նախընտրելի դարձնելՀնդկական պարն ամենաբարդ պարերից է։ Բացի բոլոր պարերին հատուկ ոտքերի, ձեռքերի դիրքերից, այն ունի նաեւ իր ժողովրդական դիրքերն ու շարժումները, որոնք պարի մեջ օտագործվում են միաժամանակ, ինչն էլ այդքան բարդ է դարձնում հնդկական պարը։
«Հնդկական պարը իմ ռեպերտուարի ամենադժվար ու երկար բեմադրվող պարերից է։ Մոտ երկու ամիս բեմադրել ենք՝ աշխատելով, գլխի, ձեռքերի, ոտքերի յուրաքանչյուր շարժման վրա։ Ամբողջը հակաշարժումներ են։ Շատ դժվար է համադրել ձեռքի, ոտքի հակադիր շարժումները»,- ասում է Թինա Քեյը, որի պարարվեստի և կրկեսի ստուդիայում այլ ազգերի պարերի հետ միասին դասավանդում են նաեւ հնդկական պարեր։
Այս պարի յուրաքանչյուր ժեստ ու շարժում իր իմաստն ունի։ Պարուհու խոսքով՝ հնդկական պարի միջոցով կարելի է ցույց տալ մի ամբողջ պատմություն։
«Հնդկական պարը ցնորք է, անիրականանալի մի բան, և եթե այդ ամենին իսկապես լուրջ ես վերաբերվում, ապա իսկապես հասկանում ես, որ նրանց արվեստն անծայրածիր է, և կարելի է ուղղակի խոնարհվել»,-ասում է նա:
Թինա Քեյի ստուդիայի սաները հիմնականում երեխաներ են։ Պարուհին նկատում է, որ Հայաստանում հասուն տարիքում խուսափում են պարել սովորել՝ կարծելով, թե պարել պետք է սկսել ավելի վաղ տարիքից, սակայն պարել սովորելը երբեք ուշ չէ։
«Պարելիս սկսում են աշխատել այնպիսի մկաններ, որոնց մասին անգամ մարդը չէր կարող պատկերացնել, և բացի դրանից, պարի ընթացքում հնարավոր է ստանալ այնպիսի հոգեկան բավարարվածություն, որ ուրիշ ոչ մի դեպքում հնարավոր չէ»,- ասում է Թինա Քեյը։
Պարի միջազգային օրը՝ ապրիլի 29-ին, Թինա Քեյը բոլորին խորհուրդ է տալիս, անկախ տարիքից, երբեք չդադարել պարել։
