Մոնրեալի հին կաթոլիկ գերեզմանատանը թաղված 45 մարդու աճյունների գենետիկական վերլուծությունը ցույց է տվել, որ նրանք բոլորը ֆրանսիական եվրոպական ծագում են ունեցել։ Գիտնականները նրանց մոտ Ամերիկայի բնիկ ժողովուրդների կամ Աֆրիկայից եկածների հետ վերջերս տեղի ունեցած խառնամուսնության նշաններ չեն հայտնաբերել։ Proceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) հանդեսում հրապարակված հետազոտության արդյունքները կասկածի տակ են դնում Կանադայի ֆրանսիական գաղութացման առաջին դարերում միջէթնիկ ամուսնությունների վերաբերյալ տարածված պատկերացումները։

Հետազոտողներն ուսումնասիրել են Նոտր-Դամ գերեզմանատունը, որը հիմնադրվել է 1683 թվականին և օգտագործվել կաթոլիկ հուղարկավորությունների համար մինչև 1796 թվականը։ Ավելի վաղ մասնագետների կարծիքները տարբեր էին այնտեղ թաղված մարդկանց ծագման վերաբերյալ. ենթադրվում էր, որ նրանց թվում կարող էին լինել բնիկ ժողովուրդների ներկայացուցիչներ, եվրոպացիներ, Աֆրիկայից եկածներ, ինչպես նաև խառը ծագում ունեցող մարդիկ։

Դա պարզելու համար կենսաբանական մարդաբան Դիանա Մարտին-Մոյայի գլխավորած խումբը վերլուծել է 45 մարդու ԴՆԹ-ն և ստացված տվյալները համադրել Եվրոպայի, Արևմտյան Աֆրիկայի և Ամերիկայի բնիկ ժողովուրդների բնակչության գենետիկական պրոֆիլների հետ։ Ուսումնասիրված բոլոր աճյունները վկայում էին ֆրանսիական եվրոպական ծագման մասին՝ առանց մյուս երկու խմբերի հետ վերջերս տեղի ունեցած գենետիկական խառնման բացահայտված նշանների։

Ըստ Մարտին-Մոյայի՝ արդյունքները կարող են վկայել, որ վաղ Մոնրեալում բնիկ ժողովուրդները և աֆրիկյան ծագում ունեցող մարդիկ մարգինալ դիրք են զբաղեցրել։ Միևնույն ժամանակ հետազոտողն ընդգծել է, որ ընտրանքը սահմանափակված է մեկ գերեզմանատնով և թույլ չի տալիս պնդել, թե տարբեր խմբերի ներկայացուցիչների միջև ամուսնություններն ու միությունները երբեք չեն կնքվել։

Պատմական փաստաթղթերը հաստատում են, որ տեղի բնակիչներին երբեմն թաղել են Մոնրեալի կաթոլիկ գերեզմանատներում դեռևս XVII դարում։ Սակայն ժամանակի ընթացքում նրանց համայնքներն ավելի ու ավելի էին առանձնանում գաղութային քաղաքից. նրանք կորցնում էին հողերը, իսկ առաքելությունները տեղափոխվում էին քաղաքային կենտրոններից դուրս։ Աֆրիկյան և բնիկ ծագում ունեցող ստրկացված մարդկանց թաղումները կարող էին գտնվել նրանց տերերի հողերում կամ աղքատների համար նախատեսված գերեզմանատներում։ Այդ պատճառով Նոտր-Դամ գերեզմանատանը պահպանված աճյունները կարող են չարտացոլել այն ժամանակվա բնակչության ամբողջ էթնիկական բազմազանությունը։

Գենետիկական վերլուծությունը օգնել է նաև բացահայտել ազգակցական գծեր, որոնք հետևվել են մի քանի սերունդների ընթացքում։ Սակայն թաղումները գտնվում էին գերեզմանատան տարբեր հատվածներում, այլ ոչ թե առանձին ընտանեկան տեղամասերում։ Հետազոտողների կարծիքով՝ դա ցույց է տալիս, որ գերեզմանների տեղադրությունը պարտադիր չէ, որ որոշվել է կենսաբանական ազգակցությամբ։

Աշխատանքի հեղինակները զգուշացնում են չափազանց լայն եզրակացություններից։ Ուսումնասիրված ընտրանքում հայտնաբերված գենետիկական կապերի բացակայությունը չի նշանակում, որ բնիկ ժողովուրդները և Աֆրիկայից եկածները բացակայում էին Մոնրեալում կամ որ նրանց և ֆրանսիացի վերաբնակիչների միջև հարաբերությունները սահմանափակվում էին հակամարտություններով։ Պատմական կապերը ներառում էին առևտուր, դաշինքներ, դիմակայություններ և, որոշ դեպքերում, ընտանեկան հարաբերություններ։

Հետազոտողը նշել է նաև որ միայն ԴՆԹ-ով որոշվող ծագումն ինքնին չի որոշում մարդու պատկանելությունը բնիկ ժողովրդին։ Այդպիսի պատկանելությունը կապված է ոչ միայն նախնիների, այլև ընտանեկան կապերի, համայնքի և հողի նկատմամբ վերաբերմունքի հետ։ Հետևաբար հետազոտության արդյունքները թույլ են տալիս ճշգրտել գաղութային Մոնրեալի առանձին բնակիչների պատմությունը, բայց հիմք չեն տալիս միանշանակ եզրակացություններ անել ամբողջ տարածաշրջանի բնակչության մասին։