44-օրյա պատերազմը սկսվելու վեցերորդ տարելիցի օրը զոհված հերոս Հակոբ Ռոստոմյանի հայրը՝ Արա Ռոստոմյանը, NEWS.am-ին պատմել է որդու կյանքի վերջին օրերի, պատերազմի իրադարձությունների և Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջև խաղաղության հաստատման մասին իշխանությունների հայտարարությունների նկատմամբ իր վերաբերմունքի մասին։
Ռոստոմյանի կարծիքով, 44-օրյա պատերազմի զոհված մասնակիցների հիշատակի օրը պետք է առաջին հերթին լինի սգո և հարգանքի օր, այլ ոչ թե արհեստականորեն ստեղծված ամսաթիվ։
«Կարծում եմ՝ այսօր ամբողջ ժողովուրդը կհիշի տղաներին։ Եթե ինչ-որ բան արհեստական է, այն երկար չի ապրում։ Ամեն օր՝ թե՛ հարգանքի օրը, թե՛ ուրախության օրը, կապված է կոնկրետ իրադարձությունների հետ։ Մենք չենք կարող վերցնել մի ուրիշ ամսաթիվ և ասել՝ այս օրն ենք նշելու»,- ասել է նա։
Հիշելով պատերազմի սկիզբը՝ Ռոստոմյանը նշել է, որ այն մինչև օրս ընկալվում է այնպես, կարծես տեղի է ունեցել բոլորովին վերջերս։
«Դա կարծես երեկ լիներ։ Երբ առավոտյան լսեցինք այդ լուրը, բոլորն արդեն սարսափի մեջ էին։ Ես ինքս տանը հրաժեշտ տվեցի որդուս և պատրաստվում էի մեկնել, բայց որդիս ինձնից առաջ անցավ»,- պատմել է նա։
Ըստ Ռոստոմյանի, առաջին օրերին Հակոբը պարբերաբար զանգահարում էր տուն։ Սակայն հոկտեմբերի 6-ին որդին այլևս կապի դուրս չի եկել։
«Ամեն օր նա զանգահարում էր, կապվում մեզ հետ։ Իսկ երբ հոկտեմբերի 6-ի առավոտյան չզանգեց, ես արդեն հոկտեմբերի 6-ից սկսեցի նրան փնտրել։ Հոկտեմբերի 9-ին այդ լուրը հեռուստացույցով լսեցինք»,- ասել է հայրը։
Նա նշել է, որ զոհվածների ընտանիքների համար տառապանքները չեն ավարտվել պատերազմի ավարտով։
«Այսպես մենք ամեն օր անցանք այդ դժոխքի միջով, և պատերազմից հետո էլ ամեն օր անցնում ենք այդ դժոխքի միջով»,- հայտարարել է Ռոստոմյանը։
Խոսելով ներկայիս իրավիճակի մասին՝ նա խիստ քննադատել է Հայաստանի գործող իշխանությունների քաղաքականությունը։ Նրա կարծիքով, 44-օրյա պատերազմում զինծառայողների զոհվելը չպետք է դիտարկվի հետագա քաղաքական որոշումներից առանձին։
«Այն, ինչ արեցին «Եռաբլուրում» եղած տղաները և ընդհանրապես մեր բոլոր տղաները, դավաճանվեց ներկայիս իշխանության կողմից։ Այդ պատճառով այսօր մենք կորցրել ենք նաև Արցախը, իսկ հիմա, ինչպես լսում եմ, կորցնում ենք արդեն Հայաստանի տարածքները»,- ասել է նա։
Ռոստոմյանը նաև մտահոգություն է հայտնել Տավուշի մարզում դիրքերի և տարածքների հնարավոր հանձնման մասին հաղորդումների կապակցությամբ։ Միաժամանակ նա ընդգծել է, որ այդ տեղեկությունների հաստատում չունի։
Ըստ նրա, խաղաղության հաստատման մասին հայտարարությունները չեն համապատասխանում իրականությանը։ Նա, մասնավորապես, հղում է արել ադրբեջանական պաշտոնյաների՝ այսպես կոչված, «Արևմտյան Ադրբեջանին» վերաբերող հայտարարություններին, ինչպես նաև նրան, որ հայ ռազմագերիները դեռևս գտնվում են Բաքվում։
«Եթե սա խաղաղություն է, ապա ինչո՞ւ մեր գերիները մեզ մոտ չեն և գտնվում են Բաքվի բանտերում»,- ասել է Ռոստոմյանը։
Նա նաև քննադատել է զոհված զինծառայողներին շնորհակալություն հայտնելու վերաբերյալ իշխանությունների հայտարարությունները։
«Ինձ այդ շնորհակալությունը պետք չէ։ Շնորհակալությունը կլիներ այն, որ պարտված ղեկավարը պարզապես հեռանար, իսկ այն ազգային ուժերը, որոնք կային, պահպանեին այն, ինչ մնացել է, և վերադարձնեին այն, ինչ մենք կորցրել ենք»,- հայտարարել է զոհված զինծառայողի հայրը։
Ռոստոմյանը նաև թերահավատորեն է գնահատում Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև մոտ ապագայում կայուն խաղաղության հաստատման հեռանկարը։
Նրա կարծիքով, կայուն խաղաղությունը հնարավոր է միայն բանակցությունների արդյունքում, որոնց ընթացքում երկու կողմերն էլ ներկայացնում են իրենց պահանջները և պայմանավորվում փոխադարձ պարտավորությունների շուրջ։
«Միակողմանի խաղաղություն երբեք չի լինում»,- ասել է նա։
Ռոստոմյանի կարծիքով, եթե 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ից հետո վերջնական պայմանավորվածություններ գոյություն ունենային, ապա համապատասխան խաղաղության պայմանագիրը կարելի էր կնքել այն ժամանակ ձեռք բերված պայմաններին համապատասխան, որից հետո կողմերը կանցնեին սահմանի դելիմիտացիայի և դեմարկացիայի գործընթացին։
«Խաղաղություն լինում է այն ժամանակ, երբ երկկողմ բանակցությունների սեղանին ներկայացվում են համապատասխան փաստարկներ, և դրանց շուրջ ընթանում են բանակցություններ։ Եվ այս դեպքում միշտ անհրաժեշտ է երրորդ կամ չորրորդ կողմ՝ չեմ ասում, որ այն պետք է աջակցի կողմերից մեկին, բայց համապատասխան երկրների ղեկավարների կողմից որոշակի երաշխիք անհրաժեշտ է, որպեսզի դրանից հետո ոչինչ չփոխվի»,- հայտարարել է նա։
Ռոստոմյանը նշել է, որ ներկայիս գործընթացը իրեն հիմք չի տալիս խոսելու երկարաժամկետ խաղաղության մասին։
«Հիմա դեռ երկար խաղաղություն չի լինելու։ Հայաստանը աստիճանաբար զիջելու է իր տարածքները։ Չգիտեմ՝ երբևիցե խաղաղություն կլինի՞, որովհետև, ամեն դեպքում, ես չեմ տեսնում, որ դա տանում է դեպի խաղաղություն»,- ասել է զոհված հերոսի հայրը։











