Հունիսի 26-ին ԵԽԽՎ-ում տեղի ունեցավ «Ոչ ատելությանը» խորհրդարանական ալյանսի հանդիպումը` «Նեո-ռասիզմի ճանաչումն ու կանխարգելումը» թեմայով, որի շրջանակներում ելույթով հանդես եկավ ԵԽԽՎ-ում հայաստանյան պատվիրակության ղեկավար, ԱԺ փոխնախագահ Հերմինե Նաղդալյանը, ով բարձրաձայնեց մի շարք մտահոգություններ` կապված Ադրբեջանում ահագնացող քսենոֆոբիայի ու անհանդուրժողականության քաղաքականության դրսեւորումների հետ:

Ելույթն ամբողջությամբ` ստորեւ.

«Հարգելի գործընկերներ,

Առաջին հերթին ցանկանում եմ շնորհակալություն հայտնել տիկին Սանտերինիին` գերազանց արված ու շատ կարեւոր աշխատանքի համար, քանի որ այսօր, 21-րդ դարում, երբ քաղաքական ծայրահեղականության դրսեւորումները նոր ձեւավորում են ստանում  եւ դառնում ավելի ու ավելի ինտենսիվ, ամբողջ քաղաքակիրթ աշխարհը, առավել քան երբեւէ, բախվում է այնպիսի մարտահրավերների, ինչպիսին անհանդուրժողականությունն է, ռասիզմն ու այլատյացությունը: Գլոբալիզացիայի այս դարաշրջանում, մարդկանց լայնածավալ շարժով պայմանավորված, մշակութային միջավայրը դառնում է ավելի բազմազան, որն առաջ է բերում նոր սոցիալական եւ մշակութային մարտահրավերներ: Այս առումով, անհանդուրժողականությունն այսօր Եվրոպայի լրջագույն խնդիրներից մեկն է:

Հարավային Կովկասի տարածաշրջանը, ցավոք, ականատեսն է այսպիսի ռիսկերի:

Ինչպես արդարացիորեն նշում է զեկուցողը «Քաղաքական գործիչները պետք է գիտակցեն իրենց խոսքի ազդեցությունը»: Մեր հարեւան ադրբեջանական իշխանությունների կողմից  ամենաբարձր մակարդակով հնչող Հայաստանին եւ հայերին ուղղված ատելության կոչերը եւ պատերազմական հռետորաբանությունը, մտահոգության լուրջ առիթ են , քանի որ այն հաճախ հանգեցնում է սահմանի վրա անմեղ կյանքերի կորստի: 

Ադրբեջանի նախագահը իր հրապարակային ելույթներում ողջ հայ ժողովրդին դիտարկում է որպես « թիվ մեկ թշնամի», եւ այն, ինչ ամբողջ աշխարհում համարվում է հանցագործություն , Ադրբեջանում  գնահատվում է փառահեղ արարք, ինչպես եւ տեսանք Սաֆարովի դեպքում, ով ազատ էր արձակվել եւ հերոսի կոչում ստացել Ադրբեջանի իշխանությունների կողմից` հայ զինվորին քնած վիճակում կացնահարելու համար: Բարձրաստիճան գեներալները, հնչեցնելով իրենց նախագահի խոսքերը, հայտարարում են, որ յուրաքանչյուր հայ պետք է սպանվի:

Տիկնայք եւ պարոնայք, սա վտանգավոր ուղի է, որն ազդում է ոչ միայն երկրի ներկայի, այլեւ ապագայի վրա:

Առավել ցավալի է, որ երկրում թշնամանքի եւ այլատյացության քաղաքականությամբ պայմանավորված` Ադրբեջանի երիտասարդ սերունդը մեծանում է ատելության ու անհանդուրժողականության մթնոլորտում:  Ավելին, ադրբեջանական հասարակության ներսում ցանկացած փորձ կապեր հաստատելու, վստահություն ստեղծելու երկու երկրների հասարակությունների միջեւ` Ադրբեջանի ղեկավարության կողմից ուժեղ դիմադրության են հանդիպում եւ դաժանորեն ճնշվում:

Ադրբեջանի շարունակական սպառնալիքները տարածաշրջանային կայունությանը եւ անվտանգությանը, ռազմատենչ եւ ատելություն սերմանող սադրիչ հայտարարությունները անհարիր են Եվրոպայի խորհրդի անդամ պետությանը, եւ որոշ չափով վնասում են կազմակերպության հեղինակությանը:

Միջազգային կազմակերպությունները տալիս են իրենց համապատասխան գնահատականները Ադրբեջանում այլատյացության, ռասիզմի եւ անհանդուրժողականության դրսեւորումներին:

Ընդդեմ ռասիզմի եւ անհանդուրժողականության Եվրոպական Հանձնաժողովը Ադրբեջանի վերաբերյալ իր զեկույցում անդրադարձել է «Հայաստանի Հանրապետությանը առնչվող պաշտոնական եւ լրատվամիջոցների մշտական բացասական երկխոսությանը», եւ խորհուրդ է տվել ադրբեջանական իշխանություններին` «պատշաճ կեցվածք ընդունել` հայերի դեմ խտրականության եւ ատելության բոլոր դեպքերում»:

Հարգելի գործընկերներ,

Երբեմն թվում է, որ մենք գիտակցաբար խուսափում ենք առերեսվել իրականությանը, փակում ենք մեր աչքերը այն ամենի վրա, ինչ տեղի է ունենում ԵԽ անդամ այս  պետության մեջ: Հաճախ Վեհաժողովը զբաղվում է խնդիրներով, որոնք դուրս են մեր իրավասություններից, բայց սա հենց այն հարցն է, որին մեր Վեհաժողովը պետք է անդրադառնա եւ համապատասխան իրավական գնահատական տա:

Ինչպես շեշտվեց զեկուցողի կողմից`  «Ազգային իշխանություններն ու քաղաքացիական հասարակությունը պետք է զգոն լինեն: Ռասիզմի, անհանդուրժողականության եւ այլատյացության կանխարգելումն ու դրանց դեմ պայքարը պետք է առաջնահերթություն լինի Եվրոպայի խորհրդի անդամ պետությունների համար»:

Մեր ընդհանուր նպատակը պետք է լինի ժողովուրդների միասնության ամրապնդումը եւ նրանց հոգեւոր արժեքների ըմբռնումը:

Մենք պետք է վճռական լինենք արմատախիլ անելու նման դրսեւորումները աշխարհի յուրաքանչյուր անկյունում` մեր հաջորդական գործողություններով, որոնք միտված են առանց բաժանարար գծերի Եվրոպա ունենալուն»: