նախընտրելի դարձնելԻրանը բազմիցս հայտնել է Հայաստանի հետ ռազմատեխնիկական համագործակցություն հաստատելու իր պատրաստակամությունը, որը, սակայն, չի ցանկանում ընդունել այս առաջարկը։ Այս մասին NEWS.am-ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց Հայաստանի ռազմաարդյունաբերական կոմիտեի նախկին նախագահ Ավետիք Քերոբյանը։
Նա տարօրինակ անվանեց այն հանգամանքը, որ Հայաստանը զենք չի գնում Իրանից՝ հաշվի առնելով, որ այս դեպքում լոգիստիկ խնդիրներ չկան։
«Ես գիտեմ, որ մեզ աջակցող երկրները պատրաստ են աչք փակել նման համագործակցության վրա։ Խոսքն ԱՄՆ-ի, Ֆրանսիայի և Ռուսաստանի մասին է։
Ինչո՞ւ մինչ այժմ չի կառուցվել Արաքս գետի երկրորդ կամուրջը։ Ինչո՞ւ Իրանի հետ կա միայն մեկ անցակետ, որը կարող է ոչնչացվել առաջին իսկ հարվածից։ Ինչու դրանցից առնվազն երեքը չկան: Ինչո՞ւ ռազմարդյունաբերական ոլորտում համագործակցություն չկա Իրանի հետ»,- հարցրեց Քերոբյանը։
Նա կեղծ անվանեց վարչապետ Փաշինյանի այն թեզը, թե Հայաստանին զենք չեն վաճառում կամ ժամկետանց զենք են վաճառում Արարատի մասին դիսկուրսի պատճառով։
«Ընդհակառակը, զենք չի վաճառվում նրանց, ովքեր հրաժարվում են սեփական ինքնությունից։
Խոսելով 1980-ականներին արտադրված զենքի մասին, իշխանություններն իրենք են նման զենք գնել 2019 թվականին, ընդ որում՝ ոչ ռուսական։ Միաժամանակ, հնարավորություն եղավ գնել մեզ համար ավելի արդյունավետ ռուսական զինատեսակներ՝ նույն «Տոռ» հակաօդային պաշտպանության համակարգերը։ Սու-30ՍՄ-ի փոխարեն հնարավոր կլիներ գնել «Տոռ»-ի մի ամբողջ դիվիզիոն։ Դուք պետք է հասկանաք, որ եթե դուք գնում եք Տոռ, ապա չպետք է գնեք Wasp համակարգը: Սու-30ՍՄ գնելու դեպքում պետք է վստահ լինել, որ դրանք ապահովված են անհրաժեշտ ամեն ինչով։ Դուք պետք է վստահ լինես, որ այս ձեռնարկությունում ունես քո ներկայացուցիչը, ով կհետևի պատվերի պատշաճ կատարմանը և նրան, հակառակորդների ցանկությամբ արտաքին միջամտություն չիրականացվի»,- ընդգծեց Քերոբյանը։
Նա հիշեցրեց, որ 2020 թվականից ռազմարդյունաբերական համալիրում Հայաստանի բյուջեի ծախսային մասը թերակատարվել է։
«Մի կողմից՝ իշխանությունները խոշոր պատվերներ են տալիս ընկերություններին, բայց աջակցության միջոցներ չեն տրամադրում, քանի որ նրանք հնարավորություն և կամք չունեն։ Փոխարենը սպառնալիքներ են հնչում պատվերների չկատարման դեպքում։ Ինչու՞ են ընկերությունները ստիպված պետական երաշխիքներից օգտվելու փոխարեն ֆինանսական աջակցության համար դիմել բանկերին:
Ռազմարդյունաբերական համալիրի զարգացման բյուջեն ներառում է մի քանի բաղադրիչներ, այդ թվում՝ առաջադեմ զարգացումներ, ինչը թույլ է տալիս տեխնոլոգիապես հետ չմնալ մեր հակառակորդներից։ Այս բյուջեն թերակատարված է։
Նմուշների արտադրության բյուջեն նույնպես թերակատարված է։ 1 մլրդ դրամից ծախսվել է ընդամենը 50 մլն դրամը։ Եվ սա այն դեպքում, երբ ապրանքն արդեն պատրաստ է, բայց դրա համար գումար չի հատկացվում։
Արդյո՞ք ուսումնասիրվել է տարբեր երկրների զենքերի փոխհարաբերությունների հարցը։ Արդյո՞ք գործնական չէ տեղում զինամթերքի արտադրություն կազմակերպելը։ Այս հարցերը պետք է տալ, բայց չեն տալիս, քանի որ վախենում են, և վախենում են, որ դժվար լուծելի խնդիրներ են, որոնք պահանջում են համակարգային լուծումներ, որոնց գործող իշխանությունն ի վիճակի չէ։ Այդ իսկ պատճառով արտասահմանյան գործընկերները պատրաստ չեն համագործակցել Հայաստանի հետ այս ուղղությամբ։
Երբ բանակն իր առջեւ մարտական առաջադրանքներ չի դնում, երբ Հայաստանի տարածքները, այդ թվում՝ ռազմական ճանապարհով ապաօկուպացնելու խնդիր չկա, եթե զենք կիրառելու ծրագիր չունես, ապա դրանք վերածվում են ավելորդ մետաղի ջարդոնի», - նշեց Քերոբյանը։
