Հակակոռուպցիոն դատարանում ընթանում է ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի և մյուսների գործով նիստը։ Դատավարությունը նախագահում է դատավոր Սարգիս Պետրոսյանը։
Բացի նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանից, մեղադրյալների թվում են պաշտպանության նախկին նախարար Սեյրան Օհանյանը, ՀԱՊԿ նախկին գլխավոր քարտուղար Յուրի Խաչատուրովը, նախկին փոխվարչապետ Արմեն Գեւորգյանը։ Հիշեցնենք, որ աղմկահարույց գործով ամբաստանյալների նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել էր Սահմանադրական դատարանի կողմից առաջադրված մեղադրանքը հակասահմանադրական ճանաչելու որոշմամբ։ Որոշումը բողոքարկվել է, և գործը փոխանցվել է Հակակոռուպցիոն դատարան։ Դատախազն այս պահին ընթերցում է մեղադրանքը վերաորակելու միջնորդությունը։
Նիստը սկսվեց փաստաբանի հասցեին վիրավորանք հասցնելու միջադեպով: Տուժող կողմի ներկայացուցիչ Քլոյանը փաստաբան Արամ Վարդեւանյանին հանկարծ ստախոս անվանեց։ Դատավորը զգուշացրեց սանկցիայի մասին։ Վարդեւանյանը բողոքեց, սակայն հաշվի առնելով Քլոյանի տարիքը՝ չմանրամասնեց։ Մյուս փաստաբանները նույնպես վրդովմունք հայտնեցին։ Փաստաբան Միգրան Պողոսյանը դատարանին խնդրեց միջոցներ ձեռնարկել, որպեսզի հետագայում նման բաներ չլինեն։ Երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը միացավ՝ հիշեցնելով, որ վերջին հանդիպման ժամանակ իրեն ու Արամ Վարդեւանյանին առանց պատճառի նախազգուշացում են տվել՝ ձեռքի շարժումների և միմիկայի համար։ Նախկին նախագահը նշեց, որ կարող է ենթադրել, որ ցանկություն կա դատարանի դահլիճից հեռացնել բոլոր պրոֆեսիոնալ փաստաբաններին, և առաջարկեց դեմքի արտահայտություններ ու շարժումներ սահմանել՝ վիրավորանքների չարժանանալու համար։
Վերադառնալով հանդիպման թեմային՝ այն է՝ նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին դատախազի միջնորդությունը, փաստաբան Արամ Օրբելյանն ընդգծեց, որ այն կա՛մ չպետք է քննարկվի, կա՛մ պետք է մերժվի, քանի որ դատական նիստն ընթանում է գոյություն չունեցող գործով։ «Գործը, էլ չեմ խոսում մեղադրանքի մասին»,- նշեց փաստաբանը՝ հավելելով, որ փոփոխված մեղադրանքը անհասկանալի է և չի համապատասխանում օրենքին։ Փաստաբանը մանրամասն ներկայացրեց, թե ինչու միջնորդությունը չի կարող բավարարվել։
Ամենակարևորն այն է, որ դժվար է փոխել մի բան, որը չկա, և, ըստ էության, գործ չկա։ Եթե խոսքը մեղադրանքի փոփոխության մասին է, ապա դա լիովին անօրինական է։ Հաշվի առնելով օրենսդրության խճճվածությունը՝ փաստաբանն առաջարկեց մեղադրող կողմի միջնորդությունը թողնել առանց քննարկման։ Նիստի մասնակիցներին ներկայացված փաստարկները պատշաճ կերպով դիտարկելու հնարավորություն տալու համար դատավորը կարճ ընդմիջում հայտարարեց։
Ընդմիջումից հետո փաստաբանը շարունակեց թվարկել իր փաստարկները, այդ թվում՝ անդրադառնալով առաջին ատյանի և վերաքննիչ դատարանի կողմից գործը կարճելու հիմքերի ոչ ճիշտ ձևակերպման հարցին. դատարանը գործը կարճել է հանցակազմի բացակայության հիմքով, մինչդեռ փաստերը վկայում են հանցագործության տարրերի բացակայության մասին։ Դատախազն իր վճռաբեկ բողոքում ուշադրություն է հրավիրել այս սխալի վրա, սակայն դրա իմաստը կորչում է՝ հաշվի առնելով, որ գործող քրեական օրենսգրքում դրույթները համակցված են։ Ընդ որում, դրա դադարեցումից հետո մեղադրանքը փոխելու հնարավորությունը ոչ միայն չի բխում նյութերից, այլեւ ուղղակիորեն արգելված է օրենքով։ Ընդ որում, դատախազը կարող է դա անել, քանի դեռ գործը գտնվում է առաջին ատյանի դատարանում, բայց ոչ այն բանից հետո, երբ գործն անցնի բոլոր դատարաններով և գործը կարճելու որոշում կայացվի։ Հակառակ դեպքում, կառաջանար արատավոր պրակտիկա, որով մեղադրող կողմը, չհաջողելով մեկ հոդվածով, կսկսի փոխել հոդվածները վերջնական փուլում։











