Հայաստանը պետք է հասկանա, որ ինքը երկխոսության կողմ է։ Երբ մարդը իր շուրջը ոչինչ չի նկատում, կարող է գլուխը պատին խփել։ Այս մասին Լուրեր Հայաստանից - NEWS.am-ի «Ուժի գործոն» հաղորդաշարի եթերում ասել է պատմական գիտությունների դոկտոր, Մ.Վ.Լոմոնոսովի անվան Մոսկվայի պետական համալսարանի դոցենտ Ֆյոդոր Գայդան։
Նրա խոսքով՝ պետք է սովորել հաշվի առնել բոլոր շահերը, փորձել լսել բոլոր կողմերին։ «Միայն այդ դեպքում ինչ-որ հեռանկար կա, այլապես հեռանկար չկա։ Ինչ-որ բան փրկելու համար պետք է հասկանանք, թե որտեղ ենք զիջում։ Միջանցքի մասին խոսակցությունը, բնականաբար, պահպանելով հայկական իրավասությունը, վաղ թե ուշ կլինի։ Էականն այն է, որ Հայաստանն ու Ռուսաստանը տրանսպորտային կապ են ապահովում Ադրբեջանի և Թուրքիայի միջև, և Հայաստանը դրա համար երաշխիքներ է ստանում Ղարաբաղի հայ բնակչության մասով: Ռուսաստանն այս ամենի երաշխավորն է։ Եվ այսպես, մեկ դարպասով խաղը փակուղային խաղ է, որի պատճառով անվերջ բռնություններ են լինելու։ Սրանում ոչ ոք հետաքրքրված չէ»,- հավելեց պատմաբանը:
Նա նշել է, որ Ղարաբաղն Ադրբեջանի համար միակ հետաքրքրությունը չէ։
«Միգուցե Ադրբեջանը կցանկանար ինչ-որ տրանսպորտային կապ ունենալ Թուրքիայի հետ։ Մենք դեռ չենք խոսում արտատարածքային միջանցքի մասին, մենք դեռ խոսում ենք հայկական իրավասության պահպանման մասին, բայց պետք է նկատի ունենալ, որ ախորժակը գալիս է ուտելուց։ Քանի որ բանակցելու անկարողությունը և հակամարտությունը շարունակվում են, պահանջները կարող են մեծանալ: Այս դեպքում տարածաշրջանն այնպիսին է, որ պահանջները կարող են անվերջ աճել։ Սա պետք է նկատի ունենալ: Հետեւաբար, որքան շուտ կողմերը սկսեն բանակցել, այնքան լավ կլինի բոլորի համար, հակառակ դեպքում շատ բան կարող է տեղի ունենալ»,- ընդգծել է Գայդան։











