Կանադայի վարչապետ Ջասթին Թրյուդոն հայտարարել է, որ հեռանում է իշխող Լիբերալ կուսակցության ղեկավարի պաշտոնից։ Նա կմնա վարչապետ, քանի դեռ կուսակցությունը չի ընտրել իր իրավահաջորդին։ Հոկտեմբերից ոչ ուշ երկրում պետք է տեղի ունենան խորհրդարանական ընտրություններ, որոնցում լիբերալները գրեթե անկասկած կպարտվեն, գրում է Meduza-ն։

Իր հրաժարականի նամակում Թրյուդոն ասել է, որ ինքը «պետք է ներքին մարտեր մղի» իր իսկ լիբերալ կուսակցության ներսում, ինչը նշանակում է, որ նա չի լինի լավագույն առաջնորդը գալիք ընտրություններում:

Լիբերալ կուսակցության հաջորդ համաժողովը՝ ոչ պոպուլյար, բայց դեռևս իշխանության մեջ, նախատեսված է չորեքշաբթի՝ հունվարի 8-ին։ Դրան կհաջորդի ազգային գործադիր կոմիտեի նիստը: Նախկինում սպասվում էր, որ կուսակցության անդամներն ուղղակիորեն կպահանջեն Թրյուդոյի հեռանալը։ Նա նախընտրեց նախաձեռնողը լինել: Կուսակցությունը կնշանակի ժամանակավոր ղեկավար և կսկսի նոր ղեկավարի ընտրության պաշտոնական գործընթացը։ Այս նոր ղեկավարը կդառնա նոր վարչապետ։

Բայց ոչ երկար ժամանակով։ 2025 թվականի հոկտեմբերից ոչ ուշ պետք է տեղի ունենան խորհրդարանական ընտրություններ, որոնցում Լիբերալ կուսակցությունը գրեթե անկասկած կպարտվի։ Ըստ վերջին հարցումների՝ այն կարող է ապավինել ձայների մոտ 20%-ին, մինչդեռ ընդդիմադիր Պահպանողական կուսակցությունը կարող է հաշվել ավելի քան 40%-ը։

Ջասթին Թրյուդոն ղեկավարում է Լիբերալ կուսակցությունը 2013 թվականից, իսկ վարչապետ էր 2015 թվականից։ Նա օրինակելի ձախ-լիբերալ առաջնորդ էր։ Նրա օրոք Կանադան օրինականացրեց էվթանազիան, արգելեց փոխակերպման թերապիան (նույնասեռականության «բուժում»), օրինականացրեց մարիխուանան, մտցրեց հարկ ջերմոցային գազերի արտանետումների վրա, արգելեց մեկանգամյա օգտագործման պլաստմասսան, սահմանափակեց զենքի սեփականությունը և զգալիորեն ավելացրեց տարբեր արտոնությունները, հատկապես երեխաների համար:

Նրա առաջին կաբինետը Կանադայի առաջին գենդերային հավասարակշռված կառավարությունն էր՝ 16 տղամարդ և 15 կին: Հարցին, թե ինչու է դա իր համար կարևոր, Թրյուդոն պատասխանել է. «Որովհետև 2015 թվականն է»:

Թրյուդոյի քաղաքականությունը, հատկապես նպաստների քանակի ու չափի ավելացումը, պահանջում էր բյուջետային մեծ ծախսեր։ Սկզբում կառավարությունը կարողացավ ֆինանսավորել դրանք՝ բարձրացնելով կորպորատիվ հարկերն ու հարուստների հարկերը։ Այնուամենայնիվ, Covid-ի համաճարակը, ինչպես և գրեթե ամենուր աշխարհում, լարել է բյուջեն և հանգեցրել պետական ​​պարտքի զգալի աճի։

Բացի այդ, հարկաբյուջետային ծախսերի աճը, որը զուգորդվում է մատակարարման շղթաների խաթարմամբ, կրկին, ինչպես գրեթե ամենուր աշխարհում, հանգեցրել է գնաճի: Կանադան, ինչպես և շատ այլ արևմտյան երկրներ, ապրում է, այսպես կոչված, մատչելիության ճգնաժամ: Պարզ ասած՝ կյանքը զգալիորեն թանկացել է, իսկ քաղաքացիների մեծ մասը գլխավոր մեղավորը համարում էր իշխանությանն ու նրա ղեկավարին։

2022-ի սկզբին, երբ կառավարությունը բեռնատարների վարորդների համար պարտադիր պատվաստում մտցրեց, դա հանգեցրեց փողոցային լայնածավալ բողոքի ցույցերի, որոնց ընթացքում թափվեց վարչապետի նկատմամբ ողջ դժգոհությունը։