Նավթագազային և վառելիքային ոլորտների ուսումնասիրությունը ցույց է տվել կապ աշխատաշուկայում առկա երկու ժամանակակից երևույթների՝ գործատուի կողմից այսպես կոչված «լուռ ազատման» և աշխատակիցների «լուռ հեռանալու» միջև։

Միևնույն ժամանակ, գործընկերների միջև ամուր հարաբերությունները կարող են թուլացնել գործատուի անբարենպաստ քաղաքականության ազդեցությունը աշխատողների վրա։

Հետազոտության արդյունքները հրապարակվել են International Journal of Business Information Systems-ում։

«Լուռ հեռացում» տերմինը վերջին տարիներին լայն տարածում է ստացել։ Այն նկարագրում է մի իրավիճակ, երբ աշխատակիցը կատարում է միայն այն պարտականությունները, որոնք պաշտոնապես մտնում են իր աշխատանքի մեջ, և չի ձգտում իր վրա վերցնել լրացուցիչ առաջադրանքներ։

«Լուռ ազատման» են անվանում այն գործելակերպը, որի դեպքում գործատուն աշխատակցին ուղղակիորեն չի ազատում, բայց ստեղծում է պայմաններ, որոնք դրդում են նրան ինքնուրույն հեռանալ։

Սա կարող է արտահայտվել աշխատանքային մթնոլորտի վատթարացմամբ, աջակցության կրճատմամբ կամ աշխատակցին մասնագիտական զարգացման հնարավորություններից զրկելով։

Հետազոտողները հայտնաբերել են դրական կապ այս երկու երևույթի միջև․ որքան հաճախ աշխատակիցները բախվում էին գործատուի կողմից «լուռ ազատման», այնքան բարձր էր նրանց սեփական «լուռ հեռանալու» հավանականությունը։

Սակայն ազդեցությունը զգալիորեն ավելի թույլ էր սոցիալական կապիտալի բարձր մակարդակ ունեցող կոլեկտիվներում։ Այս հասկացությամբ գիտնականները նկատի ունեն կազմակերպության ներսում մարդկանց միջև կապերը, վստահությունը, վարքի ընդհանուր նորմերը և հարաբերությունները, որոնք աշխատակիցներին օգնում են ավելի արդյունավետ համագործակցել և հաղորդակցվել։

Հետազոտության հեղինակների կարծիքով՝ արդյունքները կարևոր են ոչ միայն աշխատողների վարքագիծը հասկանալու, այլև անձնակազմի կառավարման համար։ Դրանք ցույց են տալիս, որ աշխատակիցների ներգրավվածության նվազումը չի կարելի դիտարկել բացառապես որպես նրանց մոտիվացիայի խնդիր։

Եթե գործատուն ստեղծում է անբարենպաստ պայմաններ, սահմանափակում է աջակցությունը կամ մարդկանց զրկում է զարգացման հնարավորություններից, դա ինքնին կարող է նպաստել նրան, որ աշխատակիցները սկսեն օտարվել աշխատանքից և սահմանափակվել միայն ձևական պարտականություններով։