նախընտրելի դարձնել
Ամերիկան խելահեղորեն գլորվում է Ռուսաստանի հետ պատերազմի մե՞ջ: Սկսենք սեւ-սպիտակ հիմնարար ճշմարտությունից՝ Ամերիկայի ազգային անվտանգությանը ոչ մի կերպ չի սպառնում Ուկրաինայի եւ Ռուսաստանի միջեւ մոլեգնող հակամարտությունը: Այս հայտարարությունը միանշանակ ճիշտ է՝ մենք աանվտանգության մեջ կմնանք, եթե հիմարաբար, անխոհեմաբար չբախվենք Ռուսաստանի հետ ուղիղ առճակատման՝ պատերազմի մեջ մտնելով Ուկրաինայի կողմից, գրում է 19fortyfive պորտալը։
«Հաշվի առնելով վարչակազմի հաճախակի հայտարարություններն այն մասին, թե նախագահը մտադիր չէ Ռուսաստանի հետ պատերազմի մեջ մտնել, կարելի է ներել չիմացությունը, որ ԱՄՆ-ը կարող է ներքաշվել Ռուսաստանի հետ պատերազմի մեջ: Ապրիլին Բայդենը կրկնել է, որ Միացյալ Նահանգները «ամերիկյան զորքեր չի ուղարկի Ուկրաինա ռուսական ուժերի դեմ կռվելու»: Այդ ժամանակվանից նա հրապարակավ չի փոխել այս դիրքորոշումը։ Այնուամենայնիվ, անցյալ շաբաթ ԱՄՆ զինված ուժերի տեղակայումը կասկածի տակ է դնում նախագահի հավաստիացումները:
Ընդամենը վերջին մի քանի օրվա ընթացքում Միացյալ Նահանգների բանակը հայտնի 101-րդ օդադեսանտային դիվիզիան բրիգադ է տեղակայել Ռումինիայում՝ 80 տարվա ընթացքում առաջին անգամ այդ դիվիզիան հայտնվել է Եվրոպայում: ՆԱՏՕ-ն հենց նոր միջուկային զենքի խոշոր զորավարժություն է անցկացրել, իսկ Ադրիատիկ ծովում՝ Ուկրաինայի մերձակայքում, ավիակիր U.S.S. George H.W. Bush-ը զորավարժություններ է անցկացնում ՆԱՏՕ-ի դաշնակիցների հետ։ Թեեւ զորավարժությունները Ամերիկայի ազգային պաշտպանության սովորական եւ առօրյա մասն են, սակայն մոդայիկ է դրանցում չարագուշակ հարձակողական ակնարկներ տեսնելը:
Ռումինիայի 101-րդ օդադեսանտային դիվիզիայի հրամանատարի տեղակալ, բրիգադային գեներալ Ջոն Լյուբաշն ասել է, որ ստորաբաժանումը այնտեղ է ոչ թե վարժանքների, այլ «մարտական տեղակայման» համար՝ հավելելով, որ իր զորքերը «պետք է պատրաստ լինեն մարտի այս երեկո՝ կախված նրանից, թե ինչ իրավիճակ է Ուկրաինայում։
Այս շաբաթ Newsweek-ում «ԱՄՆ զորքերը պատրաստ են պատերազմել Ռուսաստանի հետ» վերնագրով հոդվածում ՆԱՏՕ-ի գլխավոր քարտուղար Յենս Սթոլթենբերգը, գտնվելով ավիակրում, ասել է, որ գործողությունը Ադրիատիկում «ցույց է տալիս մեր դաշնակիցներին արագ ամրապնդելու մեր կարողությունը»։ Անցյալ փետրվարից Միացյալ Նահանգները հազարավոր զինվորներ է ուղարկել Եվրոպա՝ ընդհանուր թիվը հասցնելով 100 000-ի, որոնցից շատերը վերաբաշխվել են Արեւելյան Եվրոպայի ՆԱՏՕ-ի երկրներում: Սակայն Վաշինգտոնում կամ Բրյուսելում ոչ ոք չի փորձել բացատրել ամերիկացիներին՝ ինչո՞ւ:
Ո՞րն է ԱՄՆ ազգային անվտանգությանը սպառնացող վտանգը, որը կպահանջի 100 000 ամերիկյան զինվորականների տեղակայում, մարտական դիվիզիայի առաջնային տեղակայում, որը Եվրոպայում չի եղել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից ի վեր, եւ ավիակիրների մարտական խմբերի ուղարկում Ուկրաինայի հետ սահման, որոնք հստակորեն եւ հրապարակայնորեն նախատեսված են Ռուսաստանի հետ պատերազմի պատրաստվելու համար:
Մինչ այժմ չմտածված պատասխանը մշտական կրկնությունն էր, որ Ռուսաստանը «չհրահրված» պատերազմ է սկսել Ուկրաինայի դեմ, ինչը նշանակում է, որ եթե դա չդադարեցվի հիմա, Պուտինը կարող է շուտով նոր հարձակումներ ձեռնարկել Արեւելյան Եվրոպայի վրա եւ գրավել նոր տարածքներ: Ամերիկայի ներկայիս առաջնորդներից շատերը մեծացել են սառը պատերազմի սրտում եւ դեռահաս տարիքից սովորել են վախենալ եւ նույնիսկ ատել ԽՍՀՄ-ը, որտեղ գերիշխել է Ռուսաստանը: Բայց այսօրվա պուտինյան Ռուսաստանը այն իսկական մարտական ուժի մի մասը չէ, որը ժամանակին ուներ Կրեմլը:
Պարադոքս է, շատ փորձագետներ պնդում են, որ Ռուսաստանը լուրջ վտանգ է ներկայացնում ՆԱՏՕ-ի տարածքի վրա հարձակվելու համար, իսկ մյուսները պնդում են, որ ռուս զինվորականները չեն կարող նույնիսկ հաղթել Ուկրաինային: Չի կարող միաժամանակ լինել, որ Ռուսաստանը տարածաշրջանային սպառնալիք ներկայացնի՝ անցնելով ՆԱՏՕ-ի երկրների միջով, բայց միեւնույն ժամանակ այնքան թույլ, որ Ուկրաինան պատրաստվում է հաղթել նրան։
Իրականությունը պարզ է յուրաքանչյուրի համար, ով ցանկանում է դա տեսնել՝ ռուս զինվորականները հնարավորություն չեն ունեցել հաջողությամբ գրավել ՆԱՏՕ-ի նույնիսկ հարեւան երկրները (մինչ այս պատերազմը լայնորեն ենթադրվում էր, որ ՆԱՏՕ-ն անզոր կլինի կանխել Ռուսաստանի հաղթանակը Մերձբալթյան երկրներում) եւ վերջին ութ ամիսների ընթացքում ռազմական տեխնիկայի հսկայական կորուստների պատճառով տասնամյակներ կպահանջվեն դրանք վերականգնելու համար նույնիսկ մինչ նախապատերազմական մակարդակը:
Այնուամենայնիվ, եթե Ռուսաստանը մոբիլիզացնի իր զինված ուժերի զգալի մասը եւ պաշտպանական-արդյունաբերական կարողությունները, ժամանակի ընթացքում, հավանաբար, կհաղթահարի Ուկրաինայի պաշտպանությունը, թեեւ նույնիսկ այս աննշան նպատակն ամենեւին երաշխիք չէ: Սակայն ծիծաղելի է այն միտքը, որ Ռուսաստանն ունի որեւէ այլ երկիր ներխուժելու նվազագույն հնարավորություն։ Դա այդպես չէ։ Եվ վերջ։ Չկան անհրաժեշտ ռազմական միջոցներ թեկուզ մեկ սահմանամերձ պետություն ներխուժելու համար, էլ ուր մնաց ՆԱՏՕ-ի 30 անդամներից բաղկացած ռազմական դաշինքին դիմակայելու համար։
Այնուամենայնիվ, դա չի խանգարել ԱՄՆ-ում շատերին բորբոքել վախի բոցը այն գաղափարի պատճառով, որ Ռուսաստանը վտանգ է ներկայացնում ԱՄՆ-ի համար եւ նրան պետք է ռազմական ճանապարհով դիմակայել: ԿՀՎ-ի նախկին գլխավոր եւ տնօրեն Դեւիդ Պետրեուսը ենթադրել է, որ ամերիկյան զորքերը պարզապես զորավարժություններ չեն անցկացնում Ուկրաինայի հետ սահմանի մոտ: Վերջերս ֆրանսիական L'Express շաբաթաթերթին տված հարցազրույցում Պետրեուսն ենթադրել է, որ Միացյալ Նահանգները կարող է Ուկրաինայում միջամտել բազմազգ «կամավորների կոալիցիայի» միջոցով եւ պոտենցիալ պայքարել այնտեղ ռուսների դեմ:
Այս ամսվա սկզբին, ի պատասխան Ռուսաստանի կողմից ուկրաինական հողում տակտիկական միջուկային զենքի հիպոթետիկ կիրառման, Պետրեուսն ասել է, որ Միացյալ Նահանգները պետք է «ոչնչացնի ռուսական բոլոր ուժերը, որոնք մենք կարող ենք տեսնել եւ բացահայտել Ուկրաինայի մարտադաշտում... եւ յուրաքանչյուր նավ Սեւ ծովում»: Նախկին գեներալը, կարծես, անտեսում է այն փաստը, որ եթե ԱՄՆ-ն ուղղակիորեն հարձակվի ռուսական զինված ուժերի վրա, նրանք անմիջապես պատասխան հարված կհասցնեն՝ պոտենցիալ թիրախավորելով ամերիկյան զորքերին Եվրոպայում կամ Սիրիայում, ինչը աշխարհի երկու խոշորագույն միջուկային գերտերությունների միջեւ համապարփակ պատերազմի վտանգ է ներկայացնում:
Միացյալ Նահանգների կառավարությունը եւ մեր բանակը գլխավոր պատասխանատվությունն են կրում մեր երկիրը պաշտպանելու, պայմանագրային պարտավորությունները կատարելու եւ մեր քաղաքացիների բարգավաճման կարողությունը պահպանելու համար: Այնուամենայնիվ, այսօր աշխարհում սարսափելի անիրազեկվածություն կա Ռուսաստանի հետ միջուկային հարվածների փոխանակման հետեւանքների մասին եւ Մոսկվայի հետ նման պատերազմի ռիսկի ենթարկվելու սարսափելի անխոհեմ պատրաստականությունը նույնիսկ մեր ազգային անվտանգությանը չառնչվող հարցերի շուրջ:
Եվս մեկ անգամ նշեմ, որ Ռուսաստանի եւ Ուկրաինայի սահմանամերձ պետությունների պատերազմում չկա որեւէ բան, որը կսպառնա մեր ազգային անվտանգությանը (կամ ՆԱՏՕ-ի անվտանգությանը)։ Ռուսաստանը ցույց է տվել ՆԱՏՕ-ի որեւէ անդամին սպառնալու գրեթե լիակատար անկարողություն, ուստի Ամերիկայի առաջնային նպատակը պետք է լինի դեպի իր ներկայիս սահմանները պատերազմի տարածումը թույլ չտալը, Ուկրաինայի համար լավագույն պայմաններով ռազմական գործողությունների դիվանագիտական ավարտին նպաստելը եւ միջուկային զսպումը, որպեսզի երաշխավորվի մեր սեփական անվտանգությունը եւ հետագա բարգավաճումը:
Այն, ինչ մենք երբեք չպետք է անենք, դա անխոհեմ գործողություններ ձեռնարկելն է, որոնք կընդլայնեն պատերազմը, կներքաշեն մեզ անհարկի պայքարի մեջ եւ կվտանգեն մեր՝ որպես ազգի գոյությունը: Ցնցող է, որ նման ակնհայտ ճշմարտությունների մասին պետք է գրել, բայց այսպիսին է այս իրավիճակի իրականությունը։ Մեր առաջնորդներից եւ, այսպես կոչված, փորձագետներից շատերը ագրեսիվ կերպով մեզ ավելի ու ավելի են մոտեցնում պատերազմի Ռուսաստանի հետ, որը կարող է շատ հեշտությամբ միջուկային դառնալ, եւ ոչինչ չեն անում ռազմական գործողությունները դադարեցնելու համար»:
