Թուրքիա-Ռուսաստան եւ Իրան-Ռուսաստան հարաբերություններն ազդում են Հայաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ գործընթացների վրա։ Եթե ​​խոսենք Արեւելքի եւ Չինաստանի մասին, ապա այնտեղ խնդիրներ ունի նաեւ Ռուսաստանը։ Ստացվում է, որ միակ ճանապարհը, որ մնում է, ճանապարհն է Հարավային Կովկասի միջով։ Այս մասին NEWS.am-ի հետ զրույցում ասաց քաղաքագետ Ալեքսանդր Իսկանդարյանը։

«Ռուսաստանի եւ Վրաստանի միջեւ ճանապարհը չափազանց բարդ է, Ադրբեջանի տարածքով լոգիստիկ խնդիրներ կան։ Այս ամենը մեծացնում է հարցի գինը։

Ստացվում է, որ Ռուսաստանի Դաշնությունն այլ ճանապարհներ չունի դեպի Արեւմուտք, եւ այս ամենը Ռուսաստանի համար մեծ նշանակություն ունի թե՛ տնտեսապես, թե՛ քաղաքականապես։

Հարավային Կովկասին կարելի է ավելի մեծ ուշադրություն դարձնել՝ որպես հաղորդակցության հանգույց, ինչը դեռեւս չկա։

Թուրքիայի եւ Իրանի միջեւ հակասություններ միշտ կան, եւ դժվար է պատկերացնել, որ այդ շահերը հանկարծ կհամընկնեն։ Վերջին բանը, որն ուզում է Իրանը,  Հայաստանի հետ սահմանի անհետացումն է։ Իրանը գործելու շատ սահմանափակ հնարավորություններ ունի այն առումով, որ ինքը ԵԱՀԿ եւ այլ կազմակերպությունների անդամ չէ։

Իրանը չի գնա որեւէ լուրջ էսկալացիայի, ուստի իրավիճակը կմնա մոտավորապես նույնը, ինչ հիմա, թեեւ մրցակցությունը կշարունակվի։

Ինչ վերաբերում է Հայաստանին եւ Ադրբեջանին՝ ՇՀԿ-ի հանդիպմանը հրավիրելուն, ապա դա պայմանավորված է նրանով, որ մեր տարածաշրջանը գտնվում է Ռուսաստանի եւ Իրանի միջեւ, Չինաստանի եւ Եվրոպայի միջեւ, եւ այդ աշխարհագրությունն է որոշում հետաքրքրությունը։ Հասկանալի է, որ, մեղմ ասած, շատ հակասություններ կան, բայց ՇՀԿ-ի մեջ մտնում են նաեւ Հնդկաստանն ու Պակիստանը, Հնդկաստանն ու Չինաստանը, Պակիստանն ու Իրանը, որոնց հակասությունները եւս շատ են»,-նկատեց փորձագետը։