Նոր հետազոտության արդյունքում պարզվել է, որ կենսաբանական հիմքով նյութերը կարող են ավելի լուրջ սպառնալիք դառնալ մոլորակի որոշ կարևոր կենդանատեսակների համար, քան սովորական պլաստմասսաները, որոնք դրանք կոչված են փոխարինել:

Նման նյութերն ավելի ու ավելի են տարածվում որպես պլաստմասսայից էկոլոգիապես մաքուր այլընտրանք և օգտագործվում են տեքստիլի (մանածագործվածքի) և այլ արտադրանքի մեջ, ներառյալ հագուստը, թաց անձեռոցիկները և հին և արժեքավոր իրերը: Սակայն նյութերի մեջ պարունակվող միկրոթելերը լվացման գործընթացում արտանետվում են շրջակա միջավայր, երբ կեղտաջրերի տիղմն օգտագործվում է որպես պարարտանյութ կամ տեքստիլի սովորական մաշվածության պատճառով:

Հետազոտությունը, որը հրապարակվել է Environmental Science and Technology հանդեսում, փորձարկել է սովորական պոլիեսթեր մանրաթելերի և երկու կենսաբանական մանրաթելերի՝ վիսկոզայի (արհեստական թելանյութ) և լյոցելի (կիսասինթետիկ տեքստիլ մանրաթել) ազդեցությունը անձրևորդերի վրա, որոնք հողի առողջության համար կարևոր նշանակություն ունեն ամբողջ աշխարհում:

Հետազոտությունը ցույց է տվել, որ մանրաթելերի բարձր կոնցենտրացիաների դեպքում երկրագնդի պոլիեսթերի հետ շփվելուց 72 ժամվա ընթացքում անձրևորդերի 30%-ը մահանում է, մինչդեռ կենսաբանական մանրաթելերին ենթարկվածների մահացության մակարդակը շատ ավելի բարձր է եղել՝ մինչև 60% լյոցելի դեպքում և 80%՝ վիսկոզայի դեպքում:  

Երկրորդ փորձը, որն օգտագործում էր մանրաթելերի էկոլոգիապես ընդունելի կոնցենտրացիաներ, ցույց է տվել, որ վիսկոզային մանրաթելեր պարունակող հողում ապրող հողային անձրորդերը պոլիեսթեր մանրաթելերի ազդեցության համեմատ ավելի ցածր բազմացում են ցուցաբերում: Լյոցելային մանրաթելեր պարունակող հողերում անձրաորդերը աճի նվազում, ինչպես նաև այլ տեսակի մանրաթելերի համեմատ հողի մեջ փորելու ավելի բարձր արագություն են ցույց տվել: