«Թրամփի երթուղին» և 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ի հայտարարության 9-րդ կետը նույն նախագիծն են, և դրա իրականացումը կախված է նրանից, թե ինչ ժամանակացույց ենք ընտրելու։ Նման միտք է հայտնել քաղաքագետ Ալեքսանդր Իսկանդարյանը NEWS.am-ի թղթակցի հետ զրույցում։

«Հնարավո՞ր է, որ «Թրամփի երթուղի» նախագիծը չիրականանա մեկ, երկու կամ երեք տարի հետո։ Այո, իհարկե։ Այժմ մենք ունենք հայտարարություն, որում նշվում է, որ կողմերը համատեղ հասկանում են ճանապարհների անհրաժեշտությունը։ Ընդ որում, բավական լուրջ աշխատանքներ պետք է տարվեն. կան բազմաթիվ ստորջրյա խութեր, տեխնիկական և քաղաքական բարդություններ։ Բոլորովին չի բացառվում, որ այն դեռ երկար ժամանակ չհաջողվի իրականացնել։

Եթե ժամանակացույցը 50 կամ 100 տարվա համար է, կարծում եմ, որ վաղ թե ուշ ճանապարհը կարող է գոյություն ունենալ, քանի որ աշխարհագրական առումով այն շահավետ է։ Սակայն, որպեսզի դա տեղի ունենա, հայ-ադրբեջանական և հայ-թուրքական հարաբերությունները պետք է կարգավորվեն, քանի որ խոսքը ոչ թե Ադրբեջանի հիմնական տարածքից դեպի Նախիջևան տանող ճանապարհի, այլ Ադրբեջանից դեպի Թուրքիա տանող ճանապարհի մասին է։ Դա պահանջում է բազմաթիվ քաղաքական պայմաններ, որոնք մեկ կամ երկու տարում չեն կարող լուծվել»,- նշել է նա։

Իսկանդարյանը հավելել է, որ Ադրբեջանի կողմից պատերազմի նախապատրաստման որևէ նշան չի տեսնում, եթե պատերազմ անվանենք իսկական լայնածավալ պատերազմը, ինչպես տեղի ունեցավ, օրինակ, 2020 թվականին։

«Սակայն ադրբեջանցիներն առաջարկների հերթագայման և դիսկուրսիվ ճնշման տարբեր ձևերի ռազմավարություն են կիրառում։

Նախ, հնչում են տարբեր դրույթներ՝ տարբեր ուղղություններով։ Մի մասն ուղղված է Ադրբեջանի ներքին հանրությանը, մյուսները՝ Արևմուտքին, որոշ մասն էլ՝ Հայաստանին։ Եթե ուշադիր հետևենք նրանց ասածներին և դրանց արտահայտման ձևին, կարող եք տեսնել որոշակի դինամիկա։ Դա հանգում է նրան, որ երբ տեղի է ունենում «խաղաղապահ» ​​ինչ-որ բան, օրինակ, օգոստոսի 8-ի հանդիպումը, անմիջապես դրանից հետո կարդացվում են մյուս տեքստերը։ Ադրբեջանը պետք է օգտագործի այս քննարկման մեթոդները՝ լարվածության համապատասխան մակարդակը պահպանելու համար։ Արդյո՞ք սա իրական պատերազմի իրական նախապատրաստություն է։ Ոչ, ես այդպես չեմ կարծում։ Պատերազմի պատրաստվելու համար այս ամենն անհրաժեշտ չէ։ Սակայն դա չի նշանակում, որ պատերազմի հնարավորությունը պետք է բացառվի։

Միևնույն ժամանակ, վերը նշված նշանները չեն վկայում, որ Ադրբեջանը ծրագրում է պատերազմել Հայաստանի հետ։ Ես չեմ կարծում, որ Ադրբեջանը ծրագրում է պատերազմել նաև Իրանի, Ռուսաստանի կամ Վրաստանի հետ։

Ընդսմին, Ադրբեջանը կշարունակի օգտագործել ճնշման տարբեր մեթոդներ, այդ թվում՝ դիվանագիտական ​​ճնշում, ինչպես նաև իր լոբբիստական ​​հնարավորությունները (ազդելով Հայաստանի նկատմամբ Թուրքիայի քաղաքականության վրա)։ Ավելին, Ադրբեջանը տեսականորեն կարող է օգտագործել նաև իրական հնարավորությունները։ Ադրբեջանի ջանքերն ուղղված են նաև նրան, որ ՀՀ քաղաքական իրավիճակը մնա այնպիսին, ինչպիսին նրանք բարենպաստ են համարում: Եվ մենք դա կտեսնենք ընտրություններից առաջ»,- եզրափակել է քաղաքագետը։