LIDAR տեխնոլոգիան թույլ է տվել հայտնաբերել հնագույն մայաների թաքնված ավերակները, գրում է Նովայա նաուկան:

Lidar կամ եռաչափ լազերային սքանավորումը մշակվել է 1960-ականների սկզբին՝ ինքնաթիռներից սուզանավեր հայտնաբերելու համար: Հ

Այդ եղանակով հնէաբանները կարող են երկրի վրա հայտնաբերել մարդու կողմից ստեղծված առարկաներ ՝ պատեր, ճանապարհներ եւ շենքեր:

Հնագետներն արդեն օգտագործել են Lidar-ը մայաների հուշարձանների ուսումնասիրության մեջ: 2020 թվականին լազերային տեխնոլոգիան բացահայտել է մայաների ամենամեծ եւ ամենահին հուշարձանը, որը հայտնաբերվել է Մեքսիկայի Տաբասկո նահանգում:

LIDAR-ն այժմ տեղակայված է Յուկատան թերակղզու հյուսիսում, կրաքարային բլուրների եւ հովիտների տարածքում, որը հայտնի է որպես Պուուկի շրջան, ներկայիս Մեքսիկայի տարածքում: Ըստ այդմ, մայաների լեզվով «Պուուկ» բառը նշանակում է «բլուր»: Հենց Պուուկում էր, որ Մայաների ամենամեծ քաղաքներից մեկը ՝ Ուքսմալը, զարգացավ եւ հասավ իր գագաթնակետին մ.թ.  600 եւ 900 թթ.:

Հետազոտողները ասում են, որ մեծ թվով շրջանաձեւ վառարաններ հավանաբար օգտագործվել են ավազաքարի տաքացման համար `կրաքարի արդյունահանման համար, հավանգի համար օգտագործվող հիմնական նյութը եւ եգիպտացորենը փափկացնելու համար: LIDAR հետազոտությունից առաջ հնէաբանները հայտնաբերել են մոտ 40 վառարան:

Մոտավորապես մ.թ. 900 թ.-ից հետո իրար հետեւից Պոուկ քաղաքները լքվեցին եւ կլանվեցին անտառներով,մինչ կհայտնաբերվեին հետազոտողների եւ հնէաբանների կողմից: