նախընտրելի դարձնելԱդրբեջանը ճնշում է գործադրում ոչ միայն պատերազմի սպառնալիքներով։ Սա ընդգրկուն ռազմավարություն է, այս ճնշումը կիրառվում է շատ տարբեր ձևերով։ Այն կիրառվում է նաև դիվանագիտական միջոցով (Ռուսաստանի միջոցով, և Արևմուտքի միջոցով և ուղղակիորեն), շրջափակումների և տնտեսական գործունեության խոչընդոտման տարբեր ձևերի միջոցով։ Գետնի վրա նույնպես ճնշում կա։ Այս մասին NEWS.am -ի թղթակցի հետ զրույցում ասաց քաղաքագետ Ալեքսանդր Իսկանդարյանը։
«Ի՞նչ են իրենցից ներկայացնում Հայաստանի այն տարածքները, որոնք օկուպացրել է Ադրբեջանը: Սա ճանապարհների նկատմամբ վերահսկողություն է՝ Հայաստանի վրա ճնշում գործադրելու համար։
Հայաստանի այն տարածքները, որ գրավել է Ադրբեջանը, գրավել է միայն ռազմական նպատակներով։ Սրանք այն բարձունքներն են, որոնք գերիշխում են սահմանի տարբեր հատվածներում, դրանք պետք են կամ պատերազմի նախապատրաստվելու, կամ պատերազմի պատրաստվելու սպառնալիքի համար։
Այսինքն՝ Ադրբեջանը հաշվի է առնում այս հավանականությունը։ Որքան հեռու կգնա Ադրբեջանը, կուզենա՞ ռազմական գործողություններ սանձազերծել, ինչու՞ կցանկանա ռազմական գործողություններ նախաձեռնել, նույնիսկ Ադրբեջանը չգիտի։
Մինչև 2020 թվականը կար մեկ տարբերակ, հետո՝ մեկ այլ տարբերակ, ուկրաինական պատերազմի սկսվելուց հետո՝ երրորդ, իսկ Լեռնային Ղարաբաղի շրջափակման սկսվելուց հետո՝ չորրորդ։ Ախորժակն ուտելիս է գալիս»,- նշեց նա։
Նրա խոսքով, Ադրբեջանն ունի ակտիվ քաղաքականություն, նրանք ունեն ռազմավարություն, որը հաճախ այնքան էլ հասկանալի չէ, և շատ հաճախ գին-որակ հարաբերակցությունը վատն է՝ շատ ռեսուրսներ են ծախսում, քիչ են ստանում։ Ընդ որում, Ադրբեջանը ոչ մի ընտրություն չի կատարում Արևմուտքի և Արևելքի միջև, այլ աշխատում է բոլոր հնարավոր ուժերի և դերակատարների հետ։
«Իսկ Հայաստանի ռազմավարությունն է՝ արձագանքել առաջացող մարտահրավերներին: Այս առումով բավականին դժվար է կանխատեսել, թե ինչ կանի հայկական կողմը, քանի որ այն կարձագանքի այն մարտահրավերներին, որոնք կստեղծեն Թուրքիան և Ադրբեջանը»,- հավելեց փորձագետը։
Քաղաքագետն ընդգծեց, որ Ադրբեջանը տեխնիկական առումով ռազմական ուժի կիրառման հետ կապված խնդիրներ չունի, գործնականում ցանկացած պահի կարող է օգտագործել այդ ուժը, բայց քաղաքական առումով կան որոշակի խնդիրներ։
«Ի վերջո, Հայաստանը ճանաչված պետություն է, իսկ Արցախը՝ չճանաչված պետություն էր։ Այս խոչընդոտները կան Վաշինգտոնում, Մոսկվայում և Փարիզում։ Սա խնդիր է, բայց հաղթահարելի։ Ինձ թվում է, որ ձմռան նախաշեմին հարձակման հավանականությունը շատ մեծ չէ, բայց դա չի նշանակում, որ այն չկա»,- եզրափակեց Իսկանդարյանը։
