Մոտ 12 հազար տարի առաջ մոտ 35 տարեկան մի տղամարդ, որին գիտնականները պայմանականորեն կնքել են TBH1 անունով,  ապրել է այն տարածքում, որն այժմ Վիետնամն է: Նա թաղվել է Թհունգ Բինհ 1 քարանձավում (Տրանգ Ան շրջան) սաղմի՝ դեմքը ձեռքերին հենած դիրքով:

Առաջին հայացքից թվում էր, թե նա լուրջ հարվածից չի մահացել. նա միայն թեթևակի վնասված կոճ ուներ: Սակայն հետագա հետազոտությունը բացահայտել է անատոմիական առանձնահատկությունը. TBH1-ն ուներ լրացուցիչ կողոսկր՝ մի երևույթ, որը տեղի է ունենում մարդկանց մոտ 0.2-1%-ի շրջանում: Այս «ավելորդ» կողոսկրը կոտրված էր, և դրա վրա նկատվել էր վարակի աղբյուր՝ ըստ երևույթին՝ թարախակույտի սկիզբ:

Կոտրվածքի մոտ հայտնաբերվել է մանրադիտակային կվարցի ծայր՝ մոտ 18 մմ երկարությամբ եռանկյունաձև կտորը թռած տեղ՝ բնորոշ կտրվածքներով: Դա, ամենայն հավանականությամբ, տեգի կամ նետի մի մասն էր: Սակայն, այն կվարցը, որից այն պատրաստված էր, ակնհայտորեն տարբերվում էր տարածաշրջանի սովորական քարե գործիքներից, ինչը ենթադրում է, որ այդ առարկան էկզոտիկ ծագում ուներ։

Գիտնականները ենթադրում են, որ հենց այս էկզոտիկ նետն է վիրավորել TBH1-ին։

Նրանք իրենց դիտարկումները հրապարակել են Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences գիտական հանդեսում։

Չի բացառվում, որ վնասվածքից հետո նա դեռ որոշ ժամանակ ողջ է եղել, սակայն վերքում զարգացած վարակը՝ շաբաթներ կամ նույնիսկ ամիսներ անց հանգեցրել է նրա մահվան։

Նման գտածոները կարող են լինել Հարավարևելյան Ասիայում միջանձնային բռնության ամենավաղ ապացույցներից մեկը, չնայած այդ վարկածը հաստատելու համար լրացուցիչ տվյալներ են անհրաժեշտ։

Ամենահուզիչ դիտարկումներից մեկն այն է, որ վնասվածքից անկախ, տղամարդուն խնամքով են թաղել. նրանք խուսափել են շտապ թաղումից, ինչը վկայում է նույնիսկ մահից հետո նրա նկատմամբ սոցիալական առանձնահատուկ վերաբերմունքի մասին։