նախընտրելի դարձնելՎրաստանում հետընտրական գործընթացներ, անշուշտ, կլինեն. Այս մասին NEWS.am -ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց վրացագետ Ջոնի Մելիքյանը։
Նա ակնհայտ համարեց, որ ընդդիմությունը չի ճանաչի ընտրությունների արդյունքները, եթե իշխանությունները հաղթեն։
«Ամենակարևոր գործոնը կլինի այն, թե արդյոք Արևմուտքը կճանաչի դրանք:
Այսօր արդեն խոսվում է այն մասին, որ ԵՄ-ի հետ վիզային ռեժիմը կարող է վերականգնվել, և ընդդիմությունն ակտիվորեն լոբբինգ է անում այդ հարցում։ Առանց վիզայի ռեժիմի կասեցումը կարող է մոբիլիզացնել երիտասարդներին, որոնք կարող են դառնալ ընդդիմության շարժիչ ուժը։ Այս հարցում շատ բան կախված կլինի նրանից, թե որքանով վերահսկելի կլինի իրավիճակը»,- նշեց փորձագետը։
Նա Վրաստանում կայանալիք առաջիկա ընտրություններն ավելի կարեւոր է համարել, քան 2012թ.-ի ընտրությունները։
«Պայքարը կրկին ծավալվելու է նախկին նախագահ Միխեիլ Սաակաշվիլիի և նախկին վարչապետ Բիձինա Իվանիշվիլիի գլխավորած քաղաքական ուժերի միջև։ Տարբերությունն այն է, որ այժմ Սաակաշվիլին հանդես է գալիս որպես ընդդիմություն, իսկ Իվանիշվիլիի կուսակցությունը իշխանության է։ Վերջին տարիներին երրորդ այլընտրանքային ուժ ստեղծելու փորձեր են արվել, սակայն այդ փորձերը հաջողությամբ չեն պսակվել»,- հավելեց Մելիքյանը։
Նախընտրական իրավիճակի աննախադեպ բնույթն այն է, որ Վրաստանում ներքաղաքական պայքարն ընթանում է հասարակության ուժեղ բևեռացման և Ռուսաստանի և Արևմուտքի միջև գլոբալ հակամարտության ֆոնին։
«Ռուսաստանի հետ տարածքային հակամարտություն ունեցող Վրաստանը ոսկե միջինի դիրք է գրավել։ Թբիլիսին մի կողմից քաղաքական ու հումանիտար աջակցություն է ցուցաբերում Ուկրաինային, իսկ մյուս կողմից լրացուցիչ հակառուսական քայլեր չի ձեռնարկում, որոնք կարող են մեծացնել Մոսկվայի հետ լարվածությունը։ Վրաստանը պատժամիջոցներ չի կիրառել Ռուսաստանի դեմ՝ միաժամանակ պահպանելով Ռուսաստանի Դաշնության դեմ սահմանված միջազգային պատժամիջոցները։ Սակայն Վրաստանի այս դիրքորոշումը չբավարարեց ԵՄ-ին։
Երբ Վրաստանը ստացավ ԵՄ թեկնածուի կարգավիճակ, նրա առջև պայման դրեցին իր քաղաքականությունը մոտեցնել ԵՄ քաղաքականությանը:
Սա հիմք է տալիս մտածելու, որ Բրյուսելը դժգոհ է Թբիլիսիի արածից և ցանկանում է, որ Վրաստանն ավելի կտրուկ հակառուսական քայլեր ձեռնարկի։ Դրանից հետո Իվանիշվիլիի 2 միլիարդ դոլար գումարը սառեցվել է։
Այս ամենը Վրաստանում գնահատեցին որպես ճնշում։ Թերեւս սա սկիզբն էր այսօր տեղի ունեցող գործընթացների»,- ընդգծեց Մելիքյանը։
Նա նշել է, որ 2012 թվականից ի վեր առաջին անգամ Իվանիշվիլին գլխավորում է նախընտրական ցուցակը։
Իվանիշվիլիի քաղաքական ուժը Վրաստանում իշխանության ղեկին է արդեն 12 տարի, և եթե ցանկություն լիներ իրականացնել Սաակաշվիլիի գործով Նյուրնբերգի դատավարությունը, նրանք դա վաղուց կարող էին անել, կարծում է փորձագետը։
«Այսօր բոլոր այդ հայտարարությունները (Հարավային Օսիայի և Աբխազիայի վերաբերյալ - խմբ.) կապված են Սաակաշվիլիի դեմ պայքարի հետ։ Փորձ է արվում ցույց տալ, որ 2000-ականներին օսերի հետ ընդհանուր հայտարարի գալու հնարավորություն կար, բայց նախկին իշխանությունները դրանից չօգտվեցին։
Վրաստանում սա այնքան էլ լավ չընդունվեց, և գուցե սխալ ընկալվեց շեշտադրումը, որը տակտիկապես կարող էր վնասել իշխանություններին։ Ներքաղաքական պայքարի շրջանակներում պետք էր ցույց տալ, որ իրավիճակը սրվել է Սաակաշվիլիի կողմից, և իրենք պատրաստ են փոխել այս իրավիճակը»,- եզրափակեց Մելիքյանը։
