նախընտրելի դարձնելՀայաստանում բուրժուազիան կրում է «էթնիկական ազգի», ոչ թե «քաղաքացիական ազգի» արժեքները, որն էլ հանդիսանում է Հայաստանի՝ որպես բուրժուադեմոկրատական պետության կայացման խոչընդոտներից մեկը ու հանգեցնում նրան, որ բուրժուազիան սեփական պետությունը կայացնելու փոխարեն սկսում է փնտրել արտաքին հովանավորներ: Այս մասին ՌԱՀՀԿ-ում «Ավտորիտար երկրների ժողովրդավարացման ուղիները. ինստիտուտներ, արժեքներ, սկզբունքներ: Կուսակցությունների եւ քաղաքացիական հասարակության դերը» թեմայով քննարկման ժամանակ նշել է մշակութաբան Աղասի Թադեւոսյանը:
«Մեր բուրժուազիան գտնվում է պաշտպան փնտրելու փուլում: Շատ մեծ բարեհաճությամբ ընդունում է ռուսական պետության հովանավորությունը, այդ կերպ տեսնելով իր վերարտադրության հիմնական երաշխիքը»,- նշել է Թադեւոսյանը:
Իսկ թե իրավական պետության կառուցման սանդղակում ինչ տեղ է զբաղեցնում կուսակցությունների եւ հանրության գործոնը՝ իր զեկուցման մեջ հետաքրքիր վերլուծություն ներկայացրեց ՌԱՀՀԿ գիտական մասի տնօրեն, քաղաքագետ Մանվել Սարգսյանը: «Հայաստանում 1992թ.-ից գոյությունի ունի մեկ մոբիլիզացնող գաղափար` իշխանափոխություն, բայց այս խնդիրը չի տարանջատվել համակարգային փոփոխությունները կատարելու խնդրից, արդյունքում չի կայանում հանրապետությունը կամ իրավական պետությունը»,- համոզված է քաղաքագետը:
Իր հերթին հրապարակախոս Վարդան Ջալոյանը փորձեց վերհանել օլիգոպոլացված տնտեսության եւ կուսակցական համակարգի փոխառնչությունների համատեքստը: Նրա դիտարկմամբ՝ Հայաստանում կուսակցությունները իրենց պատկերացնում են պետության հետ սերտաճած՝ առանց սեփական շահերի հստակ գիտակցման, ավելի շատ հենվում են ղեկավարների, ոչ թե ակտիվիստների եւ իրենց ասելիքը հանրությանը հասցնում են մամուլի, ոչ թե կուսակցականների միջոցով:
Զեկուցումների շուրջ ծավալված հարցուպատասխաններին եւ կարծիքների փոխանակմանը մասնակցեցին արվեստագետ Արման Գրիգորյանը, հրապարակախոս Մարինե Պետրոսյանը, փորձագետ Էդգար Վարդանյանը եւ ուրիշներ:
Քննարկմանը ներկա էր նաեւ ՌԱՀՀԿ-ի եւ ՔԱՆ-ի հիմնադիր Րաֆֆի Հովհաննիսյանը:
