Հայաստանի Հողային օրենսգրքում կատարված փոփոխությունները հաշվի են առնում նոր, ոչ թե գործող տնտեսությունների շահերը: Այս մասին NEWS.am-ի թղթակցի հետ զրույցում  ասաց Հայաստանի ձկնաբույծների միության նախագահ Արկադի Գեւորգյանը` մեկնաբանելով Հողային օրենսգրքում փոփոխությունները, որը խորհրդարանն առաջին ընթերցմամբ ընդունեց սեպտեմբերի 14-ին:

Համաձայն նախագծի, որի համահեղինակներն են ՀՀԿ-ից պատգամավորներ Գալուստ Սահակյանն ու Վարդան Այվազյանը, «Բարգավաճ Հայաստանից»  Գոհար Ենոքյանը եւ «Օրինաց երկրից» Հեղինե Բիշարյանը, գյուղնշանակության հողերի տարածքի վրա գտնվող մինչեւ 5 հազ. քմ գյուղատնտեսական արտադրության ձեռնարկություններն ազատվում են հողի կադաստրային արժեքի տարբերությունը վճարելուց:  Տարբերությունը ձեւավորվում է  արտադրական օբյեկտի կառուցումից հետո, որից հետո հողի կատեգորիան պետք է փոխել արտադրականի, ինչը մի քանի անգամ բարձր է: Այսպես, օրինակ , Ավշար համայնքում գյուղնշանակության  1 հա  ոռոգվող հողի կադաստրային արժեքը 203,8 հազ. դրամ է,  իսկ արտադրական նշանակության հողինը`  773 հազ. դրամ:

Նշված տարբերությունը վճարելուց ազատվում են նաեւ ջերմոցային տնտեսությունները, թռչնաֆերմաները, մթերային սառնարանային տնտեսությունները:

Ա. Գեւորգյանի  կարծիքով` օրենքն արտոնություններ է սահմանում միայն նոր տնտեսությունների, ոչ թե գործողների համար: «Պետությունից մենք միայն մեկ բան էինք խնդրել` մեզ հնարավորություն տան աշխատել: Երբ մեզնից որեւէ մեկը ցանկանում էր ինչ-որ բան կառուցել,  անմիջապես սկսվում էին անվերջանալի ընթացակարգերը:  Ուստի մենք ժամանակին խնդրել էինք, որպեսզի նման տիպի առավելությունը հետին թվով` որպես համաներում տրամադրեին գործող տնտեսություններին: Իսկ նախագիծը խոսում է  միայն նորերի, ոչ թե գործողների մասին»,-նշեց Գեւորգյանը:

Նորերի համար, ըստ նրա, շահավետ տարածքներ շատ քիչ են մնացել:  Արարատյան դաշտավայրում ստորերկրյա ջերերի մակարդակը խիստ նվազել է, ինչը դժավարացնելու է ապագա լճակների  ջրամատակարարումը:

Ինչպես NEWS.am-ի թղթակցի հետ զրույցում նշել էր «Ժառանգություն» խմբակցության պատգամավոր Արմեն Մարտիրոսյնաը, օրինագիծը կարող է էապես թեթեւացնել ունեւորների համար նոր, փոքր արտադրությունների ստեղծումը: «Եթե հիշում եք, նախկինում գյուղական վարչակազմերը հողային ֆոնդ էին առանձնացնում երիտասարդ ընտանիքների համար: Սակայն երբ նախկին եւ ներկա բարձրաստիճան պաշտոնյաների մոտ ձեւավորվեց կապիտալ,  տեղական իշխանությունները որոշեցին հողերը վաճառել` բյուջեները համալրելու  անվան տակ: Դրանք վաճառվում էին բացառապես «հզոր» անձանց:  Հիմա արդեն խոշոր եւ  ունեւոր հողատերերը պատրաստ են ներդրումներ կատարել եւ տնտեսելու հնարավորություն ստանալ»,-հայտարարեց Ա. Մարտիրոսյանը:

«Չեմ կարծում, որ օրինագիծը մշակելիս հաշվի են առնվել սովորական գյուղաբնակների շահերեը:  Այսօր ինձ ոչ ոք չի ապացուցի, որ շարքային գյուղացին  ոչ թե հինգ հազար, այլ  գոնե երեսուն քմ-ի վրա կարող է նոր սենյակ կառուցել` որդուն ամուսնացնելու համար:  Էլ չասած` արտադրական օբյեկտների մասին: Այնպես որ, արտոնությունների հասցեատերերը նորից խոշոր ձեռնարակատարերն են»,-կարծում է Ա. Մարտիրոսյանը: