Ահաբեկչության կառավարման զոհերի վկայությունը, որը գտնվել է փարիզյան եկեղեցու պատերի մեջ թաքցված, փոխում է եվրոպական արդի պատմության ամենաարյունահեղ դրվագներից մեկի պատմությունը: Ներկայումս պնդում կա, որ Ֆրանսիական հեղափոխության ժամանակ գիլյոտինի ենթարկված շատերը թաղվել էին Ապաշխարության մատուռում, այլ ոչ թե Փարիզի կատակոմբներում, ինչպես կարծում էին նախկինում: Այս հայտնագործությունը կարող է փոխել ավանդական պատումը՝ կապված ֆրանսիական պատմության այս արյունահեղ ժամանակաշրջանի հետ, փոխանցում է Planet- today-ը: 

Ապաշխարության մատուռը, որը նաեւ հայտնի է որպես Լյուդովիկոս XVI-ի մահապատժի քավության մատուռ, հիմա ազգային հուշարձան է Փարիզի բուն սրտում: Այն թվագրվում է մեր դարաշրջանի 19-րդ դարով եւ կառուցվել է թագավոր Լյուդովիկոս XVIII-ի կողմից  որի գահակալությունը վերականգնվել էր Նապոլեոնի անկումից հետո: Հաղորդվում է, որ պատուռի ադմինիստրատորը ստորին մատուռի սյուների միջեւ պատերի մեջ տարօրինակ շեղումներ է նկատել: Նա կապ է հաստատել համապատասխան իշխանությունների հետ, եւ հնագետ Ֆիլիպ Շառլիեն պատերը հեռազոտել է ոչ ինվազիվ մեթոդով, այսինքն մանրաչափ խցիկը դնելով պատերի քարերի մեջ:

Սա Շառլիեին եւ նրա թիմին թույլ է տվել տեսնել հետաքրքիր շեղումների պատճառը: Հնագետները պատերի մեջ հայտնաբերել են 4 մեծ տուփեր կամ սնդուկներ, որոնք ոսկորներ են պարունակել: Անմիջապես հայտնի է դարձել, որ սա խոշոր պատմական գտածո է:

Մասունքները հայտնաբերած հնագետը հայտնել է, որ այնտեղ հողը միախառնված է ոսկորների կտորներին, ինչը վկայում է այն մասին, որ դրանք ինչ-որ ժամանակ թաղված են եղել: Անմիջապես ենթադրություն է հնչել, որ դրանք ահաբեկչության կառավարման ժամանակ զոհվածների մասունքներն են:

Ֆրանսիայում ահաբեկչության տիրապետությունը դարձել էր բռնության ալիք, որն ուղեցվել էր զանգվածային սպանություններով եւ մահապատիժներով, որոնք սկսվել էին Ֆրանսիական հեղափոխությունից կարճ ժամանակ անց: Ահաբեկչության թագավորությունն իր ամենաարյունահեղ ժամանակաշրջան է մտել ֆանատիկ հեղափոխական Միքսիմիլիան Ռոբեսպիերի ղեկավարությամբ: Զոհերից շատերը ազնվականներ էին, որոնց հաճախ գիլյոտինի են ենթարկել դավաճանության կեղծ մեղադրանքով: Հեղափոխականների ամենահայտնի զոհերից էին Լյուդովիկոս XVI-ը եւ Մարիա Անտուանետան:

Այն տեղը, որտեղ հայտնաբերվել են պատերի մեջ թաղված մարդկային մնացորդները, գտնվում է Հեղափոխության հրապարակից քիչ հեռու, որտեղ անթիվ մարդիկ են գլխատվել գիլյոտինով: Այս հանրային տարածքն այժմ հայտնի է որպես համաձայնության հրապարակակ: Մատուռը կառուցվել էր Մադլեն գերեզմանատան տարածքում, որտեղ թաղվել են հանրորեն մահապատժի ենթարկվածներից շատերը, այդ թվում՝ թագավոր Լուի XVI ևեւ թագուհի Մարի Անտուանետը: Մինչեւ 1794 թվականն այնքան  մարդ էր թաղվել գերեզմանատանը, որ այնտեղ այլեւս տեղ չկար եւ փակվեց: Զարմանալիորեն, ինքը՝ Ռոբեսպիեռը, եւս թաղվել է այդ գերեզմանոցում՝ իր զոհերից շատերի հետ միասին, երբ գահընկեց արվեց եւ գլխատվեց։

1814 թվականին Ֆրանսիական միապետության վերականգնումից հետո Լուի XVI եւ Մարի Անտուանետի մնացորդները տեղափոխվեցին Սեն-Դենի բազիլիկ: Ապաշխարանքի մատուռը կառուցվել էր Լուի XVIII կողմից՝ իր մահացած եղբոր հիշատակին:

Հաղորդվում էր, որ գիլյոտինի մոտ 500 զոհի մնացորդները տեղափոխվել էին մեկ այլ թաղման վայր, այնուհետեւ՝ կատակոմբներ՝ Փարիզի փողոցների տակ գտնվող ստորգետնյա դամբարան: Մահապատժի ենթարկվածների մեծ մասը արիստոկրատիայի անդամներ էին, ոմանք՝ Ռոբեսպիերի արմատական ​​հակառակորդները:

Մատուռի պատի մեջ ոսկորներով լի արկղերի հայտնաբերումը հակասում է պատմությանը, թե ինչպես են վարվել Ֆրանսիական հեղափոխության զոհերի մնացորդների հետ: Կարծես, գիլյոտինի զոհերից շատերը թաղվել են մատուռում, այլ ոչ թե փարիզյան կատոկոմբներում, ինչպես նախկինում էին կարծում: Թե ինչու պատի մեջ գտնվող մնացորդները չեն տեղափոխվել կատակոմբներ, գաղտնիք է եւ մարտահրավեր է նետում պատմության ընդունված վարկածին.

«Մինչ այժմ մատուռը բացառապես թագավորական ընտանիքի հիշատակին նվիրված հուշարձան էր համարվում: Բայց մենք պարզեցինք, որ սա եւս հեղափոխության գերեզմանատուն է»:

Հաղորդվում է, որ պեղումները տարածքում կսկսվեն 2021 թվականի սկզբին, ինչը թույլ կտա ավելի լավ հասկանալ այս պատմությունը: Իսկզբանե մատուռի պատի ուսումնասիրությունը նախատեսվում էր սկսել 2020 թվականից, սակայն հետաձգվեց վերջին իրադարձությունների ֆոնին: