Սովորաբար, բնակչության եկամուտների տեսանկյունից դիտարկվում են ոչ առեւտրային նշանակության տրանսֆերտները: Ֆիզիկական անձանց հաշվին կատարվող այդ դրամական փոխանցումներում Թուրքիայի դերն աննշան է:  Այսպես, ընթացիկ տարվա հունվար-սեպտեմբեր ամիսներին ոչ առեւտրական փոխանցումների ներհոսքի մեջ մեր հարեւանի մասնաբաժինը կազմել է չնչին 0,15 տոկոս: Արտահոսքի առումով այդ ցուցանիշը չնայած ավելի մեծ էր, սակայն նույնիսկ   1,0 տոկոսի չէր հասնում:

Համեմատության համար` ոչ առեւտրական նշանակության փոխանցումների ներհոսքում Ռուսաստանի մասնաբաժինը վերոհիշյալ ժամանակահատվածում կազմում էր  76,3 տոկոս (նախկինում հասնում էր մինչեւ 85 տոկոսի), իսկ արտահոսքում` 64,5 տոկոս: Նշենք, որ ընդհանուր առմամբ դեպի Հայաստան փոխանցումների ներհոսքը գերազանցում է արտահոսքը (ընթացիկ տարվա հունվար-սեպտեմբերին ավելի քան  4,5 անգամ):

Պատկերն ըստ երկրների որոշ չափով փոխվում է, եթե դիտարկենք ֆիզիկական անձանց փոխանցումների ամբողջ ծավալը: Այսինքն` առեւտրական բնույթի փոխանցումների հետ միասին  վերցրած: Այստեղ Թուրքիայի, որպես մեր առեւտրականների գործունեության  վայրի դերը մեծանում է: Օրինակ` ընթացիկ տարվա հունվար-սեպտեմբերին այն հասել է մինչեւ  1,7 տոկոսի:

Վերջին տարիների ընթացքում դեպի Թուրքիա փոխանցվող գումարները զգալիորեն կրճատվել են, ինչն ակնհայտորեն երեւում է ստորոբերյալ գրաֆիկից:  Այսպես, վեց տարվա ընթացքում այդ երկիր դրամական փոխանցումների ծավալը նվազել է մինչեւ  1,8 անգամ: Բացարձակ արտահայտությամբ անկումը կազմել է  17,4 միլիոն դոլար: Սակայն ներհոսքի եւ արտահոսքի միջեւ տարբերությունը շարունակում է  բարձր մնալ: 

Նշված ժամանակահատվածում մեր ներմուծողները սկսել են ավելի շատ թուրքական ապրանք գնել Թուրքիայից դուրս: Այսպես, եթե 2009-ին երրորդ երկրներից ձեռք  բերվող թուրքական ապրանքների ընդհանուր գումարը  20 մլն-ից պակաս չէր, այժմ արդեն ավելի քան  105 մլն դոլար է կազմում: Միաժամանակ անմիջապես Թուրքիայից ապրանքների ներմուծումը կրճատվել է ավելի քան   31 մլն-ով կամ էլ մոտավորապես  20 տոկոսով: