նախընտրելի դարձնելՎերջին երկու տարիների ընթացքում հանքարդյունաբերության ոլորտում կազմակերպությունների թվի որոշակի աճի միտում է նկատվել։ Դրա մասին հոկտեմբերի 3-ին « Հայաստանի հանքարդյունաբերությունը» («Mining Armenia Forum 2025») ֆորումի ժամանակ հայտարարել է տնտեսագետ Սուրեն Պարսյանը։
«Այդ կազմակերպություններն աշխատատեղերի ստեղծման կարևոր աղբյուրներից են։ Վերջին տարիներին, չնայած արտադրության ծավալների կամ շրջանառության նվազմանը, հանքարդյունաբերության ոլորտում աշխատատեղերի թվի կայուն աճ է նկատվում։ 2025 թվականի պաշտոնական տվյալներով՝ ոլորտում մոտ 13 հազար աշխատատեղ է ստեղծվել։
Մետալուրգիական արդյունաբերության իրավիճակը, որտեղ աշխատատեղերի կորուստներ են նկատվում, բավականին մտահոգիչ է, և դա միաժամանակ հիշեցում է մեր կառավարության որոշում ընդունող մարմիններին՝ եզրակացություններ անելու և քայլեր ձեռնարկելու ոլորտը զարգացնելու համար՝ թեև վերջերս բազմաթիվ նոր նախագծեր են ի հայտ եկել»,- նշել է Պարսյանը։
Նրա գնահատմամբ՝ հանքարդյունաբերության ոլորտում շրջանառությունը վերջին երկու տարիների ընթացքում նվազել է մոտ 2 միլիարդ դրամով։
«Մետաղագործության ոլորտի տվյալները շատ մտահոգիչ են, վերջին երկու տարիների ընթացքում շրջանառությունը նվազել է 30%-ով։ Դա պետք է կարևոր ազդանշան լինի, եթե ցանկանում ենք զարգացնել հանքարդյունաբերության և մետաղագործության արդյունաբերության շղթան»,- հավելել է նա։
Փորձագետը հայտնել է, որ 2024 թվականին հանքարդյունաբերական բոլոր ընկերությունները միասին պետական բյուջե են վճարել 133 միլիարդ դրամ հարկ, ինչը մոտավորապես 48%-ով ավելի է, քան 2023 թվականին։
Ըստ նրա՝ այդ 133 միլիարդ դրամից 101 միլիարդ դրամը (77%) բաժին է ընկնում մեկ ընկերությանը՝ Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատին։
«Վերջին տարիներին մեր արդյունաբերության միտումներից մեկն այն է, որ հանքարդյունաբերական արտադրանքի մոտ 58%-ը արտահանվում է Չինաստան։
Հայաստանն արտահանման ուղղվածություն ունեցող քիչ ճյուղեր ունի։ Հանքարդյունաբերությունը, թերևս, միակն է, հատկապես մետաղական հանքաքարերի համար, որոնց 100%-ն արտահանվում է։
Հանքարդյունաբերությունն այժմ զարգացման նոր փուլում է, և տնտեսական քաղաքականությունը զարգացման նոր կողմնորոշիչներ և նոր նպատակներ պետք է սահմանի։ «Անհրաժեշտ է վերանայել հանքարդյունաբերության քաղաքականությունը՝ հիմնվելով խոշորածավալ նախագծերի տրամաբանության վրա, որոնք ավելի լավ արդյունքներ են տալիս և նվազ ռիսկային են»,- եզրափակել է տնտեսագետը։
