Դեպի ԵՄ կուրսը չպետք է քանդի Հայաստանի ռազմավարական կապերը։ Այս մասին Facebook–ի իր էջում գրել է քաղաքական մեկնաբան Հայկ Խալաթյանը՝ անդրադառնալով Երևանում անցկացված եվրոպացի առաջնորդների մասնակցությամբ գագաթնաժողովի արդյունքներին։

Նրա խոսքով՝ Հայաստանի և Եվրոպական միության հարաբերությունների զարգացումը արտաքին քաղաքականության կարևոր ուղղություն է՝ հաշվի առնելով, որ ԵՄ-ն շարունակում է մնալ երկրի առանցքային առևտրատնտեսական գործընկերներից մեկը։ Սակայն, ինչպես նշել է Խալաթյանը, Եվրոպայի հետ համագործակցության խորացումը չպետք է տեղի ունենա այլ ռազմավարական կարևոր գործընկերների, առաջին հերթին՝ Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների հաշվին, որը շարունակում է մնալ Հայաստանի խոշորագույն տնտեսական գործընկերը, էներգակիրների մատակարարը և պաշտոնական դաշնակիցը։

Վերլուծաբանը շեշտել է, որ ներկայիս դիվերսիֆիկացման քաղաքականությունը, որն իրականացնում է վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը, իր կարծիքով իրականացվում է յուրահատուկ կերպով՝ ոչ թե գործընկերների շրջանակի ընդլայնման, այլ ոչ բարեկամ երկրների թվի ավելացման հաշվին։

Նա ուշադրություն է հրավիրել այն հանգամանքի վրա, որ երևանյան գագաթնաժողովի ընթացքում եվրոպացի առաջնորդները հանդես են եկել հակառուսական հայտարարություններով, որոնց, ինչպես կարծում է Խալաթյանը, փաստացի միացել են նաև Հայաստանի իշխանությունները։ Այս համատեքստում նա նաև հիշատակել է Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկու դիրքորոշումը՝ նշելով նրա կոշտ հայտարարությունները։

Մեկնաբանի կարծիքով՝ հաշվի առնելով, որ եվրոպացի առաջնորդները բացեիբաց Ռուսաստանին անվանում են հակառակորդ և քննարկում ռազմական դիմակայության հնարավորությունը, հայկական իշխանությունների գործողությունները՝ ներառյալ եվրաինտեգրման մեկնարկի մասին օրենքի ընդունումն ու հրապարակային հակառուսական հայտարարությունները, կարող են վկայել պոտենցիալ աշխարհաքաղաքական հակամարտության մեջ որոշակի կողմի ընտրության մասին։ Ընդ որում, ինչպես ընդգծել է Խալաթյանը, նման քայլերը ձեռնարկվում են առանց Հայաստանի համար հնարավոր հետևանքների պատշաճ գնահատման։

Նա նաև նշել է, իր կարծիքով, իշխանությունների հակասական մոտեցումը, որոնք, մի կողմից, զիջումների են գնում Ադրբեջանի և Թուրքիայի հանդեպ՝ դա բացատրելով էսկալացիայից խուսափելու անհրաժեշտությամբ, իսկ մյուս կողմից՝ Ռուսաստանի հետ հարաբերություններում չեն ցուցաբերում նման զգուշավորություն՝ չնայած հնարավոր ռիսկերին, ներառյալ տնտեսական և անվտանգության հարցերը։

Առանձին վերլուծաբանը նշել է, որ Ադրբեջանը նախատեսում է 2028 թվականին անցկացնել Եվրոպական քաղաքական համայնքի գագաթնաժողովը՝ ենթադրելով, որ մինչ այդ Ուկրաինայում պատերազմը կավարտվի, և նման միջոցառումները չեն կրի այդքան ընդգծված հակառուսական բնույթ։

Մեկնաբանելով Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնի հայտարարությունները՝ Խալաթյանը կոչ է արել չտրվել չափազանցված լավատեսությանը՝ հիշեցնելով Ֆրանսիայում ներքաղաքական իրավիճակի և այն մասին, որ Մակրոնի լիազորությունների ժամկետը սահմանափակ է։

Որպես օրինակ նա բերել է Ուկրաինայի հետ կապված իրավիճակը՝ հիշեցնելով Մեծ Բրիտանիայի նախկին վարչապետ Բորիս Ջոնսոնի և ԱՄՆ նախագահ Ջո Բայդենի վարչակազմի դերը հակամարտության սկզբում։ Նրա խոսքով՝ խոստացված աջակցությունը հետագայում Ուկրաինայի համար վերածվել է զգալի պարտքային պարտավորությունների, մինչդեռ ՆԱՏՕ-ին և ԵՄ-ին անդամակցության հարցերը շարունակում են մնալ անորոշ։

Խալաթյանը շեշտել է, որ, իր կարծիքով, Ուկրաինայի փորձը պետք է կարևոր դաս ծառայի Հայաստանի համար՝ ընթացիկ աշխարհաքաղաքական գործընթացները գնահատելիս։

Վերջում նա նշել է, որ երկրի քաղաքացիները պետք է հաշվի առնեն այս բոլոր գործոնները գագաթնաժողովի արդյունքները վերլուծելիս և հունիսի 7-ին նշանակված ընտրություններից առաջ։