (Կապի եւ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարարություն): Բոլոր օտարերկրացիները նույնպես ստիպված կլինեն գրանցել իրենց բջջայինները, քանի որ չգրանցված հեռախոսների համար ծառայություններ չեն մատուցվի:
Զեկույցում նաեւ նշվում է տեղեկատվական անվտանգության համար հատուկ կենտրոն բացելու ծրագրերի մասին. «2012թ-ի հունվարին ադրբեջանական մամուլը գրել էր Կապի եւ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների նախարարությանը կից Տեղեկատվական Ազգային կենտրոն բացելու ծրագրի մասին: Կենտրոնը կբացվի 2012 թ-ին, որի հիմնական պարտականությունը կլինի երկրի ցանցային ենթակառուցվածքների մոնիտորինգը, նոր վտանգների բացահայտումը եւ դրանց չեզոքացումը , ինչպես նաեւ արտակարգ պատահարների դեպքում այլ կազմակերպություններին տեղեկատվական անվտանգությանը վերաբերող օգնության տրամադրում: Մոնիտորինգի քաղաքականության, կապի արգելափակման եւ օգտագործվող տեխնալոգիաների մասին տեղեկությունը քիչ է»:
Բացի այդ, փաստաթղթում մեջբերվում է նաեւ Ադրբեջանում իրականացված կապի վերահսկմանը վերաբերող հարցման արդյունքները. «Հարցվողների 5 տոկոսը կարծում է, որ իրենց երկրում պարբերաբար իրականացվում են մոնիտորինգներ, ձայնագրումներ եւ խոսակցությունների վերլուծություններ: 23 տոկոսը կարծում է, որ գոյություն ունի օրենք, որը սահմանափակում է արգելափակումների ու մոնիտորինգների վերահսկողությունը: 18 տոկոսը կարծում է, որ գոյություն ունեն հատուկ մասնագիտացված հետաքննչական խմբեր , իսկ 13 տոկոսը հայտնել է, որ իրենք տեղեկացված են մասնագիտացված պետական ծառայությունների մասին, որոնք պատասխանատու են կապի վերահսկման եւ կարգավորման համար: Հարցման մասնակիցների 13 տոկոսը հայտնել են նաեւ, որ գոյություն ունեն շուկայական համաձայնություններ մասնագիտացված ծառայությունների հետ»:



























