Հայաստանի երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը կարևոր է համարում «Թրամփի երթուղի» նախագիծը Հայաստանի Հանրապետության օգտին փոփոխելը։ Նա իր կարծիքը հայտնել է հոկտեմբերի 7-ի մամուլի ասուլիսին։

Ներկայիս նախագծի թերությունները թվարկելուց հետո, երկրորդ նախագահը նշել է, որ տարբերակներից մեկը նախագծի ընդլայնման առաջարկն է, քանի որ ԱՄՆ շահագրգռվածությունն ակնհայտ է: Եթե ընդլայնումը ձախողվի՝ կարծում եմ, որ Ալիևը կհրաժարվի․ կարելի է ընտրել երկրորդ տարբերակը:

«Երկրորդ տարբերակը՝ ԱՄՆ-ին շնորհակալություն հայտնելն է և ասելը, որ դա լավ գաղափար է, բայց մենք՝ Հայաստանը, ինքներս կկառուցենք այդ հատվածը։ Մենք կարող ենք պահպանել «Թրամփի երթուղի» անվանումը, բայց վերահսկողությունը կմնա Հայաստանի վրա։ Սա կլուծի կարևոր հարց։ Իրանը սահմանակից է յոթ երկրների։ Եվ միայն հայ-իրանական սահմանին կհայտնվեն ամերիկացիները։ Բրավո։ Եթե որևէ մեկը կարծում է, որ Իրանը ուրախ է սրանից, ես ձեզ կհիասթափեցնեմ։ Երկրորդ ամենահեռավոր ամերիկյան ներկայությունը Ինջիրդիկն է Միջերկրական ծովում։ Սա շատ ռիսկային է Հայաստանի համար։ Հարցն այն է, թե որն է ավելի վատ Իրանի համար՝ ԱՄՆ-ի, թե՞ Ադրբեջանի ներկայությունը սահմանին։ Ես այս հարցի պատասխանը չունեմ, և վստահ եմ, որ Հայաստանի իշխանությունները նույնպես չունեն», - նշել է Քոչարյանը՝ հիշեցնելով Թեհրանի դիրքորոշումը, որ Իրանը թույլ չի տա սահմանների փոփոխություններ։

«Որքա՞ն գումար է անհրաժեշտ շինարարության համար։ Փաշինյանը պնդել է, որ այն շատ թանկ է՝ ավելի քան 1 միլիարդ, ուստի նրանք այդ հարցը պատվիրակում են ԱՄՆ-ին։ Եկեք փորձենք հասկանալ», - առաջարկել է Քոչարյանը։ Նա հիշեցրել է, որ Համահայկական Հիմնադրամը կառուցել է Վարդենիս-Մարտակերտ 114 կիլոմետրանոց ճանապարհը՝ դրա վրա ծախսելով 17 միլիարդ դրամ։ Ճանապարհի զգալի մասը կառուցվել է շատ ավելի դժվար տեղանքում, գործնականում զրոյից։ «Դա 40 միլիոն դոլար է, 1 կմ-ը մոտ 400 հազար դոլար։ Անցել է մի քանի տարի, ավելացնենք գնաճը և հաշվենք 500 հազար, թող լինի ավելի լայն, ավելի լավ ճանապարհ, ներառենք ՔՊ-ի «ատկատները», թող 1 կմ-ն արժենա 1 միլիոն։ 43 միլիոն դոլարով կարելի է ավտոճանապարհ կառուցել։ Երկաթուղի կա, ռելսեր ու կոճեր չկան։ ՀՀ պահուստային ֆոնդը 65 միլիարդ է։ Բաժանեք մի քանի տարվա, հրաժարվեք պարգևավճարներից, նույնիսկ վարկ վերցնելու կարիք չկա։ Ամոթ չէ՞։ Ռիսկեր ստեղծել, «1 միլիարդի» ծրագրի մասին հեքիաթներ պատմել, մինչդեռ 2-3 տարում ճանապարհ կառուցելու հնարավորություն կա»,– հայտարարել է նախկին նախագահը։

Նա հավելել է, որ միջանցքը տարանցիկ ներուժ ունի, բայց այն փոքր-ինչ չափազանցված է։ Թուրքմենական գազն ամբողջությամբ գնում է Չինաստան, կառուցվել են հզոր գազատարներ, բայց գազ չկա և նավթ չկա, այն Նովոռոսիյսկով գնում է Եվրոպա։ Գործող Բաքու-Ջեյհանը բեռնված է 65-70 տոկոսով։ «Ավելի իրատեսական է հետևյալը. ճանապարհը հետաքրքրում է Թուրքիային՝ իր աշխարհաքաղաքական նախագիծն իրականացնելու, Ադրբեջանի և Միջին Ասիայի հետ կապվելու համար։ Ադրբեջանի համար՝ Նախիջևանի և Թուրքիայի հետ կապվելու համար։ Եվ ԱՄՆ վերահսկողության տակ գտնվող միջանցքը շատ հետաքրքիր է Իսրայելին՝ Իրանի դեմ իրենց երկարատև ծրագրերի համար»։