նախընտրելի դարձնել
Արեւելյան գործընկերության ծրագիրը նախաձեռնած երկրներից մեկի՝ Չեխիայի արտգործնախարարության հատուկ դեսպանորդ Պետր Մարեշը այսօր՝ հոկտեմբերի 16-ին, «Ազատություն» ռադիոկայանի հետ զրույցում «բարդ» է որակել Հայաստանի շուրջ ստեղծված իրավիճակը՝ կասկած հայտնելով, որ պաշտոնական Երեւանին կհաջողվի նոյեմբերին թեկուզ որեւէ հռչակագիր ստորագրել Վիլնյուսում:
«Ես վստահ չեմ՝ կլինի՞ արդյոք Հայաստանի մասով առանձին փաստաթուղթ, դրա համար աշխատել է պետք, մեզ ժամանակ է անհրաժեշտ: Ավելի շուտ ես ակնկալում եմ, որ Վիլնյուսի գագաթաժողովից հետո ինչ-որ փաստաթուղթ կհայտնվի սեղանին: Ինքներդ էլ հասկանում եք՝ իրավիճակը բարդ է: Առաջին անգամն է, որ մենք փնտրում ենք մի հարցի պատասխան․ ի՞նչ անել, երբ մի պետություն որոշում է Մաքսային միություն մտնել՝ միաժամանակ արդեն պատրաստ լինելով ստորագրել Ասոցիացման համաձայնագիրը», - ասել է Մարեշը:
Միաժամանակ, Արեւելյան գործընկերության հարցերով դեսպանորդը գոհունակություն է հայտնել, որ Հայաստանի իշխանությունները ամեն կերպ փորձում են առարկայական մասնակցություն ունենալ Վիլնյուսի գագաթաժողովին: Հիշեցնենք՝ նախօրեին Լիտվայի պաշտոնական աղբյուրները հաղորդել էին, որ Հայաստանը Վիլնյուսում ներկայացնելու է նախագահ Սերժ Սարգսյանը:
«Շատ կարեւոր է, որ նա մասնակցելու է այդ գագաթաժողովին, որովհետեւ պետք է ցույց տալ, որ Հայաստանը ցանկանում է շարունակել Եվրամիության հետ համագործակցությունը ինչ-որ իմաստով: Մեր կողմից էլ՝ կա այդ շահագրգռվածությունը, բայց թե ի՞նչ կբերի Վիլնյուս Հայաստանի նախագահը, մենք չգիտենք, այդ հարցը ես կարող էի Ձեզ ուղղել»,- հայտարարել է Պետր Մարեշը:
Չեխ դիվանագետի համոզմամբ, ռազմավարական դաշնակցությունը Ռուսաստանի հետ իսկապես կարող էր էական ազդեցություն ունենալ, որպեսզի Հայաստանը այսքան կտրուկ փոխեր արտաքին քաղաքական գիծը:
«Անձամբ ինձ թվում է, որ դա կախված է անվտանգության հարցերի հետ: Այստեղ ավանդույթ կա՝ այս ոլորտում հենվել Ռուսաստանի հետ համագործակցության վրա, եւ Եվրամիության համար շատ բարդ է դիրքորոշում հայտնել: Դա պետք է հայերը որոշեն», - նշել է Պետր Մարեշը:
Պատասխանելով Մոսկվայի կողմից բանեցվող ճնշումների մասին հարցին, չեխ դիվանագետը արձագանքեց, թե որեւէ մեկը չի կասկածում, որ այդպիսիք եղել են․ «Բայց թե ի՞նչ աստիճանի ճնշումների մասին է խոսքը, հարցրեք նախագահին»:
