Գրենլանդիայի սառույցների հալվելը համաշխարհային օվկիանոսի մակարդակն ավելի արագ է բարձրացնում, քան ենթադրվում էր նախկինում: Նման եզրահանգման են եկել Դանիայի եւ Գրենլանդիայի երկրալեռնահետախուզական ծառայության աշխատակիցները, որոնք ուսումնասիրում էին աշխարհի խոշորագույն կղզու սառցածածկույթի կառուցվածքը Գիտնականները պարզել են, որ 2009-ի եւ 2010-ի հատկապես շոգ ամառային սեզոններից հետո ձյան եւ փուխր-հատիկավոր սառույցի (այսպես կոչված ֆիրնը) շերտը, որը ծածկում է կղզու զգալի մասը, կորցրել է օվկիանոս լցվող ձնհալի ջուրը պահելու իր կարողությունը: Տվյալ էֆեկտը նախկինում հաշվի չէր առնվում կլիմայական մոդելներ կազմողների կողմից եւ կարող է նշանակել, որ մարդկությունը կսկսի կլիմայի տաքացման հետեւանքներն իր վրա զգալ ավելի արագ, քան նախկինում ենթադրվում էր, տեղեկացնում է ՏԱՍՍ-ը:
Ինչպես դանիական գիտական համացանցային videnskab.dk պորտալին իր տված մեկնաբանության մեջ բացատրել է հետազոտությանը մասնակցած պրոֆեսոր Ջեյսոն Բոքսը, մի քանի անկանոն տաք սեզոնից հետո, երբ ձյան մակերեւույթին չափից շատ ջուր է հավաքվում, դա սառույցի ամուր կեղեւ է ստեղծում, որը հետագա տարիներին ձնհալի ջրին այլեւս թույլ չի տալիս ներթափանցել դեպի խորք եւ դարձյալ սառչել: Եթե ավելի վաղ ֆիրնային ծակոտկեն շերտի հաստությունը, որը կարող էր արդյունավետորեն պահել ջուրը, Գրենլանդիայի մի քանի շրջաններում հասնում էր 40 մետրի, ապա այժմ այն կրճատվել է մինչեւ 3 մետր: Իմիջիայլոց, գիտնականներն առայժմ մինչեւ վերջ չեն հասկանում, թե որքան տարածված է տվյալ երեւույթը:
«Դրա հետեւանքով ծով է թափվում զգալիորեն ավելի շատ ձնհալի ջուր, ինչը մեզ համար շատ տհաճ անակնկալ է, ինչի պատճառով անհրաժեշտ կլինի առաջիկա տասնամյակներին համաշխարհային օվկիանոսի բարձրացման մասին գնահատականները վերանայել դեպի բարձրացում», ընդգծել է Բոքսը: Նրա գործընկեր սառցաբան Դիրք վան Ասի խոսքով, սառցածածկույթի կառուցվածքի փոփոխությունը կլիմայի գլոբալ տաքացման ուղղակի հետեւանքն է: Գիտնականները նշում են, որ ջրաթափանց ֆիրնային շերտի վերականգնումը մի քանի տարի կխլի, եւ դրանք պիտի լինեն այնպիսի տարիներ, երբ կղզու վրա ամառային ջերմաստիճանն այնքան բարձր չի լինի:
Այդ հետազոտության մասին հոդվածը հրապարակվել է Nature ամսագրի վերջին համարում: Հունվարին Nature Communications գիտական էլեկտրոնային ամսագրում, որը թողարկում է նույն հրատարակչությունը, մի հետազոտություն էր հրապարակվել, որը նվիրված էր գրենլանդական սառցաբեկորներին: Դրա հեղինակները պնդում են, որ ցածր ամպամածությունը մեկ երրորդով ավելացնում է հալվելու արագությունը, որովհետեւ ամպերը խոչընդոտում են գիշերը ձնհալի ջրի կրկնակի սառչելուն:



























