Արցախի լուծարման մասին հրամանագրի ստորագրումից ի վեր Արցախի իշխանությունները մինչ օրս չեն հայտարարել, որ օրինականորեն չեղյալ չեն հայտարարել այս հրամանագիրը։ Արցախի նախագահ Շահրամանյանի ներկայացուցիչների հայտարարությունն այն մասին, որ Արցախի պետական ​​իշխանությունների դիրքորոշումները պահպանելը նշանակում է, որ այս հրամանագիրը ուժի մեջ չի մտնելու, հերթական մանիպուլյացիան է, քանի որ դա Բաքվին առիթ է տալիս մեկնաբանելու այն, ինչ կատարվում է իր հայեցողությամբ։ Այս մասին ֆեյսբուքյան իր էջի ուղիղ եթերում հայտնել է քաղաքական վերլուծաբան Արգիշտի Կիվիրյանը։

Նրա խոսքով, այն, ինչ տեղի է ունենում, պայմանավորված է ադրբեջանական բանտերում Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության առկայությամբ, ինչպես նաև Հայաստանի իշխանությունների կամքով։

«Վերջին գործոնը կարող էին շրջանցել՝ գնալով այլ երկիր և այնտեղ որոշումներ կայացնելով՝ չհանդիպելով պաշտոնական Երևանի պատնեշներին, եթե այդպիսիք կան։

Սակայն առանցքային գործոնը Արցախի ռազմաքաղաքական ղեկավարության ներկայությունն է ադրբեջանական բանտերում։

Նրանք պատանդ էին վերցվել՝ ճնշում գործադրելու Հայաստան մեկնողների վրա, որպեսզի նրանք էլ ավելի չվիճարկեն Արցախի լիկվիդացումը, որին մնացել է ընդամենը մի քանի օր (հունվարի 1): Սրանից հետո Ադրբեջանը դա դրոշակ կդարձնի բոլոր միջազգային հարթակներում՝ պատճառաբանելով, որ Արցախի իշխանություններն իրենք են որոշում կայացրել, այն էլ Հայաստանում՝ առանց Ադրբեջանի ճնշումների։

«Եթե մարդիկ իրենց հռչակում են ազգային-ազատագրական պատերազմի առաջնորդներ, ապա պետք է հետևեին խաղի որոշակի կանոններին։ Գոյություն ունի չգրված կանոն՝ եթե նման մարդկանց գերի են վերցնում, պետք է իրենք իրենց ֆիզիկապես վերացնեն՝ պետությանը սպառնացող վտանգը չեզոքացնելու համար։

Նրանք կամ պետք է փորձեին լքել Արցախը, կամ ինքնասպանություն գործեին, կամ դա պետք է անեին հատուկ ծառայությունները, քանի որ բարձրաստիճան պաշտոնյաները գաղտնի տեղեկություններ ունեն։ Սա հիմք կստեղծեր ազգային-ազատագրական պատերազմի շարունակման համար։

Վերնախավը դա շատ լավ գիտի, բայց կարծում է, որ ադրբեջանական բանտերում մարդկանց կյանքն ավելի կարևոր է, քան ղարաբաղյան առաջին պատերազմը, ավելի կարևոր, քան մի քանի հազար մարդիկ, որոնք իրենց կյանքը տվել են հանուն Արցախի։

Եթե ​​հրամանագիրն ուժի մեջ մտնի, ապա Հայաստանի ու Արցախի քաղաքացիների, ինչպես նաև Ադրբեջանից հեռացած 400 հազար մարդկանց բոլոր զրկանքները ապարդյուն կլինեն։

Արցախի լուծարման մասին հրամանագիրը չեղարկելու նպատակահարմարության մասին հնարավոր կլինի մտածել միայն այն դեպքում, եթե Արցախի իշխանությունները համաձայնության գան, որ Բաքուն կվերականգնի Արցախի ինքնավար կարգավիճակը, և հայերը հնարավորություն կունենան վերադառնալ Արցախ», ընդգծել է  Կիվիրյանը։ 

Նա բացատրել է, որ միայն նման փոխանակումը կարելի է համարժեք համարել, բայց իրենք Արցախը փոխանակում են իրենց «հայրիկների» կյանքով։

Փորձագետը կարծում է, որ Հայաստանի բոլոր երեք նախկին նախագահները նույնպես պետք է ամեն ինչ անեին Արցախը պահպանելու համար։

«Ղարաբաղի հաշվին ամեն ինչի հասան, բայց ի վերջո մի քանի հարյուր մարդ հարստացավ, իսկ հայ ժողովրդին մնաց միայն Եռաբլուր զինվորական պանթեոնը»,- եզրափակել է Կիվիրյանը։