նախընտրելի դարձնել1988-ի երկրաշարժից ավելի քան քառորդ դար անց Գյումրու տնակային ավաններում բնակվում են բազմաթիվ այնպիսի ընտանիքներ, որոնք թեեւ երկրաշարժի հետեւանքով կորցրել են իրենց բնակարանները, սակայն մինչեւ օրս պետության կողմից փոխհատուցում չեն ստացել:
«Շիրակ կենտրոնի» դիտարկումները ցույց են տալիս, որ նման կարգի անօթեւանների շարքում զգալի թիվ են կազմում միայնակ տարեցները: Ներկայումս նրանց մեծ մասն անօգնական վիճակում են , տնակները վաղուց շարքից դուս են եկել ու դարձել են բնակության համար ոչ պիտանի:
76-ամյա Ռոզա Դուռնոսվիտովայի հայրը հայ է, իսկ մայրը ուկրանուհի, 35 տարի աշխատել է Գյումրու թեթեւ արդյունաբերության ձեռնարկություններից մեկում: Երկրաշարժից հետո մինչեւ օրս միայնակ բնակվում է քաղաքի ծայրամասային տնակային ավաններից մեկում՝ կոմունալ հարմարություններից եւ անգամ էլեկտականությունից զուրկ մի տնակում: Այս տարեց միայնակ կնոջ ընտանիքը թեեւ երկրաշարժի հետեւանքով երկսենյականոց բնակարան է կորցրել , սակայն պահանջվող բոլոր փաստաթղթերը չի կարողացել սահմանված ժամկետում ներկայացնել եւ հաշվառվել անօթեւան ընտանիքների հերթացուցակում, ինչի պատճառով նա այլեւս բնակարան չի ստանա:
Միայնակ տարեց կնոջ ապրելակերպի մասին առավել մանրամասն` «Շիրակ կենտրոնի» պատրաստած տեսանյութում:
