Ընտրությունները պետք է լինեին ավելի ազատ եւ արդար, եւ սա կարելի է Հայաստանի համար համարել կորցրած հնարավորություն: Այս մասին այսօր՝ մարտի 5-ին, լրագրողների հետ հանդիպմանն ասաց Տարածաշրջանային հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն Ռիչարդ Կիրակոսյանը՝ ներկայացնելով հետընտրական զարգացումների վերաբերյալ իր վերլուծությունները եւ անդրադառնալով երեք խնդիրների՝ նախընտրական շրջան, ընտրությունների նշանակությունը եւ երրորդը՝ ներկա իրավիճակը:
Անդրադառնալով նախընտրական շրջանին՝ Ռիչարդ Կիրակոսյանը նշեց, որ կար մրցակցության պակաս: Նա շեշտեց, որ իրականում ոչ մի կասկած չկար ընտրությունների արդյունքների վերաբերյալ, եւ սրանք Հայաստանի նորագույն պատմության մեջ ամենա ոչմրցակցային ընտրություններն էին: Ռիչար Կիրակոսյանն ասաց, որ նախընտրական շրջանում մրցակցության պակասն ընտրության օրը դարձրավ շատ կարեւոր:
Ըստ նրա` որ փետրվարի 18-ին հաջորդած յուրաքանչյուր օրվա ըթնացքում տեսանք կեղծումների եւ խախտումների ավելի մեծ ապացույցներ: Մրցակցության եւ նախընտրական շրջանի առումով նա կարեւորեց նաեւ Հայաստանի իշխանությունների կողմից ընտրությունների անցկացման կարողությունը: Նախընտրական շրջանի հաջորդ տարրն այն էր, որ իրական մարտահրավերը թաքնված էր հասարակության շրջանում ընտրությունների հանդեպ վստահության խորը պակասի մեջ:
Անդրադառնալով ընտրությունների նշանակությանը՝ Ռիչարդ Կիրակոսյանը նշեց, որ Հայաստանում գոյություն ունի խորը դժգոհություն: Նրա խոսքով՝ Րաֆֆի Հովհաննիսյանի հավաքած ձայների որոշ մասը ոչ թե անձամբ իրենն էին, այլ Սերժ Սարգսյանից դժգոհության արտահայտություն էր: «Այստեղ քաղաքական ուրվականներ եւ քաղաքական դիակներ կային. քաղաքական ուրվականը նախկին նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանն է, իսկ քաղաքական դիակը՝ ԲՀԿ-ն: Այստեղ մենք տեսանք ԲՀԿ-ի ուժի թուլացման հաստատումը, ինչպես նաեւ Ռոբերտ Քոչարյանը, որը վերածվել է քաղաքական ուրվականի եւ ավելի քիչ է ակտիվ քաղաքական կյանքում: Մյուս հետաքրքիր դիտարկումն այն է, որ ընդդիմությունն սկսեց միավորվել ընտրություններից հետո, ոչ թե ընտրություններից առաջ»,- նշեց Ռիչարդ Կիրակոսյանը:




























