Կրթության միջազգային օրը՝ հունվարի 24-ին, Հայաստանի ազգային գրադարանը ներկայացրեց «Գիտության կազմակերպում և կառավարում» գիրքը, որը գրել են տնտեսագիտության դոկտոր, ՀՊՏՀ պրոֆեսոր Արմեն Չուգուրյանը և Միջազգային գիտակրթական կենտրոնի դեկան Ատոմ Մխիթարյանը։ Շնորհանդեսը վերածվել է լայնածավալ քննարկման Հայաստանում գիտության դերի, նրա ռազմավարական զարգացման, ինչպես նաև նոր մոտեցումների ներդրման մասին, ինչպիսիք են «կանաչ գիտությունը» և արհեստական ինտելեկտը:

Հանդիպմանը բանախոսները նշել են, որ չնայած բնական ռեսուրսների սահմանափակությանը, Հայաստանն ունի հզոր մտավոր ներուժ։ Սակայն գիտության կառավարումն ու կազմակերպումը դեռ հեռու են իդեալական լինելուց։

«Մենք ստեղծում ենք որակյալ գիտություն, բայց պետք է սովորենք ներկայացնել դրա արդյունքները ոչ միայն ազգային մակարդակով, այլ նաև արտահանել դրանք միջազգային շուկաներ՝ գիտությունը դարձնելով հասարակության շարժիչ ուժը»,- նշել է  Ատոմ Մխիթարյանը։

Գիրքը կարևոր քայլ էր այս խնդրի լուծման ուղղությամբ։ Այն ուղղված է մագիստրատուրայի ուսանողներին և գիտության կառավարման ոլորտում որոշում կայացնող մասնագետներին:

Քննարկման առանցքային թեմաներից էր «կանաչ գիտություն» հասկացության ներդրումը։ Նշվել է, որ գիտությունը միշտ եղել է առաջընթացի շարժիչը, սակայն այսօր կարևոր է հաշվի առնել, թե ինչպես են նրա ձեռքբերումներն ազդում շրջակա միջավայրի վրա։ Մեր առօրյայում ներմուծված բազմաթիվ նորարարություններ վնասում են շրջակա միջավայրին, և պետք է ձգտել համաչափ զարգացման, որպեսզի տեխնոլոգիաները բարելավեն կյանքի որակը, բայց չկործանեն բնությունը։ Ահա թե ինչու, ըստ բանախոսների, բնապահպանական խնդիրները պետք է ներառվեն կրթական ծրագրերում, որպեսզի պատրաստվեն մասնագետներ, ովքեր իրենց մասնագիտական գործունեության մեջ կկիրառեն բնապահպանական կայուն մոտեցումներ։

Քննարկման մասնակիցները չեն շրջանցել արհեստական բանականության թեման։ Նրանք ընդգծել են, որ արհեստական բանականությունը գործիք է, որը կարող է զգալիորեն բարելավել գիտության արդյունավետությունը, սակայն այն պետք է խելամտորեն օգտագործել։

«Արհեստական բանականությունն արդեն դարձել է մեր իրականության մի մասը։ Գիտնականների և մասնագետների համար կարևոր է տիրապետել դրան, բայց ոչ թե կուրորեն հետևել դրա ալգորիթմներին, այլ գիտակցաբար օգտագործել՝ զարգացնելով ստեղծագործական միտքը»,- նշել է Մխիթարյանը։

Հանդիպման ավարտին գրքի հեղինակները խոսել են Հայաստանում գիտությունը զարգացնելու համար անհրաժեշտ ռազմավարությունների մասին։

«Մենք մշակել ենք մոտեցում, որը թույլ է տալիս հասկանալ, թե գիտության զարգացման որ մոդելն է առավել հարմար մեր երկրին։ Հայաստանն ունի լավ ներուժ, բայց կարևոր է այն ճիշտ ուղղությամբ ուղղել։ Դասագիրքը կարող է դառնալ գործիք, որը կօգնի բարելավել կայացված որոշումների որակը՝ առանց երկարատև վերապատրաստման դասընթացներ պահանջելու »,- եզրափակել է Ատոմ Մխիթարյանը։