News
Լրահոս
News
Ուրբաթ
Սեպտեմբեր 17
Տեսնել լրահոսը

Երբ 1988-ի սկզբին Լեռնային Ղարաբաղի խնդիրը սրվեց: Հակամարտության արմատները հին են, այն պարզ լուծում չուներ այն ժամանակ եւ չունի այժմ՝ չնայած ինձ փորձում էին համոզել, որ դրան կարելի է հասնել սահմանների վերագծման միջոցով: Երկրի ղեկավարությունում կար միաձայն կարծիք, որ դա անընդունելի է: Այս մասին գրում է ԽՍՀՄ նախագահ Միխայիլ Գորբաչովը «Ռուսաստանը՝ գլոբալ քաղաքականության մեջ» ամսագրի համար իր հոդվածում:

«Ես կարծում էի, որ Լեռնային Ղարաբաղի կարգավիճակի վերաբերյալ համաձայնության հասնելը հայերի եւ ադրբեջանցիների գործն է, եւ միության կենտրոնի դերն էր օգնել դրանց իրավիճակի կարգավորման հարցում, մասնավորապես՝  տնտեսական խնդիրների լուծման գործում: Վստահ եմ, որ դա ճիշտ գիծ էր:

Բայց ո՛չ կուսակցական կառույցները, ո՛չ երկու հանրապետությունների մտավորականությունը չկարողացան համաձայնության կամ նույնիսկ երկխոսության  ճանապարհ գտնել: Եվ դրանք հետին պլան մղվեցին ծայրահեղականների կողմից: Իրադարձությունները ձնագնդի պես մեծացան: 1988-ի փետրվարի վերջին Սումգայիթ քաղաքում արյուն թափվեց: Կոտորածը կասեցնելու համար պետք էր զորքեր ներգրավել:

Այդ ժամանակահատվածում՝ 1987-1988 թվականներին, ես ձգտում էի ազգամիջյան վեճերի վերաբերյալ միասնական ժողովրդավարական մոտեցում մշակել: Դրա էությունն այն էր, որ ազգային խնդիրները կարող են իսկապես լուծվել միայն քաղաքական եւ տնտեսական բարեփոխումների ընդհանուր համատեքստում: Եվ պետք է ասեմ, որ սկզբում մերձբալթյան հանրապետություններում, Մոլդովայում, Վրաստանում, Ուկրաինայում ազգային շարժումները գործում էին վերակառուցմանն աջակցության կարգախոսների ներքո: Գրեթե ոչ ոք 1987 ին միությունից դուրս գալու հարց չէր դնում:

Բայց շատ արագ անջատողական միտումները սկսեցին գերակշռել ազգային շարժումներում: Իսկ հանրապետությունների կուսակցությունների ղեկավարները չգիտեին, թե ինչպես աշխատել ժողովրդավարության պայմաններում: Նրանք շփոթված էին: Դա արտահայտվեց Վրաստանում, երբ 1989 թվականի ապրիլին մարդիկ դուրս եկան Թբիլիսիի փողոցներ եւ հրապարակներ: Վրաստանի կոմկուսի կենտկոմի անդամները նույնպես պետք է դուրս գային ժողովրդի մոտ, սակայն նրանք նախընտրեցին նստել բունկերում: Եվ բանը հասավ դժբածտության. ուժ կիրառվեց՝ տարածքը ցուցարարներից «մաքրելու» համար, 21 մարդ զոհվեց, տասնյակ մարդիկ վիրավորվեցին:

Այս մասին դժվար է հիշել: Բայց հանգիստ խղճով կարող եմ ասել. Թբիլիսիի հանրահավաքը ցրելու որոշումը կայացվեց իմ թիկունքում՝ իմ կամքին հակառակ: Այդ ժամանակ եւ հետագայում ես ամուր կերպով հավատարիմ մնացի իմ կրեդոյին. ամենաբարդ խնդիրները պետք է լուծվեն քաղաքական միջոցներով՝ առանց ուժի կիրառման, առանց արյունահեղության»,- գրել է Գորբաչովը:

 

!
Այս նյութը հասանելի է նաև   Русский
Տպել
Կարդացեք նաև
Ամբողջը
Ադրբեջանցիները Բաքվում հայերի կոտորածի տարելիցը նշում են գրավված Շուշիում ռազմական շքերթով
Ահա այսպես է Ադրբեջանը տոնում 1918 թվականի սեպտեմբերին Բաքվում հայերի կոտորածը, որի ժամանակ ավելի քան 30 000 հայ սպանվեց․․․
Ալեն Սիմոնյանը հանդիպել է Շվեդիայի Ռիկսդագի խոսնակի հետ
Խորհրդարանի նախագահը բարձր գնահատեց Շվեդիայի օժանդակությունը Հայաստանում իրականացվող ժողովրդավարական գործընթացներին...
Լավրով. Ղարաբաղյան հիմնախնդրի կարգավորման համաձայնագրերը հաջողությամբ իրականացվում են
«Խոսելով անցյալ տարվա մասին՝ մենք չենք կարող չխոսել Հարավային Կովկասում ռազմական գործողությունների դադարեցման եւ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման վերաբերյալ պայմանավորվածությունների ձեռքբերմանն ուղղված մեր ջանքերի մասին...
Մոսկվան աջակցում է ղարաբաղյան կարգավորման հարցով ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների աշխատանքի ակտիվացմանը
Այս մասին հայտարարել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան․․․
Ինձ համար պատերազմն անհավասար էր, որովհետև ուժեղը կռվում էր թույլի դեմ, և ուժեղը մենք էինք. Սերժ Սարգսյանի ուղերձը
Երեսուն տարի առաջ Արցախը կայացրել է իր պատմական որոշումը…
Մենք ղարաբաղյան հակամարտության կարգավորումը տեսնում ենք միայն խաղաղ բանակցությունների միջոցով. Արարատ Միրզոյան
«Հայաստանը բազմիցս հայտարարել է, որ մենք պատրաստ ենք, որ մենք կարգավորումը տեսնում ենք միայն խաղաղ բանակցությունների միջոցով, ուստի պատրաստ ենք հանդիպման...
Ամենաշատ