Հետազոտողները պնդում են, որ Երուսաղեմում հայտնաբերվել է հսկայական հին կառույց, և մասնագետները կարծում են, որ դա կարող է լինել հենց այն վայրը, որտեղ Հիսուսը բուժել է կույր մարդուն, ըստ Աստվածաշնչի։

Ավետարաններում նկարագրվում է, թե ինչպես է Հիսուս Քրիստոսը վերականգնել կույր մարդու տեսողությունը՝ նրան ուղարկելով Երուսաղեմի Սիլոամի ավազանում լվացվելու։ Այժմ հնագետները հայտնաբերել են հսկայական ամբարտակ հին քաղաքի կենտրոնում, որը նշում է ավազանի տեղը հազարավոր տարիներ առաջ, հաղորդում է Daily Mail-ը։

Երուսաղեմում գիտնականների կողմից հայտնաբերված կառույցը, հնարավոր է, կառուցվել է Հիսուսի նախնիների կողմից և ենթադրվում է, որ այն մոտ 2800 տարեկան է։

Հետազոտությունը, հավանաբար, կապված է Աստվածաշնչում նկարագրված վայրի հետ, ըստ Իսրայելի հնությունների վարչության պեղումների տնօրեն Իտամար Բերկոյի, հաղորդում է Focus-ը։ Մինչ այժմ Սիլոամի ավազանի գոյության մասին կարելի էր իմանալ միայն աստվածաշնչյան տեքստերից, բայց այժմ գիտնականները կարող են տեսնել դրա մնացորդները։

Պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել է նաև հսկայական չափերի հուշարձանային ամբարտակ, որի բարձրությունը, ենթադրաբար, հասել է 11 մետրի։ Բարձր ճշգրտությամբ գիտական ​​թվագրման շնորհիվ առաջին անգամ հնարավոր դարձավ վստահորեն մատնանշել այն կառույցը, որը հիմք հանդիսացավ Սիլովամի ավազանի կառուցման համար, որը մինչ այժմ հայտնի էր միայն Աստվածաշնչից և պատմական աղբյուրներից։

Նշենք, որ Աստվածաշնչյան հրաշքը, որի միջոցով Հիսուսը վերականգնեց կույր մարդու տեսողությունը, նկարագրված է Հովհաննեսի Ավետարանում։ Ըստ տեքստի՝ Քրիստոսը թքել է գետնին, ապա կույր մարդու աչքերը օծել թքի և ցեխի խառնուրդով։ Այնուհետև նա կույր մարդուն ուղարկել է լվացվելու Սիլովամի ավազանում. երբ տղամարդը վերադարձել է, նրա տեսողությունը վերականգնվել է։

Բերկոն և նրա գործընկերներ Նաշոն Սանտոնը և Ֆիլիպ Վուկոսավովիչը կարծում են, որ պատի չափը զարմանալի է. այն 11 մետր բարձրություն և առնվազն 21 մետր երկարություն ունի, որը տարածվում է ներկայիս պեղումների վայրից այն կողմ։ Գիտնականները նաև կարծում են, որ առանց այս ամբարտակի Սիլովամի ավազանը, հավանաբար, գոյություն չէր ունենա։

Դոկտոր Սանտոնի խոսքով՝ այս վայրը նաև հին Երուսաղեմի ամենացածր կետն է։ Բոլոր անձրևաջրերը, ըստ էության, հոսում են այստեղ՝ քաղաքի այս մեծ կենտրոնական ջրհավաք ավազանի մեջ։ Առանց այս ամբարտակի, այս ջրանցքով հոսող ջուրը պարզապես կհոսի Կիդրոնի հովիտ և ուղիղ Մեռյալ ծով։

Պատի անսովոր դիզայնը թույլ է տալիս այն թվագրել կարճ ժամանակահատվածով, իսկ այս ժամանակահատվածում տեղումների անբնականորեն ցածր քանակը ենթադրում է, որ լողավազանը կառուցվել է կլիմայի փոփոխության ի պատասխան։

Ըստ թիմի՝ ամբարտակի շաղախի մեջ խրված ճյուղերը թույլ են տվել գիտնականներին ճշգրիտ թվագրել կառույցը մ.թ.ա. 9-րդ դարի վերջով։ Հետաքրքիր է, որ գիտնականները կարողացել են թվագրել ամբարտակը միայն անհավանական ճշգրտությամբ՝ մոտ 10 տարվա սահմաններում, ինչը չափազանց հազվադեպ է հին գտածոների թվագրման դեպքում։

Կլիմայի վերակառուցումն ավարտելու համար գիտնականները համեմատել են այս թվագրումը առկա կլիմայական տվյալների հետ։ Բոլոր տվյալները մատնանշում էին ցածր տեղումների ժամանակահատված, որը ընդհատվում էր կարճ, ուժեղ փոթորիկներով, որոնք կարող էին ջրհեղեղներ առաջացնել։ Գիտնականները կարծում են, որ նման կառույցների կառուցումը իրականում կլիմայի փոփոխության և չորային պայմանների ուղղակի արձագանք է։