Ածխի արդյունահանման գործընթացում արդյունահանվում է մեծ քանակությամբ թափոնային ապար, որը ժամանակի ընթացքում կուտակվում է տասնյակ մետր բարձրության հասնող մեծ կույտերի՝ թափոնների կույտերի տեսքով: Ածխի մնացորդների պատճառով դրանք կարող են ինքնաբուխ բռնկվել եւ այրվել տարիներ շարունակ՝ մթնոլորտ արտանետելով ածխածնի մոնօքսիդի, ջրածնի սուլֆիդի եւ այլ թունավոր նյութերի մեծ խտություններ:

Միջին հաշվով, ընդամենը մեկ այրվող աղբավայրից օրական մթնոլորտ է արտանետվում 4-5 տոննա ածխածնի օքսիդ եւ 600-1 100 կիլոգրամ ծծմբի երկօքսիդ։ Ածխի արդյունահանման թափոնները որպես հումք շինանյութերի արտադրության համար կարող են արդյունավետ լուծում լինել դրանց հեռացման խնդրի համար, գրել է naked science-ը։ Գիտնականներն ուսումնասիրել են թափոնների կույտերը որպես հանքային հավելանյութեր ցեմենտի եւ ցեմենտի հիմքով նյութերի համար օգտագործելու հնարավորությունը: Առաջարկվող մոտեցումը կարող է 21 տոկոսով մեծացնել ցեմենտի ամրությունը՝ հավելանյութեր չպարունակող կազմի համեմատ:

Արդյունքները ցույց են տվել, որ մինչեւ 30 տոկոս ցեմենտը այրված թափոնների կույտերով փոխարինելը միայն աննշան ազդեցություն է ունենում դրա ամրության վրա: Մինչդեռ ցեմենտի 20 տոկոսը չայրված թափոնների կույտով փոխարինելը լուծույթի ամրությունը մեծացնում է 21 տոկոսով։ Սա վկայում է այն մասին, որ ածխի արդյունահանման թափոնները կարելի է օգտագործել որպես հանքային հավելանյութեր ցեմենտի եւ դրա վրա հիմնված նյութերի համար։