eLife ամսագրում հրապարակված նոր ուսումնասիրությունը բացահայտել է խութեր կառուցող կորալների եզակի մեխանիզմ, որը թույլ է տալիս նրանց փոխել իրենց լույսի զգայունությունը ուլտրամանուշակագույն և տեսանելի լույսի միջև՝ օգտագործելով իրենց միջավայրից ստացված քլորիդային իոնները: Հայտնագործությունը բացում է նոր հորիզոններ՝ հասկանալու համար, թե ինչպես են սպիտակուցները գործում և նախագծվում:

Օսակայի համալսարանի գիտնականները հայտնաբերել են, որ որոշակի կորալային ընկալիչներ, որոնք կոչվում են օպսիններ, օգտագործում են քլորիդային իոններ որպես լույսը զգալու հիմնական տարր՝ առաջին անգամ, երբ դա նկատվել է G-սպիտակուցին միացված ընկալիչներում, կամ օպսիններում, վայրի բնության մեջ:

Նոր հայտնագործությունը ցույց է տալիս, որ կորալները, չնայած աչքեր չունենալուն, դեռ կարող են զգալ և արձագանքել լույսին՝ հարմարվելով շրջակա միջավայրի պայմաններին:

Հայտնագործությունը կարևոր նշանակություն ունի հասկանալու համար, թե ինչպես են կորալները արձագանքում կլիմայի փոփոխության հետ կապված սպառնալիքներին, ինչպիսիք են օվկիանոսի թթվայնացումը, որը ուղեկցվում է pH-ի փոփոխություններով:

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Acropora tenuis կորալին: Գիտնականները ցույց են տվել, որ կորալները օգտագործում են օպսինի նոր տեսակ՝ ASO-II: Մուտացիայի փորձերի, սպեկտրոսկոպիայի և համակարգչային մոդելավորման միջոցով նրանք ուսումնասիրեցին Antho2a սպիտակուցի աշխատանքը։

Մորալները կարող են փոխել իրենց լուսազգայունությունը՝ կախված ջրի թթվայնությունից. ավելի թթվային պայմաններում օպսինները ընկալում են տեսանելի լույսը, իսկ ավելի ալկալային պայմաններում՝ ուլտրամանուշակագույն լույսը։ Այս անցումը սերտորեն կապված է մարալների ներսում սիմբիոտիկ ջրիմուռների կյանքի հետ, որոնք ֆոտոսինթեզի ընթացքում փոխում են ներքին pH-ը՝ թույլ տալով մարալներին իրական ժամանակում հարմարեցնել իրենց լուսազգայունությունը։

Բացի այդ, ASO-II օպսինները կարգավորում են կալցիումի իոնները՝ կախված լույսից, ինչը բացում է դրանք օպտոգենետիկայում օգտագործելու հնարավորություն. ալիքի երկարության նկատմամբ զգայունությունը կարող է փոխվել pH-ի հետ մեկտեղ՝ ստեղծելով եզակի գործիք կենսաբանության և բժշկության համար։