Թուրքիան ձգտում է նախ գրավել Զանգեզուրը, ապա մյուս շրջանները․ Հայաստանի ռազմարդյունաբերական կոմիտեի նախկին ղեկավար

«Պատերազմի սպառնալիք միշտ կա»։ Այսպիսի հայտարարություն է արել Հայաստանի Ռազմարդյունաբերական կոմիտեի նախկին նախագահ, ընդդիմադիր «Հայաքվե» շարժման խորհրդի անդամ Ավետիք Քերոբյանը՝ NEWS.am-ի հետ զրույցում։

Ավետիք Քերոբյանը նշել է, որ այսօրվա իշխանությունները տարբեր հայտարարություններ են անում և տարբեր PR ակցիաներ են իրականացնում՝ փորձելով հասարակությանը ցույց տալ, թե իբր բանակում լուրջ բարեփոխումներ են իրականացվում։ Ներդրվում է սերժանտական համակարգ, ներգրավվում են խորհրդականներ տարբեր երկրներից, իրականացվում են լայնածավալ զենքի գնումներ և այլն։ Սակայն, ըստ նրա, 2020 թվականի պատերազմը ցույց է տվել, որ միայն բանակով խնդիրը չի լուծվի։ Եվ երբ պատերազմ է սկսվում, դրանում պետք է մասնակցեն ոչ միայն Զինված ուժերը, այլև ամբողջ հասարակությունը՝ պետության հետ միասին՝ համատեղ, համակարգված և միասնական կամքով։

Նա նշել է, որ հասարակության մեծ մասը գտնվում է մոռացության, «շաքարային կոմայի» մեջ և մարդկանց շարունակելով կերակրել ու կշտացնել՝ ստեղծվում է մի պատրանք, որով փորձում են ճնշող մեծամասնությանը շեղել պաշտպանության և անվտանգության մասին մտածելուց։

Ընդդիմադիր գործիչ ԱՎետիք Քերոբյանը հայտարարել է, որ թուրքերի հետ խաղաղ համակեցությունը հնարավոր է միայն այն դեպքում, երբ Հայաստանը իրականում պատրաստ լինի պատերազմին։ Միայն այդ պայմանով կարելի է խոսել կայուն համակեցության մասին։ Նրա խոսքով, բավական է նայել Թուրքիայի հարաբերություններին իր հարևանների՝ Սիրիայի, Հունաստանի, Իրանի և Իրաքի հետ, որպեսզի հասկանալի դառնա, որ Թուրքիան վաղուց ապօրինաբար ներխուժել է Իրաքի հյուսիս և բացահայտ հայտարարել է, որ մտադիր չէ լքել այդ տարածքները։ Նույնը վերաբերում է Սիրիայի հյուսիսին, Թուրքիան այդ տարածքներից ևս դուրս գալու մտադրություն չունի։ Բացի այդ, Թուրքիան պարբերաբար խախտում է Հունաստանի տարածքային ամբողջականությունը և չի պատրաստվում լքել Կիպրոսը։ Քերոբյանը ընդգծել է, որ պետք է հստակ գիտակցել, որ այն, ինչ Թուրքիան իրականում ցանկանում է, խաղաղություն չէ, այլ այն, որ հայերն այլևս չապրեն այդ հողում։ Ըստ նրա, թուրքերը բավականաչափ անկեղծ են իրենց նպատակների հարցում և բացահայտ ասում են դա։ Նույնը, ըստ Քերոբյանի, վերաբերում է նաև Ադրբեջանին։ Նա կարծիք է հայտնել, որ այսպես կոչված «միջանցքի» շուրջ հռետորաբանությունը միայն միջոց է՝ մեզ և մեր պետությանը մոլորեցնելու ու կեղծ տնտեսական համագործակցության տպավորություն ստեղծելու մասին։ Իրականում, ըստ նրա, Թուրքիան ձգտում է նախ գրավել Զանգեզուրը, այնուհետև՝ Կոտայքը, Արագածոտնը և Շիրակը՝ աստիճանաբար խորանալով Հայաստանի տարածք։

«Եթե մեր հասարակությունը տեղյակ չէ, ապա պետք է նշել, որ Շիրակի մարզում, մասնավորապես Ամասիայի շրջանում, վերջին տարիներին տեղանքում սահմանային որոշակի փոփոխություններ են տեղի ունեցել։ Այսինքն՝ թուրքերը զավթել են որոշակի տարածքներ, որոնք նախկինում պատկանում էին մեզ։ Սրանք հենց այն հատվածներն են, որտեղ մեր գյուղացիները նախկինում մշակում էին հողը կամ անասուններին արոտավայրեր էին տանում։ Այս ամենը տեղի է ունեցել լուռ, որպեսզի ավելորդ աղմուկ չբարձրացվի։ Նրանք հրաշալի հասկանում են, որ, օրինակ, երբ անցյալ տարի, թվում էր, թե ընդամենը մի փոքր՝ 600-700 մետրանոց ճանապարհի հատված էր հանձնվում, կամ երբ տեղի էին ունենում դելիմիտացիայի և դեմարկացիայի ապօրինի գործընթացներ՝ տասնյակ հազարավոր մարդիկ, եթե ոչ ավելին, դուրս եկան փողոցներ։ Որովհետև իրականում դա ոչ այլ ինչ էր, քան հայրենիքը հանձնելու գործընթաց», - հայտարարել է Քերոբյանը՝ հավելելով, որ խոսքը ճանապարհի մասին չէ, այլ Սյունիքի հանձնման մասին։

Ընդդիմադիր գործիչը նաև նշել է, որ եթե հայերն իրենք պահանջներ չներկայացնեն իրենց հայրենիքի մասին, «եթե մենք որպես ազգ, որպես ժողովուրդ 100%-ով պատրաստ չենք մասնակցելու հայրենիքի պաշտպանությանը, ապա խաղաղապահների ներկայությունը Հայաստանում խոչընդոտ չի լինի Թուրքիայի համար»։