Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը՝ որպես մեծ մանիպուլյատոր, կարողացել է հանրությանը շեղել գլխավոր օրակարգից՝ հատկապես այն փաստից, որ Զինված ուժերի Գլխավոր շտաբը մի քանի անգամ պահանջել է նրա հրաժարականը: Այս մասին մարտի 11-ին լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ասաց պաշտպանության նախկին փոխնախարար Արտակ Զաքարյանը:

Նա նշեց, որ երբ փետրվարի 25-ին Գլխավոր շտաբը հանդես եկավ հայտնի հայտարարությամբ, հանրությունը սկսեց հերոսացնել Օնիկ Գասպարյանին եւ ուշադրությունը կենտրոնացնել կոնկրետ նրա անձի վրա, սակայն բոլորը մոռացան, որ երկրի անվտանգության գլխավոր օղակը, որպես մեկ կառույց, հայտարարում է, որ իշխանությունները պետք է հրաժարական տան:

Ընդդիմադրի խոսքով՝ դա է հենց գլխավոր թեման եւ գլխավոր օրակարգը, այլ ոչ թե Գլխավոր շտաբի պետի հրաժարականը, ինչը կանխատեսելի էր, քանի որ Փաշինյանը ցանկանում է ամեն գնով պահպանել իշխանությունը եւ հետագայում էլ ավերել երկիրը, ինչի համար էլ նրան բերել են իր պատվիրատուները: «Իսկ Փաշինյանի երեկվա այցը Պաշտպանության նախարարություն բացարձակապես ցուցադրական բնույթ ուներ: Երկրի համար ոչ մի կարեւոր բան այնտեղ չի քննարկվել, նա նույնիսկ չի հարցրել, թե ինչու են պահանջում իր հրաժարականը, զինվորականներին ելույթներ ունենալու հնարավորություն չի տվել: Նման մանիպուլյացիան ուղղված է միայն այն զանգվածին, որն ընկալում է միայն պատկերը, եթե այնտեղ Նիկոլի հետ ոչ մի բան չի պատահել, ուրեմն ամեն ինչ կարգին է: Այնուամենայնիվ, կա խնդիր, սա պարզապես բացառիկ դեպք է, երբ ԶՈՒ-ն պահանջում է իշխանության հրաժարականը նման քաղաքակիրթ մեթոդով: Ինչ վերաբերում է բանակի կաշկանդվածության մասին հայտարարություններին, ապա այդպիսի բան չկա: Բանակին ոչինչ չի կաշկանդում որոշակի քայլեր ձեռնարկելու, հակառակ դեպքում հայտնի հայտարարությունը չէր լինի»,- նշեց Զաքարյանը:

Նախկին փոխնախարարի գնահատմամբ՝ Փաշինյանը կարողացել է այնքան լավ լվանալ մարդկանց ուղեղները, որ շատերը չեն արձագանքում ակնհայտ մարտահրավերներին, ինչպես չարձագանքեցին նաեւ Ղարաբաղում շուտով սկսվելիք պատերազմի, բանակցային գործընթացի տապալման մասին նախազգուշացումներին: Դրանից բացի, ասվում էր, որ Փաշինյանի շնորհիվ պատերազմի դեպքում հայկական կողմին ոչ մեկը չի աջակցի, որ նա եկել է ղարաբաղյան հարցը Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի օգտին լուծելու համար:

«Ելնելով այսօրվա իրավիճակից՝ ստացվում է, որ մենք չենք մտածում մեր ապագայի մասին: Հիմա փողոցում պետք է այնքան մարդ լիներ, որ իշխանությունները գոնե հետաքրքրվեին երկրի ճակատագրով, բայց նրանք մինչեւ հիմա թքած ունեն նրա անվտանգության, արտաքին քաղաքականության, սոցիալ-տնտեսական խնդիրների, Ղարաբաղի վրա: Ոստիկանության եւ Ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակիցների մոտ հարցեր չե՞ն առաջանում: Նրանց չի՞ մտահոգում երկրի ճակատագիրը: Ո՛չ չափից ավելի օրինական ճանապարհը, ո՛չ բացարձակ վենդետայի ուղին ոչ մի տեղ չեն տանի: Որոշումը պետք է լինի քաղաքական: Ակտիվ ընդդիմության մեջ պետք է լինեն ոչ թե 16 ուժեր, այլ բոլոր քաղաքական կուսակցություններն ու անհատները: Եթե ​​հասարակությունն ավելի ակտիվ լիներ, ապա համաշխարհային հանրության արձագանքն այլ կլիներ, իսկ մեզ մոտ, ըստ երեւույթին, կան ուժեր, որոնք փորձում են պղտոր ջրում ձուկ որսալ. նրանք պահանջում են Փաշինյանի հրաժարականը, բայց չեն դուրս գալիս փողոց»,- հավելեց նա: