«Երբ Երկիրը հատում է  գիսաստղի ուղեծիրը, դրա մասնիկները՝ մետեորերը, ընկնում են  մեր մթնոլորտ: Նվազագույն մասնիկներն այրվում են  հարյուրավոր կիլոմետր  բաձրությունում», - ասում է Շտերնբերգի անվան ինստիտուտի աշխատակից Վալենտին Եսիպովը:

Նշվում է, որ տիեզերական անձրեւին կարելի է հետեւել գիշերային ժամերին` պարզ եւ մութ երկնքում: 

Հիշեցնենք,  NASA-ն ապահովում է լուսնի լիակատար խավարման առցանց հեռարձակում: