Քինգ Դոլարը կանգնած է ապստամբության առաջ: Վերջերս որպես զենք օգտագործված չափազանց ուժեղ դոլարից հոգնած՝ աշխարհի խոշորագույն տնտեսություններից մի քանիսը ԱՄՆ արժույթը շրջանցելու ուղիներ են փնտրում, գրում է Bloomberg-ը։
Փոքր երկրները, ներառյալ առնվազն մեկ տասնյակ երկիր Ասիայում, նույնպես ապադոլարիզացիայի փորձ են անում: Իսկ կորպորացիաներն ամբողջ աշխարհում վաճառում են իրենց պարտքի աննախադեպ մասը տեղական արժույթներով՝ վախենալով դոլարի հետագա ամրապնդումից:
Ոչ ոք չի ասում, որ դոլարը շուտով կկորցնի իր գերակայությունը՝ որպես փոխանակման հիմնական միջոց: «Պիկ դոլարի» կոչերը բազմիցս ապացուցվել են: Սակայն ոչ այնքան վաղ անցյալում երկրների համար գրեթե անհնարին էր ուսումնասիրել վճարային մեխանիզմները, որոնք կշրջանցեն ԱՄՆ արժույթը կամ SWIFT համակարգը, որը դրված է համաշխարհային ֆինանսական համակարգի հիմքում:
Այժմ դոլարի բուն հզորությունը, նախագահ Ջո Բայդենի օրոք դրա օգտագործումը Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցներ կիրառելու համար եւ նոր տեխնոլոգիական նորարարությունները դրդում են երկրներին սկսել նվազեցնել նրա գերիշխանությունը: Ֆինանսների նախարարության պաշտոնյաները հրաժարվել են մեկնաբանել այս իրադարձությունները:
«Դա պարզապես կուժեղացնի Ռուսաստանի եւ Չինաստանի փորձերը՝ կառավարելու համաշխարհային տնտեսության իրենց մասը առանց դոլարի», - ասել է Անգլիայի բանկի նախկին փոխնահանգապետ Փոլ Թաքերը Bloomberg-ի փոդքասթում:
Ներդրումային ստրատեգ եւ Millennium Wave Advisors-ի նախագահ Ջոն Մաուլդինը, ով շուկաներում ավելի քան 30 տարվա փորձ ունի, ասում է, որ Բայդենի վարչակազմը սխալ է թույլ տվել՝ զինելով ԱՄՆ դոլարը եւ համաշխարհային վճարային համակարգը. «Սա ոչ-ամերիկյան ներդրողներին եւ երկրներին կստիպի դիվերսիֆիկացնել իրենց ունեցվածքը՝ ԱՄՆ ավանդական անվտանգ ապաստարանից դուրս»:
Ռուսաստանում եւ Չինաստանում արդեն իսկ իրականացվող ծարգրերը՝ խթանելու իրենց արժույթները միջազգային վճարումների համար, այդ թվում՝ բլոկչեյն տեխնոլոգիայի օգտագործման միջոցով, արագացան Ուկրաինայի պատերազմից հետո: Ռուսաստանը, օրինակ, սկսեց էներգակիրների դիմաց վճարումներ փնտրել ռուբլով:
Այնպիսի երկրներ, ինչպիսիք են Բանգլադեշը, Ղազախստանը եւ Լաոսը, նույնպես ակտիվացրել են Չինաստանի հետ յուանի օգտագործումը մեծացնելու բանակցությունները: Հնդկաստանը սկսել է ավելի շատ բարձրաձայնել ռուփիի միջազգայնացման մասին եւ հենց այս ամիս սկսել է ապահովել Արաբական Միացյալ Էմիրությունների հետ երկկողմ վճարումների մեխանիզմը:
Այնուամենայնիվ, առաջընթացը կարծես թե դանդաղ է տեղի ունենում: Renminbi-ի հաշիվները, օրինակ, Բանգլադեշում արժույթ չեն ստացել՝ կապված Չինաստանի հետ երկրի մեծ առեւտրային դեֆիցիտի հետ: «Բանգլադեշը փորձել է ապադոլարիզցնել իր առեւտուրը Չինաստանի հետ, սակայն հոսքը, կարելի է ասել, միակողմանի է», - ասել է Դաքայում գործող BRAC EPL Stock Brokerage Ltd-ի հետազոտական ղեկավար Սալիմ Աֆզալ Շավոնը:
Այս ծրագրերի հիմնական շարժիչ ուժը ԱՄՆ-ի եւ Եվրոպայի ցանկությունն էր՝ կտրել Ռուսաստանը համաշխարհային SWIFT համակարգից: Այս քայլը, որը ֆրանսիացիների կողմից անվանվել է «ֆինանսական միջուկային զենք», պատճառ է հանդիսացել, որ ռուսական խոշոր բանկերի մեծ մասը օտարվեն ցանցից:
Սա երկու հետեւանք է ունեցել. Նախ, Ռուսաստանի նկատմամբ ԱՄՆ պատժամիջոցները մտավախություն են առաջացրել, որ դոլարը կարող է երկար ժամանակ դառնալ բաց քաղաքական գործիք, ինչը կիսում է ոչ միայն Չինաստանը: Հնդկաստանը, օրինակ, մշակում է իր վճարային համակարգը, որը մասամբ նմանակում է SWIFT-ին:
Երկրորդ, արժույթը որպես տնտեսական կառավարման ավելի ագրեսիվ ձեւի մաս օգտագործելու ԱՄՆ որոշումը լրացուցիչ ճնշում է գործադրում ասիական տնտեսությունների վրա կողմերի ընտրության հարցում: Առանց որեւէ այլընտրանքային վճարային համակարգի, նրանք վտանգի են ենթարկվում կամ պատժամիջոցների են ենթարկվում, որոնց հետ կարող են համաձայն չլինել եւ կորցնել առեւտուրը հիմնական գործընկերների հետ:
«Այս ցիկլի բարդ գործոնը պատժամիջոցների ալիքն է եւ ամերիկյան դոլարի ակտիվների առգրավումը», - նշել է Սինգապուրում DBS Group Research-ի գործադիր տնօրեն եւ գլխավոր տնտեսագետ Թայմուր Բեյգը եւ հավելել, որ այս ֆոնին դոլարից կախվածությունը նվազեցնելու տարածաշրջանային քայլերը զարմանալի չեն:
Ճիշտ այնպես, ինչպես ամբողջ Ասիայի պաշտոնյաները չեն ցանկանում հաղթողին ընտրել ԱՄՆ-Չինաստան վեճերում եւ նախընտրում են հարաբերություններ պահպանել երկուսի հետ, Ռուսաստանի դեմ ԱՄՆ պատժամիջոցները կառավարություններին մղում են գնալ իրենց ճանապարհով: Երբեմն գործողությունները ստանում են քաղաքական կամ ազգայնական երանգ, ներառյալ վրդովմունքը Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցներ կիրառելու Արեւմուտքի ճնշման դեմ:
Մոսկվան ձգտում էր Հնդկաստանին համոզել՝ օգտագործել այլընտրանքային համակարգ՝ գործարքների շարժն ապահովելու համար։ Մյանմարի խունտայի խոսնակն ասել է, որ դոլարն օգտագործվում է «փոքր երկրներին վախեցնելու համար»: Իսկ Հարավարեւելյան Ասիայի երկրները այս դրվագը որակել են որպես տեղական արժույթներով ավելի շատ առեւտուր անելու պատճառ:
«Պատժամիջոցները միտումնավոր դժվարացնում են երկրների եւ ընկերությունների չեզոքությունը աշխարհաքաղաքական առճակատման ընթացքում», - ասել է Ջոնաթան Վուդը՝ Control Risks-ի համաշխարհային ռիսկերի վերլուծության ղեկավարը:
«Երկրները կշարունակեն կշռադատել տնտեսական եւ ռազմավարական հարաբերությունները: Ընկերությունները, հիմա առավել քան երբեւէ, կհայտնվեն խաչաձեւ կրակի մեջ՝ բախվելով համապատասխանության ավելի բարդ պարտավորությունների եւ այլ հակասական պահանջների»:
Ոչ միայն պատժամիջոցներն են, որ նպաստում են ապադոլարիզացման միտումի արագացմանը:
Այս տարի դոլարը թանկացել է մոտ 7%-ով, ինչը, Bloomberg Index-ի համաձայն, 2015 թվականից ի վեր ամենամեծ տարեկան աճն է։ Ցուցանիշը հասել է պատմական առավելագույնին սեպտեմբերին:
Ուժեղ դոլարը հսկայական գլխացավանք է ասիական երկրների համար, որոնք տեսել են պարենային ապրանքների գների աճ, պարտքերի մարման բեռի վատթարացում եւ աղքատության խորացում:
Նման օրինակ է Շրի Լանկան, որն առաջին անգամ չի վճարել իր դոլարային պարտքը, քանի որ դոլարի աճը քայքայել է երկրի վճարունակությունը:
Այս ամենի արդյունքում ձեռնարկվում են այնպիսի քայլեր, ինչպիսին է Հնդկաստանի գործարքը ԱՄԷ-ի հետ, որն արագացնում է ռուփիով գործարքների եւ առեւտրի կարգավորման համաձայնագրերի ավելացման երկարատեւ արշավը՝ շրջանցելով ամերիկյան արժույթը:
Միեւնույն ժամանակ, ոչ ֆինանսական ընկերությունների կողմից դոլարային պարտատոմսերի վաճառքը նվազել է մինչեւ 2022 թվականին համաշխարհային ծավալի 37%-ի պատմական նվազագույնին: Նրանց բաժին է ընկել պարտքային պարտավորությունների ավելի քան 50%-ը։
Թեեւ այս բոլոր միջոցները կարճաժամկետ հեռանկարում կարող են սահմանափակ ազդեցություն ունենալ շուկայի վրա, վերջնական արդյունքը կարող է լինել դոլարի պահանջարկի հնարավոր թուլացումը: Օրինակ, կանադական դոլարի եւ չինական յուանի մասնաբաժինը արտարժույթի առեւտրում արդեն դանդաղորեն աճում է։
Տեխնոլոգիական առաջընթացը եւս մեկ գործոն է, որը նպաստում է դոլարի գնանկմանը։
Մի քանի երկրներ կրճատում են դոլարի օգտագործումը որպես նոր վճարային ցանցեր ստեղծելու ջանքերի կողմնակի արդյունք, մի արշավ, որը նախորդել էր դոլարի թանկացմանը: Մալայզիան, Ինդոնեզիան, Սինգապուրը եւ Թաիլանդը ստեղծել են միմյանց հետ գործարքների համար նախատեսված համակարգեր՝ իրենց տեղական արժույթներով, այլ ոչ թե դոլարով: Թայվանցիները կարող են վճարել Ճապոնիայի հետ կապված QR կոդերի համակարգով։
Այս ջանքերն ավելի են հեռացնում Արեւմուտքի ղեկավարած համակարգից, որն ավելի քան կես դար եղել է համաշխարհային ֆինանսների ողնաշարը: Եռաշերտ կառույց է ի հայտ գալիս, որտեղ դոլարը դեռեւս վերեւում է, սակայն աճում են երկկողմանի վճարման ուղիները եւ այլընտրանքային ոլորտները:
Եվ չնայած ողջ ոգեւորությանը եւ գործողություններին, դոլարի գերակայությունը մոտ ապագայում դժվար թե վիճարկվի: ԱՄՆ-ի տնտեսության ուժն ու չափը մնում են անփոփոխ, գանձապետարանները շարունակում են մնալ կապիտալի պահպանման ամենաանվտանգ միջոցներից մեկը, իսկ դոլարը կազմում է արժութային պահուստների առյուծի բաժինը:
Օրինակ, արտարժույթի բոլոր գործարքներում յուանի մասնաբաժինը կարող է աճել մինչեւ 7%, սակայն դոլարին, այնուամենայնիվ, բաժին է ընկնում նման գործարքների 88%-ը։
Այնուամենայնիվ, դոլարից հեռանալու համադրությունը մարտահրավեր է նետում նրան, ինչը Ֆրանսիայի ֆինանսների նախկին նախարար Վալերի Ժիսկար դ'Էստենն անվանել է ԱՄՆ-ի «չափազանց մեծ արտոնություն»: Տերմինը, որը նա ստեղծել է 1960-ականներին, նկարագրում է, թե ինչպես է դոլարի գերիշխանությունը պաշտպանում ԱՄՆ-ին արտարժութային ռիսկից եւ ցույց տալիս երկրի տնտեսական հզորությունը:
Վերջին ջանքերը «իրոք ցույց են տալիս, որ գլոբալ առեւտրային եւ հաշվարկային հարթակը, որը մենք օգտագործում էինք տասնամյակներ շարունակ, կարող է սկսել ճեղքվել», - ասել է Հոնկոնգում գտնվող Lombard Odier մակրոստրատեգ Հոմին Լին:
Ըստ Ինդոնեզիայի ֆինանսների նախարար Շրի Մուլյանի Ինդրավատիի՝ Ուկրաինայի պատերազմը եւ Ռուսաստանի դեմ պատժամիջոցները շատ արժեքավոր դաս կլինեն. «Շատ երկրներ կարծում են, որ կարող են ուղղակիորեն՝ երկկողմանի գործարքներ կատարել՝ օգտագործելով իրենց տեղական արժույթները, ինչը, կարծում եմ, լավ է աշխարհի համար, քանի որ կա արժույթների եւ վճարային համակարգերի շատ ավելի հավասարակշռված օգտագործում»:





























