Իրանի դեմ ԱՄՆ-ի և Իսրայելի ռազմական գործողությունները հանգեցրել են նրան, որ Իսրայելը ներխուժել է Լիբանան, ինչի արդյունքում արդեն հազարավոր մարդիկ են սպանվել (այդ թվում՝ հարյուրավոր երեխաներ)։ Դրա արդյունքում շարունակվում են հսկայական հումանիտար ու տնտեսական վնասներ հասցվել։ Ինչպես հայտնում է The Guardian-ը, Իրանում զոհվել է ավելի քան 1300 մարդ (որից ավելի քան 200-ը՝ երեխաներ), իսկ Լիբանանում զոհերի թիվն անցնում է 800-ը (այդ թվում՝ ավելի քան 100 երեխա)։ Ավելի քան 815,000 մարդ ստիպված է եղել լքել իր տունը։
Թեև Վաշինգտոնի վրա հրթիռներ չեն թափվում այնպես, ինչպես Թեհրանի, սովորական ամերիկացիները նույնպես բարձր գին են վճարում։ Հակամարտության ավարտի հստակ ժամկետն անհայտ է, սակայն մեկ բան պարզ է. պատերազմի տնտեսական հետևանքները լինելու են զգալի։
Պատերազմի արժեքը
Պենտագոնի տվյալներով՝ Իրանի դեմ ռազմական գործողության առաջին վեց օրվա ընթացքում ԱՄՆ ծախսերը գերազանցել են 11,3 միլիարդ դոլարը։ Այս գումարը չի ներառում վնասված օբյեկտների վերականգնման կամ կորսված գույքի փոխարինման ծախսերը, ինչպես նաև մինչև հարվածները զորքերի և նավատորմի նախապատրաստման ծախսերը։ Ազգային տնտեսական խորհրդի տնօրեն Քևին Հասեթի գնահատմամբ՝ փետրվարի 28-ից սկսած ԱՄՆ-ի և Իսրայելի հարվածների պահից ի վեր գումարը հասել է մոտ 12 միլիարդ դոլարի, և սա, ամենայն հավանականությամբ, նվազեցված թիվ է։
Համեմատության համար՝ այդ 12 միլիարդ դոլարը կարելի էր ծախսել ԱՄՆ բազմաթիվ սոցիալական կարիքների վրա.
Օրինակ՝ փակել Ֆիլադելֆիայի դպրոցների 300 միլիոն դոլարի դեֆիցիտը։ Պատերազմի ընդամենը կես օրն ավելի թանկ արժե, քան դա։
3,7–3,8 միլիոն դոլար վճարել ամերիկացի ուսուցիչների ուսումնական նյութերի համար՝ չորս տարի ժամկետով:
Մարել շուրջ 300,000 մարդու ուսանողական վարկերը:
1,62 միլիոն Pell դրամաշնորհ տրամադրել մեկ տարվա համար՝ ցածր եկամուտ ունեցող ուսանողներին:
Կացարանով ապահովել երկրի գրեթե բոլոր 770,000 անօթևաններին, ինչպես նաև ֆինանսավորել սոցիալապես անապահով ընտանիքների աջակցության ծրագրերը՝ սնունդ, ջեռուցում, ինտերնետ և բժշկական օգնություն:
Հետագա տնտեսական հետևանքներ
Սակայն սրանք միայն ռազմական գործողությունների ուղղակի ծախսերն են: Հակամարտությունն արդեն իսկ հանգեցնում է սննդամթերքի, վառելիքի և էլեկտրաէներգիայի գների աճի: Ամերիկյան ընտանիքները կրում են այս բեռը, մինչդեռ զենքի արտադրության և պատերազմի աջակցության ծախսերը շարունակում են աճել:
Հեղինակը նշում է, որ նման բյուջեն ցույց է տալիս, որ ԱՄՆ կառավարությունը գնահատում է ոչ թե իր քաղաքացիներին, այլ ռազմական և քաղաքական շահերը՝ կապված պաշտպանական արդյունաբերության հետ: Գումարները, որոնք կարող էին բարելավել դպրոցները, ենթակառուցվածքները և առողջապահությունը, փոխարենը ծախսվում են ավերածությունների և մահվան վրա:
«Էպիկական ցասում» գործողությունը չափազանց թանկ արժե բոլոր ամերիկացիների համար և դեռևս չի երևում դրա տնտեսական ու հումանիտար հետևանքների ավարտը:





























