Կենդանիների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի մասին հաղորդումներին օպերատիվ և համարժեք արձագանքելու՝ Հայաստանի ոստիկանության համառ դժկամությունը նոր դեպքերի առիթ է դառնում։ 

Ինչպես ցույց է տալիս կենդանիների իրավունքների պաշտպանների փորձը, ոստիկանությունը չափազանց դժկամությամբ է քայլեր  ձեռնարկում, եթե ինչ-որ մեկը փորձում է դիմում ներկայացնել, ապա փորձում են չընդունել այն, քանի որ շատ դեպքերում նման գործերը բացահայտելու հավանականությունը շատ քիչ է։ Դե, իսկապե՞ս,  ո՞վ պետք է իրեն անհանգստություն պատճառի հանուն «փողոցային» շների ու կատուների։ 

Լրատվամիջոցներում հրապարակումները նույնպես, որպես կանոն, ոստիկանության կողմից արձագանքի հիմք չեն դառնում։ Մի քանի շաբաթ առաջ NEWS.am-ն անդրադարձել էր կենդանիների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքին։ Կրակված կատվի ձագին հայտնաբերել է գործակալության թղթակիցը։ Ոստիկանությունը հաղորդագրությանը ոչ մի կերպ չի արձագանքել։

Ոստիկանությունը չարձագանքեց նույնիսկ այն ժամանակ, երբ տեսանյութ հրապարակվեց, որտեղ երևում է, թե ինչպես է երիտասարդը խեղդում կատվի ձագին։

Նոյեմբերի 15-ի երեկոյան կենդանիների իրավունքների պաշտպանությամբ զբաղվող կազմակերպությունները վայրագ արարքի մասին հերթական հաղորդագրությունն են ստացել։ Առինջում որսորդական հրացանից կրակել են կերակրող շան վրա։ Դժբախտ շան մարմնի վրա 20 վերք է եղել, այդ թվում՝ վնասված ողնաշարը։ Ութ փոքրիկ շան ձագերը դրվել են տուփի մեջ և տարվել անցորդների աչքերից հեռու՝ ըստ երևույթին, այն հույսով, որ նրանք արագ սովից կսատկեն:

Բավական չէ ասել, որ դա գլխում չի տեղավորվում։ Հատկապես, երբ դա տեղի է ունենում մի ազգի հետ, որը հավակնում է լինել ամենաքաղաքակիրթ և հնագույններից մեկը, էլ չեմ խոսում քրիստոնեական կրոնին պատկանելու մասին: Գլխում չի տեղավորվում իրավասու մարմինների մոտեցումն անպաշտպան շների ու կատուների ձագերի սպանությունների և տանջահարումների վերաբերյալ երկրաչափական պրոգրեսիայով աճող հաղորդումներին: Եթե ​​քաղաքացիները չեն կարողանում ադեկվատ վերաբերվել շրջակա բնությանը, իսկ կենդանիները քաղաքի էկոհամակարգի մաս են կազմում, ապա նրանց պետք է ստիպել: Առավել ևս, որ կան օրենքներ և դաժան վերաբերմունքի համար պատիժ է նախատեսված։ Իսկ տվյալ դեպքում տղամարդու չորքոտանի ընկերոջ նկատմամբ հանցագործությունը կատարվել է սոցիալապես վտանգավոր եղանակով, քանի որ գնդակը կարող էր դիպչել երեխային։ Ակնհայտ է, որ քանի դեռ օրենքը գործնականում չի կիրառվում, մինչև չլինեն իրական պատժված մարդիկ, միտումը կշարունակվի: