ԵԽԽՎ զեկույցի ձևակերպումը Հայաստանում անցկացված ընտրությունների «լեգիտիմության» վերաբերյալ հակասում է դրա բովանդակությանը և այնտեղ արտացոլված խնդիրներին։ Այս մասին հոկտեմբերի 9-ին Գագիկ Ծառուկյանին և մյուս քաղբանտարկյալներին աջակցող խորհրդի մամուլի ասուլիսում հայտարարել է նախկին ընդդիմադիր պատգամավոր Տիգրան Աբրահամյանը։

Նրա խոսքով՝ հաճախ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացվում է քվեարկության գործընթացի և դրան նախորդած ժամանակահատվածի վրա, սակայն Հայաստանում բռնությունը սկսվել էր դեռևս ընտրություններից մեկ տարի առաջ։ Առաջին թիրախը դարձել էր «Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության առաջնորդ Սամվել Կարապետյանը, ընտրություններից հետո ձերբակալվել են Գագիկ Ծառուկյանը, երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը և շատ ուրիշներ։ Իշխանությունների նպատակը մրցակիցներին թուլացնելն էր, նրանց չեզոքացնելը, նշել է Աբրահամյանը։ Նրա խոսքով՝ դժվար է թվարկել այն տասնյակ մարդկանց, որոնք ենթարկվում են հետապնդումների, իսկ 3-րդ նախագահի նկատմամբ պարբերաբար նոր գործեր են սարքվում։

Պատգամավորի խոսքով՝ երկրում իրենց առավել հարմարավետ են զգում ադրբեջանցիները՝ անկախ նրանից, թե ինչպես են նրանք այստեղ հայտնվում։ Նա զուգահեռներ է անցկացրել Բաքվում պահվող հայ գերիների հետ․ երկու դեպքում էլ խոսքը քաղաքական պատանդների կարգավիճակի մասին է։

Աբրահամյանի խոսքով՝ իրավիճակից դուրս գալու երկու ճանապարհ կա։ Առաջինը ենթադրում է քաղաքական դաշտի համախմբում՝ իշխանությունների գործողությունների հետևանքները նվազագույնի հասցնելու համար։ Երկրորդ դեպքում երկրում անհրաժեշտ են քաղաքական փոփոխություններ, քանի որ ակնհայտ է, որ իշխանությունները կառուցում են դիկտատուրա, և միակ ելքը քաղաքական փոփոխություններն են։