ԱՄՆ նոր վարչակազմի մաքսատուրքերը ստանում են պատժամիջոցային գործիքի բնույթ, այսօր՝ մայիսի 3-ին, «ՌԴ-ի եւ ԱՄՆ-ի միջեւ երկխոսությունը եւ հնարավոր հետեւանքները Եվրասիական անվտանգության եւ Հարավային Կովկասի համար» միջազգային կլոր սեղանի ժամանակ ասել է Ռուսաստանի միջազգային հարաբերությունների խորհրդի գլխավոր տնօրեն, քաղաքագետ Իվան Տիմոֆեեւը։

«Իրավական տեսանկյունից կա հետաքրքիր նրբերանգ. ավանդաբար միջազգային հարաբերությունների գիտության մեջ սակագներն ու պատժամիջոցները բաժանվում են տարբեր զամբյուղների։ Դրանք տարբեր գործիքներ են: Դրանք տարբեր նպատակներ ունեն։ Սակագներն ավելի տնտեսական են, պատժամիջոցները՝ քաղաքական։ Բայց տեխնիկապես Թրամփը սկսում է մաքսային պատերազմը իրավական տեսանկյունից՝ արտակարգ դրություն հայտարարելով առանց 1977թ. Միջազգային տնտեսական արտակարգ լիազորությունների մասին օրենքի»,- նշել է Իվան Տիմոֆեեւը։

Նրա խոսքով՝ ԱՄՆ-ում կարող են լինել բազմաթիվ արտակարգ իրավիճակներ, սակայն այս օրենքը նախագահին իրավասություն է տալիս արձագանքել այդ արտակարգ իրավիճակներին տնտեսական սահմանափակումներով:

Ինչպես ընդգծել է ռուս քաղաքագետը, ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփի ձեռնարկած միջոցները դուրս են գալիս նմանատիպ փաստաթղթերի շրջանակից։

«Այնտեղ հայտարարված է արտակարգ դրություն՝ կապված ԱՄՆ-ում առեւտրի մեծ դեֆիցիտի, առեւտրի այն անարդարության հետ, որն ամերիկացիները կարծում են, որ առաջացել է։ Եվ դրան ի պատասխան՝ մտցվում են համապատասխան մաքսատուրքեր։ «Այսինքն՝ մաքսատուրքերը ստանում են պատժամիջոցային գործիքի բնույթ՝ ԱՄՆ օրենսդրության տեսանկյունից»,- նշել է փորձագետը։

Նա ավելացրել է, որ սա հետաքրքիր փոփոխություն էր, «փոքր, հազիվ նկատելի դետալ, բայց նկատելի միայն օրինական իրավաբանների համար», քաղաքական տեսանկյունից կարեւոր դետալ։

Ինչ վերաբերում է Թրամփի վարչակազմի առաջին 100 օրվան, ապա դրանց խորհրդանիշները, ըստ Իվան Տիմոֆեեւի, եղել են հրապարակային ձաղկումները, որոնք ԱՄՆ փոխնախագահը կազմակերպել է դաշնակիցների համար Մյունխենի կոնֆերանսում՝ քննադատելով նրանց ժողովրդավարության բացակայության համար, եւ Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկուն Օվալաձեւ աշխատասենյակում:

«Վերջին երեք տարիների ընթացքում ձեւավորվել է սովորություն, երբ Ուկրաինան ուշադրության կենտրոնում էր, Ուկրաինայի ղեկավարին ընդունում էին գրկաբաց, ուսերին թփթփացնելով եւ այլն: Եվ տպավորություն էր ստեղծվել, որ Ուկրաինային անսահման վարկ են տալիս քաղաքական իմաստով եւ նյութական առումով… Իսկ այստեղ իրավիճակը կտրուկ փոխվեց»,- ավելացրել է նա: