Իշխանափոխությունից հետո անհրաժեշտ կլինի վերականգնել «ռազմավարական դաշնակիցների դաշտը»։ Այս մասին հայտնել է «Հայաքվե» շարժման համակարգող Ավետիք Չալաբյանը Հայաստանի Ազգային անվտանգության հայեցակարգի նախագիծը ներկայացնելիս։

Նրա խոսքով՝ շարժման անդամները կիսում են այն ընդհանուր դիրքորոշումը, որ առաջին հերթին անհրաժեշտ է ընդլայնել դիվանագիտական ​​հնարավորությունները։ Սա ենթադրում է գործընկերների թվի ընդլայնում եւ ուժային կենտրոնների թվի ավելացում, որոնց հետ աշխատում է Հայաստանը։ Բնականաբար, Հայաստանի դեպքում կարեւոր է, որ որոշ հարաբերություններ ունենան ռազմավարական խորություն, նշել է Չալաբյանը։ «Մենք ընդունում ենք, որ Հայաստանն այս պահին ռազմավարական դաշնակիցներ չունի։ Սա կարեւոր է հասկանալ. Հայաստանը գոյություն ունի ցանկացած ռազմավարական շրջանակից դուրս։ Ձեւականորեն մենք ՀԱՊԿ անդամ ենք, բայց մեր անդամակցությունը սառեցված է։ Մենք ռազմավարական դաշինքի համաձայնագիր ունենք Ռուսաստանի հետ 1997-ից, բայց այն կամ ուժի մեջ չէ, կամ գործում է միայն մասամբ։ Մենք նմանատիպ համաձայնագրեր չունենք այլ երկրների հետ։ Կան հուշագրեր եւ համաձայնագրեր, բայց ռազմավարական համագործակցության համաձայնագրեր չկան»։ «Այս վարչակազմը, գոյություն ունեցող ռազմավարական դաշնակցի նկատմամբ իր 8 տարվա հակազդեցության ընթացքում նմանատիպ հարաբերություններ չի ստեղծել։ Իշխանափոխությունից հետո անհրաժեշտ կլինի պարզաբանել այս հարցը՝ կամ գոյություն ունեցող ռազմավարական հարաբերությունները վերանայվում, վերականգնվում եւ զարգանում են, կամ, ինչն ավելի քիչ հավանական է տարբեր աշխարհաքաղաքական գործընթացների պատճառով, անհրաժեշտ է (նոր) դաշնակցի որոնում։ Հայաստանի նման փոքր պետությունները, նման բարդ տարածաշրջանում, շրջապատված 100 միլիոն բնակչություն ունեցող ագրեսիվ պետությամբ, չեն կարող միայնակ գոյատեւել։ Հետեւաբար, պարզ է, որ իշխանափոխությունից հետո դաշնակցային դաշտը պետք է վերականգնվի»,- նշել է Ավետիք Չալաբյանը։