նախընտրելի դարձնել
ՀՀ արդարադատության նախարար Հովհաննես Մանուկյանը ապրիլի 8-ին մասնակցել է խտրականության արգելման օրենսդրության հարցերին առնչվող հանրային քննարկմանը եւ «Արդյո՞ք անհրաժեշտ է խտրականության դեմ պայքարի մասին առանձին օրենք ունենալ» վերտառությամբ ձեռնարկի շնորհանդեսին:
Եվրասիա համագործակցության հիմնադրամի կողմից 2014թ-ին եւ 2015թ-ին իրականացված երկու՝ իրավական եւ փորձագիտական, ուսումնասիրություններն իրականացվել են Նիդերլանդների Թագավորության կառավարության աջակցությամբ «Հայաստանում խտրականության արգելման օրենսդրության ընդունմանն ուղղված» ծրագրի շրջանակում։
Քննարկմանը նախորդել է մամուլի ասուլիս, որի ընթացքում ներկայացվել են Հայաստանում խտրականությանն առնչվող առկա խնդիրները, օրենսդրական բացերը եւ հնարավոր օրենսդրական բարեփոխումների հեռանկարները: Ասուլիսի բանախոսներն են եղել ՀՀ արդարադատության նախարար Հովհաննես Մանուկյանը, ՀՀ-ում ԵՄ պատվիրակության ղեկավարի պաշտոնակատար Դիրկ Լորենցը, Եվրասիա համագործակցության հիմնադրամի գլխավոր տնօրեն Գեւորգ Տեր-Գաբրիելյանը եւ իրավաբան Արա Ղազարյանը:
Հանրային քննարկման ընթացքում, ողջունելով ներկաներին, ՀՀ արդարադատության նախարարը նշել է, որ ժամանակակից աշխարհում խտրականության դեմ պայքարը եւ դրանից բխող անհանդուրժողականության արդյունավետ կանխարգելումը պետությունների առջեւ ծառացած առաջնահերթ մարտահրավերներից է: Հետաքրքիր վիճակագրություն գոյություն ունի. ինչպես բնութագրվում է միջազգային կազմակերպությունների իրավաբանությամբ, խտրականության վերացումը կամ դրա հնարավորին նվազեցումն ինքնին պետության իրավապաշտպան գործունեության արդյունավետ իրականացման կարեւորագույն երաշխիք է:
Նա ընդգծել է, որ Հայաստանի Հանրապետությունում ներկայում ընթացող սահմանադրական եւ դատաիրավական բարեփոխումների գործընթացի շրջանակում առավել կարեւորություն են ստանում մարդու իրավունքների նորովի արժեւորումը, դրանց իրացումն ու իրական պաշտպանությունն ապահովող մեխանիզմների ներդնումը: Ընդ որում, խոսքը վերաբերում է համակարգային այնպիսի լուծումների, որոնք, իրապես, կնպաստեն նաեւ մեր երկրի միջազգային պարտավորությունների կատարմանը:
Անդրադառնալով խտրականության դեմ պայքարին՝ նախարարը նկատել է, որ այն չի կարող սահմանափակվել իրավական ակտում սահմանված խտրականության համընդհանուր արգելքով կամ դրա ապահովման հիմքերով: Այդ պայքարի համար անհրաժեշտ են առավել համապարփակ կարգավորումներ, որոնք հնարավորություն կտան մարդուն կանխատեսելի ընթացակարգերի միջոցով խատրականության բացառման պայմաններում իրացնել իր իրավունքները կամ հասնել դրանց պաշտպանության: «Խարանի ենթարկվող անձը չի կարող լինել հասարակության լիարժեք անդամ»,- ասել է Հովհաննես Մանուկյանը՝ ընդգծելով, որ խտրականության դեմ պայքարի միասնական օրենսդրություն ունենալը բխում է նաեւ ՀՀ միջազգային պարտավորություններից:
Կարեւորելով խտրականության արգելքի վերաբերյալ Եվրասիական համագործակցության հիմնադրամի աջակցությամբ «Արդյո՞ք անհրաժեշտ է խտրականության դեմ պայքարի մասին առանձին օրենք ունենալ» իրավական ուսումնասիրությունը՝ Արդարադատության նախարարը նշել է, որ սա առաջին ձեռնարկն է, որտեղ համակողմանի անդրադարձ է կատարված մեր երկրում խտրականության դեմ պայքարի հիմնահարցերին: Ընդ որում, այդ ուսումնասիրությունն արժեւորվում է նրանով, որ դրանում տեղ գտած հետեւությունները հիմնված են ներպետական իրավական պրակտիկայի եւ միջազգային փորձի ու չափանիշների համեմատական ուսումնասիրության վրա: Դրանում նաեւ իրականացվել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի իրավաբանության, տարբեր երկրներում խտրականության դեմ պայքարի համար պատասխանատու մարմինների գործունեության վերլուծություն:
