Երևանի պետական բժշկական համալսարանի հիգիենայի և էկոլոգիայի ամբիոնի դոցենտ, Երևանի ավագանու «Ազգային առաջընթաց» խմբակցության անդամ Քրիստինա Վարդանյանը հայտարարել է, որ օտարերկրացու մահվամբ ավարտված ողբերգությունը, երբ նրա վրա ընկել է փտած ծառը, դարձել է քաղաքային կանաչապատ տարածքների վիճակի նկատմամբ ոչ պատշաճ վերահսկողության հետևանք։
Ավելի վաղ Երևանում փտած ծառը երթևեկելի հատվածում ընկել էր և մահացու վնասվածքներ հասցրել մոպեդով տեղաշարժվող օտարերկրացուն։ Տուժածը մահացել էր տեղում։
Վարդանյանը նշել է, որ ողբերգությունից հետո հանրային դաշտում տարածվում է «մանիպուլյացիա» այն մասին, թե իբր կանաչապատման և շրջակա միջավայրի պահպանության մասնագետները երկու անգամ փորձել են կտրել ծառը, սակայն բնակիչները թույլ չեն տվել դա անել։
Ըստ նրա, խոսքը ամբողջությամբ չորացած ծառի մասին էր, որը վտանգավոր էր և վաղուց գտնվում էր վթարային վիճակում։
«Բոլոր լուսանկարներում երևում է, որ ծառը ամբողջությամբ չորացած էր, զրկված կեղևից։ Այն պետք էր կտրել դեռ շատ վաղուց», — հայտարարել է Վարդանյանը։
Նա ընդգծել է, որ մասնագետներն ավելի վաղ գնահատել էին ծառի վիճակը և նույնիսկ ունեին այն հեռացնելու թույլտվություն, սակայն բնակիչների առարկություններից հետո աշխատանքները դադարեցվել էին։
«Ստացվում է պարադոքսալ իրավիճակ. այնտեղ, որտեղ մարդկանց մեծ կուտակում կա և կային առողջ, կանաչ ծառեր, բնակիչները փորձում էին պաշտպանել դրանք և բախվում էին դիմադրության, իսկ այս դեպքում չոր ու վտանգավոր ծառը թողել են տեղում», — ասել է ավագանու անդամը։
Վարդանյանը նաև քննադատել է Երևանի իշխանությունների մոտեցումը ծառահատմանը՝ հայտարարելով, որ իսկապես վտանգավոր չորացած ծառերը հեռացնելու փոխարեն հաճախ հատվում են առողջ կանաչ տնկարկները։
«Մենք երբեք հանդես չենք եկել ծառերի հեռացման դեմ։ Անհրաժեշտ է հեռացնել չոր և վտանգավոր ծառերը, ոչ թե ոչնչացնել առողջները», — նշել է նա։
Պատգամավորը նշել է, որ քաղաքում շարունակում են մնալ մեծ թվով վտանգավոր վիճակում գտնվող ծառեր, այդ թվում՝ Օղակաձև զբոսայգու տարածքում և Չարենցի փողոցում, որոնք ստուգման և հնարավոր հեռացման կարիք ունեն։
Վարդանյանը կոչ է արել կանաչ տարածքների պաշտպանությունը չկապել չորացած ծառերի հատումից հրաժարվելու հետ և հայտարարել է, որ ողբերգության պատասխանատվությունը պետք է դիտարկվի քաղաքային ծառայությունների աշխատանքի համատեքստում։











