նախընտրելի դարձնելԵթե նոյեմբերի 9-ից հետո Նիկոլ Փաշինյանը մնացել է, նշանակում է, որ նա անավարտ գործեր ունի: Այս մասին հուլիսի 16-ին կայացած «Քաղաքական եւ իրավական մարտահրավերները Հայաստանում ընտրություններից հետո» համաժողովի ժամանակ ասաց ՀՀ պաշտպանության նախկին փոխնախարար Արտակ Զաքարյանը:
«Մենք պետք է շատ խոսենք տեսանելի խնդիրների մասին, որոնք արդեն սպառնալիք են անվտանգության, ներքին կառավարելիության եւ Հայաստանի միջազգային հեղինակության համար:
Կարող ենք ասել, որ վերջին 4-5 տարիների ընթացքում տարածաշրջանում արդեն նկատվել են ինչպես խոշոր երկրների, այնպես էլ տարածաշրջանային շահերի բախումներ: Հայաստանը ստիպված էր հստակ հաշվարկել այդ շահերն ու դաշնակիցների հետ հարաբերությունները այն իմաստով, որպեսզի չխախտի հավասարակշռությունը` տարածաշրջանում հակամարտության նոր օջախների առաջացումից խուսափելու համար: Փոխարենը, սակայն, մենք աշխարհաքաղաքական տեսանկյունից դարձել ենք անհասկանալի, իսկ ռազմաքաղաքական տեսանկյունից՝ անվստահելի:
Արցախյան հակամարտության կարգավորման հարցը (որպես տարածաշրջանի զարգացման բանալիներից մեկը) ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի շրջանակներում ուներ իր զարգացման տրամաբանությունը՝ երեք սկզբունքների եւ 5 հայտարարությունների շրջանակներում: Այս սկզբունքները հասկանալի եւ համահունչ էին միջազգային հանրության համար` ժողովրդի ինքնորոշման իրավունքի իրացման շրջանակներում խնդիրը լուծելու առաջարկի տեսքով:
Ամենացավալին այն է, որ ներկայիս իշխանություններն ամեն ինչ արեցին ճիշտ այնպես, ինչպես նրանք չէր կարելի անել: Սա մեծացրեց Հայաստանի հետ հարաբերություններում սպառնալիքները, քանի որ այն ձեռք բերեց մի երկրի կարգավիճակ, որը գտնվում է շահերի բախման գերության մեջ: Եվ նույնիսկ այն ժամանակ, երբ փորձում ենք կարճաժամկետ հեռանկարում հասնել ապագա ծրագրերի ձեւավորմանը, բախվում ենք նոր սպառնալիքների եւ մարտահրավերների հետ: Մենք դադարել ենք լինել տարածաշրջանում անվտանգություն ստեղծող երկիր: Եթե նախկինում մենք հուսալի գործընկերներ էինք ինչպես ՀԱՊԿ-ի, այնպես էլ ՆԱՏՕ-ի որոշ ծրագրերի շրջանակներում, ապա այսօր վստահության մակարդակը զրոյական է: Հայաստանը դարձել է այլոց ստեղծած անվտանգությունը սպառող երկիր: Սա նշանակում է ինքնիշխանության կորուստ: Հայաստանի ապագա իշխանություններին արտաքին քաղաքականության մեջ դժվարություններ են սպասվում, եւ ամբողջ ռազմավարությունը պետք է փոխել, պետք է կարողանալ հաշվարկել իրադարձությունների զարգացումը 10 տարի առաջ, ապահովել երկրի նվազագույն դերը խոշոր տրանսպորտային եւ էներգետիկ նախագծերում:
Միաժամանակ նոր հնարավորություններ են ի հայտ եկել: Եվ դրանցից օգտվելու համար հարկավոր է աշխատել, ցանկություն ցուցաբերել եւ առաջ մղել երկրի շահերը: Ապագայում կլինեն այնպիսի գործընթացներ, որոնք կարող են օգտակար դառնալ մեզ համար: Բայց եթե ամեն ինչ շարունակվի այնպես, ինչպես եղել է անցած երեք տարիներին, ապա ապագա կառավարությունները, անկախ նրանից, թե որքան կցանկանան, չեն կարողանա փրկել իրավիճակը: Մեզ անհրաժեշտ է ներքին կայունություն, որին թույլ չեն տալիս հասնել Ադրբեջանն ու Թուրքիան՝ խնդիրներ ստեղծելով սահմանին, արտաքին ասպարեզում, դաշնակիցների հետ՝ շեղելով օրակարգից», - նշեց նա:
Մեր խնդիրներից մեկը Հայաստանի ներկայիս կառավարությունն է, որը կա՛մ ինքն է խնդիրներ ստեղծում, կա՛մ էլ ավելի է խորացնում առկա խնդիրները:
«Միեւնույն ժամանակ, ներկայիս խորհրդարանական ընդդիմությունը կարող է հակակշիռ ստեղծել եւ նույնիսկ հասարակական շարժում ձեւավորել: Փաշինյանը դա հասկանում է եւ գործարք է կնքում արտախորհրդարանական ուժերի հետ: Եթե նոյեմբերի 9-ից հետո Նիկոլը մնացել է, նշանակում է, որ նա անավարտ գործեր ունի: Խորհրդարանական ընդդիմությունը հենց դա կանխելու համար է: Այն պետք է իմպուլսի դեր կատարի եւ ճնշում գործադրի իշխանությունների վրա՝ թույլ չտալով պետության շահերին հակասող քաղաքական գիծ տանել: Հայաստանում երբեք չի եղել մի իրավիճակ, երբ երկրի ճակատագիրը կախված կլինի ընդդիմությունից: ՍԴ-ն նույնպես պետք է զսպող դեր խաղա: Պետք է ակտիվանա էլիտայի այն մասը, որը ջայլամի քաղաքականություն է որդեգրել», - հավելեց Արտակ Զաքարյանը:
